Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ευρώπη

Όταν ανήκεις σε μια ένωση κρατών που δέχεται την επίθεση ενός παγκόσμιου νεοναζιστικού άξονα και εκπονεί μέτρα εναντίον του, τότε δε δικαιούσαι να επιδιώκεις φιλικές σχέσεις με τα κράτη αυτού του άξονα. Κι όμως, στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, που δέχεται έναν άνευ προηγουμένου οικονομικό και διπλωματικό πόλεμο και παρακολουθεί μία κτηνώδη εισβολή από τη ναζιστική Ρωσία στα ανατολικά της σύνορα, υπάρχουν αρχηγοί κρατών που δηλώνουν δημόσια ότι αισθάνονται φιλικά αισθήματα απέναντι στη χώρα αυτή! Μεταξύ των φιλο-ρώσων ηγετών συγκαταλέγεται και ο κύπριος πρόεδρος Αναστασιάδης, ο οποίος, απαντώντας στην κατηγορία περί μεταστροφής της ελληνικής και της κυπριακής πολιτικής που απεύθυνε στις δύο χώρες ο ρώσος ΥΠΕΞ Λαβρόφ, σημείωσε: «Το πρόβλημα είναι να γίνεται μια αυτοκριτική γιατί ενδεχόμενα κάποια κράτη έλαβαν μέτρα. Θα ήθελα να επισημάνω πως η φιλική κατά τα άλλα χώρα Ρωσία, μας υποχρέωσε να ακολουθήσουμε τις συλλογικές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορεί να ανέμενε (σ.σ. η Ρωσία) ότι θα μπορούσε να ήμασταν το στίγμα της Ευρώπης, δηλαδή οι διαφωνούντες, με τα καθολικά μέτρα που αποφασίζονται» (iefimerida, 19/1).

Διαβάστε περισσότερα...

Με παταγώδη τρόπο ήρθε στη δημοσιότητα σε όλη την Ευρώπη η είδηση για τη σύλληψη της Καϊλή, μιας από τις αντιπροέδρους του Ευρωκοινοβουλίου στο Βέλγιο, για χρηματισμό από το κράτος του Κατάρ.

Το σκάνδαλο του Κατάρ, στην περίπτωση πάντα που επιβεβαιωθούν τα αστυνομικά και δικαστικά στοιχεία για τους βασικούς πρωταγωνιστές του, δεν θα έχει τίποτα που να καταπλήσσει στ' αλήθεια ως προς την ουσία του. Δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο στην προσπάθεια ενός κράτους γαιοκτήμονα, ιδιοκτήτη ενός πελώριου όγκου υδρογονανθράκων, που από τη φύση του έχει την τάση να διαφθείρει, οπότε να διαφθείρει και δύο στελέχη που προέρχονται από τα δύο πιο διεφθαρμένα κράτη της, την Ιταλία και την Ελλάδα.

Αυτό που μπορεί να θεωρηθεί ως μια έκπληξη είναι το γιατί ήρθε στην επιφάνεια αυτός ο διεφθαρμένος δεσμός σαν μια τυπικά παράνομη και μάλιστα εγκληματική πράξη, την ώρα που σε άλλες πολύ πιο τρανταχτές υποθέσεις απείρως μεγαλύτερου χρηματικού όγκου και πολιτικής επικινδυνότητας αυτή η διαφθορά όχι μόνο δεν έχει αποκαλυφθεί και τιμωρηθεί σαν τέτοια, αλλά αντίθετα έχει καλυφθεί κάτω από τον πολύ πιο ασφαλή μανδύα της νομιμότητας ακόμα και της «εξυπηρέτησης του εθνικού συμφέροντος». Το πιο χαρακτηριστικό ίσως παράδειγμα μιας τέτοιας αντιμετώπισης ενός ιστορικού οικονομικού και πολιτικού εγκλήματος σε βάρος της Ευρώπης και των χωρών της είναι η περίπτωση Σρέντερ ο οποίος συνεχίζει ακόμα και τώρα να έχει απολαβές πρώην αρχηγού κράτους στη Γερμανία και να μην υφίσταται καμιά κύρωση ούτε από τη Γερμανία ούτε από την ΕΕ, ούτε να δέχεται αυτός και οι συνεργάτες του οποιαδήποτε έρευνα για τα πλούτη που αυτοί μάζεψαν από τις δεκαετίες που δουλεύουν σαν πανάκριβοι έμμισθοι υπηρέτες του πιο διεφθαρμένου, του πιο φασιστικού και του πιο επιθετικού κράτους γαιοκτήμονα υδρογονανθράκων σε όλη τη γη, της Ρωσίας του Πούτιν την ώρα που αυτή στραγγαλίζει ενεργειακά τη Γερμανία και ολόκληρη την Ευρώπη.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ουκρανική κυβέρνηση δεν μπορούσε να πιστέψει επί πολλές ώρες ότι οι Ρώσοι εγκατέλειψαν τη Χερσώνα χωρίς να έχουν στήσει κάποια μεγάλη παγίδα στον ουκρανικό στρατό. Πραγματικά από καθαρά στρατιωτική άποψη είναι αρκετά δύσκολο να εξηγηθεί ότι η Ρωσία εγκατέλειψε τη μεγαλύτερη πόλη-λάφυρο της εισβολής της από την οποία περνάει η χερσαία οδική αρτηρία που συνδέει τη Ρωσία με την Κριμαία και που μόλις πριν λίγο είχε ανακηρύξει σε ρωσική πόλη χωρίς να δώσει εκείνες τις μάχες που αντιστοιχούν στην κρισιμότητα και στο πολιτικό βάρος της θέσης που κρατούσε. Όσο περνάνε οι ώρες και αποδεικνύεται ότι δεν έχει στηθεί μια στρατιωτική παγίδα ο ουκρανικός λαός αρχίζει να πανηγυρίζει όλο και πιο ξέφρενα και όλοι οι δημοκρατικοί άνθρωποι στον κόσμο χαίρονται μαζί του. Ο γενναίος αυτός λαός έχει πετύχει πραγματικά την πιο σημαντική ίσως στρατιωτική του νίκη ενάντια στη ρώσικη υπερδύναμη. Όμως πάντα τονίζουμε ένα πράγμα: ότι τα στρατιωτικά μέσα που χρησιμοποιεί σ’ αυτό τον πόλεμο η Ρωσία δεν ανταποκρίνονται από την αρχή στο ύψος του εχθρού που ήξερε ότι θα αντιμετωπίσει. Έτσι ναι μεν επιτίθεται για να αρπάξει ότι μπορεί, αλλά είναι πάντα έτοιμη να υποχωρήσει και υποχωρεί ως εκεί και σε εκείνη τη στιγμή που η γενική της στρατηγική δεν ανατρέπεται αλλά αντίθετα μπορεί και να ευνοηθεί από αυτή την υποχώρηση. Όπως τονίζουμε από την αρχή της εισβολής αλλά και πριν από αυτήν ο βασικός στρατηγικός στόχος της πουτινικής Ρωσίας δεν ήταν η κατοχή όλης της Ουκρανίας, αλλά ο καταβασανισμός, το μισοάδειασμα, το διαρκές μάτωμα της σαν ένα εργαλείο που θα συνδυαζόταν κυρίως με την ενεργειακή περικύκλωση της Ευρώπης για να πετύχει τον κεντρικό στόχο αυτού του πολέμου που ήταν να διασπάσει και να διαλύσει την Ευρώπη ώστε να μπορούν μετά η Ρωσία και η Κίνα, που αποτελούν ένα νεοχιτλερικό Άξονα να εξαπολύσουν το μεγάλο τους πόλεμο ενάντια της σε συνεργασία με όλες τις πέμπτες φάλαγγές τους μέσα στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σε συνεργασία με τις σύμμαχες τους φασιστικές δικτατορίες σε όλο τον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ρωσία επιδόθηκε τις τελευταίες μέρες σε ένα όργιο ταυτόχρονων πυραυλικών επιθέσεων μέσα στα αστικά κέντρα της Ουκρανίας, ισοπεδώνοντας υποδομές και δολοφονώντας αμάχους.

Από τις ουκρανικές αρχές δημοσιεύονται τα ακόλουθα στοιχεία για το πυραυλικό μπαράζ που δέχτηκε η Ουκρανία από τη Ρωσία μεταξύ 9 και 10 Οκτώβρη:

● Στις 10 Οκτωβρίου 2022 η Ρωσία εξαπέλυσε σε ολόκληρη την Ουκρανία μία πυραυλική επίθεση που δεν είχε προηγούμενο της σε όλη τη διάρκεια του πολέμου με τη χρήση στρατηγικών αεροσκαφών. Προηγήθηκαν τα ρωσικά πλήγματα με πυραύλους Κρουζ σε πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ζαπορίζια, όπου στάλθηκαν τουλάχιστον 22 πύραυλοι, αφήνοντας 16 νεκρούς και περίπου 100 τραυματίες σε δύο ημέρες.

Διαβάστε περισσότερα...

Σε πολλούς δημοκράτες, εχθρούς του φασισμού και φίλους του αγωνιζόμενου για την εθνική του λευτεριά και ανεξαρτησία ουκρανικού λαού επικρατεί ενθουσιασμός για τις τελευταίες νίκες του ουκρανικού στρατού στην επαρχία του Χάρκοβο, καθώς και για τις φαινομενικά αλλοπρόσαλλες κινήσεις του πουτινικού καθεστώτος, με τη μερική επιστράτευση κληρωτών από το σύνολο - πλέον - της ρωσικής επικράτειας, δηλαδή ακόμα και από τα μεγάλα αστικά κέντρα τύπου Μόσχας και Λένινγκραντ (Αγ. Πετρούπολη, όπως το έχουν ονομάσει ξανά οι νεοτσαρικοί).

Είναι αλήθεια ότι ο ουκρανικός λαός έχει συγκινήσει βαθιά κι έχει προκαλέσει τον θαυμασμό σε κάθε φίλο της λευτεριάς των λαών και της ανεξαρτησίας εθνών και κρατών ανά τον κόσμο, με το μεγαλειώδη αγώνα του ενάντια στο ρώσικο νεοχιτλερισμό. Πρόκειται στην ουσία για έναν παλλαϊκό πόλεμο και για ασύλληπτο ηρωισμό ο οποίος, ακόμη κι αν δεχτούμε ότι το Κρεμλίνο τον είχε κάπως υπολογίσει όταν ξεκίναγε τη δολοφονική εκστρατεία του, σίγουρα άλλαξε σε σημαντικό βαθμό τα πολιτικά και επιχειρησιακά σχέδια των Ρώσων, τουλάχιστον σε επίπεδο τακτικής.

Πιστεύουμε όμως ότι η γενική στρατηγική των νέων τσάρων σε αυτό το πρελούδιο του Γ’ Παγκόσμιου Πολέμου, το οποίο ξεκίνησαν ήδη από το φθινόπωρο του 2021 πριν την ωμή και απροσχημάτιστη ναζιστική εισβολή τους στην Ουκρανία με το σταδιακό μισοκλείσιμο της στρόφιγγας του φυσικού αερίου στην Ευρώπη και το οποίο κλιμάκωσαν στις 24 του Φλεβάρη, με αυτή την εισβολή, βασικά δεν έχει αλλάξει. Δηλαδή στον πόλεμο που διεξάγει η Ρωσία στην Ουκρανία για λόγους στρατηγικής παραπλάνησης των εχθρών της, αυτή δεν έχει εκδηλώσει εσκεμμένα τις δυνατότητες που έχει στη χρήση όλων των υλικών και έμψυχων πόρων, αλλά και όλων των πολιτικών και ιδεολογικών εργαλείων που αυτή και οι σύμμαχοί της μπορούν να διαθέσουν. Οι περισσότεροι ειδικοί στην ανάλυση της ρωσικής τακτικής από την αρχή της εισβολής κάνουν την εξής παρατήρηση που συμπυκνώνει ένας από αυτούς, ο διευθυντής ρωσικών μελετών στο ινστιτούτο Άμυνας CNA, Μάικλ Κόφμαν που δηλώνει σύμφωνα με άρθρο των Τάιμς της Νέας Υόρκης: «Σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχει μια διαρκής διάσταση ανάμεσα στους πολιτικούς στόχους του Πούτιν και τα στρατιωτικά μέσα για την επίτευξή τους. Σε σημαντικές αποφάσεις ο Πούτιν αποδείχθηκε ότι αρνείται να αναγνωρίσει την πραγματικότητα μέχρι που οι επιλογές του να εξελιχθούν από κακές σε χειρότερες».

 

Διαβάστε περισσότερα...

Η ουκρανική αντίσταση απέναντι στους ρώσους νεοχιτλερικούς εισβολείς κρατάει γερά. Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, με ακμαίο ηθικό και εξοπλισμένες από τις δυτικές δημοκρατίες με πυραυλικά συστήματα υψηλής κινητικότητας, ετοιμάζονται να ανακαταλάβουν στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως είναι αυτή της Χερσώνας. Παράλληλα, στα υπό κατοχή εδάφη αναπτύσσεται ένα παλλαϊκό κίνημα αντίστασης ικανό να δυσχεράνει αποφασιστικά τη θέση των καταχτητών.

Διαβάστε περισσότερα...

Η αναθέρμανση της ελληνικής εκστρατείας διεκδίκησης των ελγίνειων μαρμάρων έρχεται την ώρα που η Ευρώπη προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει το βηματισμό της και να οργανωθεί απέναντι στη ρωσική νεοχιτλερική επέλαση. Την ώρα δηλαδή που το Κρεμλίνο επιτίθεται στρατιωτικά και επιχειρεί σέρνοντας πίσω της ένα μεγάλο μέρος του νυν ή πρώην Τρίτου κόσμου να στραγγαλίσει ενεργειακά την Ευρώπη, η Ελλάδα ενώνεται μ’ αυτό το μαύρο μέτωπο για να οξύνει ιδιαίτερα την αντίθεση της με την Αγγλία, καταγγέλλοντας την στην ουσία σαν χώρα εν ενεργεία κλέφτη ακριβώς την ώρα που η Ρωσία την έχει κατονομάσει σαν τον κύριο εχθρό της στην Ευρώπη, επειδή ετοιμάζει με τη μεγαλύτερη δημοκρατική και εθνική συνέπεια την στρατιωτική της άμυνα απέναντι της. Από ευρύτερη άποψη η χώρα μας γίνεται τη δοσμένη στιγμή η εμπροσθοφυλακή ενός κινήματος των χωρών του νότου ενάντια στους πρώην αποικιοκράτες. Αυτό το κίνημα έχει σαν αίτημα ανεξάρτητα από τις συνθήκες και το χρόνο αφαίρεσής τους σε σχέση με την εθνογένεση των δοσμένων κρατών «την επιστροφή των κλεμμένων πολιτιστικών τους θησαυρών» και δεν μιλάει για την σημερινή εποχή των μεγάλων φασισμών όπου κάθε δημοκρατικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα πρέπει να επιδιώκει φιλικές συνεννοήσεις και συγκλίσεις ανάμεσα στον τρίτο κόσμο και τις σημερινές ευρωπαϊκές δημοκρατίες.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας ανακοίνωσε στις 14/4/2022 ότι υιοθέτησε Διακήρυξη με την οποία καταγγέλλει τη Γενοκτονία που διαπράττεται από τη Ρωσία στην Ουκρανία (1).Το κείμενο δημοσιεύεται στα Αγγλικά στην επίσημη σελίδα του Κοινοβουλίου (2). Τη διακήρυξη αυτή την ακολούθησαν και άλλες ανάλογες από κοινοβούλια δημοκρατικών χωρών όπως αυτά της Λετονίας, της Εσθονίας και πρόσφατα του Καναδά. Είχε προηγηθεί έκκληση της Βουλής της Λιθουανίας προς τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει τα εγκλήματα πολέμου της Ρωσίας ως γενοκτονία του ουκρανικού έθνους στις 12/4, ενώ παραμένει ανοιχτή η έρευνα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ο γενικός εισαγγελέας του ΔΠΔ είχε δηλώσει μετά από επίσκεψη στην Μπούτσα στις 13/4 ότι η «Ουκρανία είναι σκηνή εγκλήματος»).

Διαβάστε περισσότερα...

Η απρόκλητη και βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έφερε τα πάνω κάτω στις διεθνείς σχέσεις και προκάλεσε παγκόσμιους τριγμούς και ανακατατάξεις. Μία από τις πιο σημαντικές συνέπειές της είναι και η στάση που επέλεξαν να κρατήσουν οι χώρες σʼ ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, αφού αυτό δεν αφορά μόνο στη σχέση Ρωσίας-Ουκρανίας, αλλά γενικότερα στη σχέση του ρωσοκινεζικού νεοναζιστικού Άξονα κυρίως με τη ΕΕ, που αυτός θέλει να καταπιεί, και δευτερευόντως τις ΗΠΑ του Δημοκρατικού κόμματος. Τώρα πια φαίνονται σχετικά καθαρά τα δύο μπλοκ, που ποτέ δεν είχαν πάψει να υπάρχουν, παρά την πολιτική της Ρωσίας να κάνει μετά τα 1990 τον ψόφιο κοριό και τον τάχα φιλοδυτικό «εταίρο». Βέβαια, αυτό το ξεκαθάρισμα δεν έχει γίνει ακόμη σε απόλυτο βαθμό, καθώς πολλοί ρωσόφιλοι κρύβονται ακόμη πίσω από παχιά λόγια περί σταματήματος του πολέμου. Όσο όμως η Ουκρανία αντιστέκεται, τόσο όλοι θα είναι αναγκασμένοι αργά ή γρήγορα να πάρουν θέση υπέρ του ενός ή του άλλου στρατοπέδου.

Διαβάστε περισσότερα...

Χάρη στην πρόσφατη αντεπίθεση των ουκρανικών στρατευμάτων στο βόρειο μέτωπο και την απελευθέρωση της περιοχής γύρω απ’ το Κίεβο, η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας ορισμένων από τα πιο στυγερά ναζιστικά εγκλήματα που διαπράττουν αυτή τη στιγμή τα ρωσικά στρατεύματα κατοχής στην Ουκρανία. Η πόλη Μπούτσα, που τελούσε υπό ρωσική κατοχή από τις 27/2 ως τη 31/3, είναι ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πεδία διάπραξης τέτοιων εγκλημάτων, όπως είναι μαζικές σφαγές, βιασμοί και βασανιστήρια αμάχων. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ρωσικός στρατός ανάγκαζε τους κατοίκους να μένουν κρυμμένοι στα υπόγειά τους χωρίς θέρμανση ή ηλεκτρικό για βδομάδες ολόκληρες πυροβολώντας αδιακρίτως όσους τολμούσαν να ξεμυτίσουν σε αναζήτηση τροφής, νερού κτλ. Οι κατακτητές αρνούνταν να παράσχουν ιατρική φροντίδα στους τραυματισμένους πολίτες, έμπαιναν στα σπίτια για έρευνα ανακρίνοντας τους κατοίκους, καταστρέφοντας περιουσίες και λεηλατώντας ακόμα και τα ρούχα τους, έπαιρναν ομήρους παιδιά για να τα χρησιμοποιήσουν ως ανθρώπινες ασπίδες. Στην περιοχή βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι ενώ το μέτρο της κτηνωδίας δίνεται απ’ το γεγονός ότι τα κατοχικά στρατεύματα δεν έκρυψαν όλα τα τεκμήρια των φρικαλεοτήτων τους παρότι είχαν και χρόνο άπλετο και όλη την εξουσία στην πόλη. Έτσι άφησαν να κείτονται στους δρόμους της για καιρό ένα σωρό πτώματα με δεμένα χέρια ή πόδια, πυροβολημένα στον κρόταφο ή πατημένα από τανκς, σωροί που βρίσκονταν εκεί κατά την απελευθέρωσή της. Ορισμένα πτώματα είχαν ακόμα δίπλα τους καθημερινά αντικείμενα όπως σακούλες για ψώνια. Αναφέρθηκαν ακόμα μισό-απανθρακωμένα γυμνά πτώματα γυναικών σε σεντόνια, πτώματα βιασμένων γυναικών που οι καταχτητές φαίνεται ότι επιχείρησαν να κάψουν ενώ σε ένα υπόγειο βρέθηκαν ακρωτηριασμένα πτώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών που σε ορισμένα είχαν αφαιρεθεί τα αυτιά και τα δόντια (https://en.wikipedia.org/wiki/Bucha_massacre).

Διαβάστε περισσότερα...

Η νέα ιστορική περίοδος στην οποία μπήκαμε με τη ρωσική νεοχιτλερική εισβολή στην Ουκρανία προκάλεσε την πρωτοφανή αφύπνιση των ευρωπαϊκών λαών και μιας σημαντικής μερίδας της ευρωπαϊκής μονοπωλιακής αστικής τάξης όχι μόνο ως προς την πολιτικοστρατιωτική απειλή που αποτελεί η πουτινική Ρωσία για την Ευρώπη, αλλά τελευταία και ως προς το πελώριο μέγεθος της ενεργειακής εξάρτησης της δεύτερης από την πρώτη. Ειδικά ο σημερινός ενεργειακός εκβιασμός της Ρωσίας στις χώρες της ΕΕ επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις της ΟΑΚΚΕ, που στηριγμένη στη μαοϊκή στρατηγική θεωρία των Τριών Κόσμων, είχε εδώ και πολλά χρόνια καταγγείλει την προσπάθεια των νεοχιτλερικών του Κρεμλίνου να περικυκλώσουν την Ευρώπη πολιτικοστρατιωτικά, να την εξαρτήσουν ενεργειακά και έτσι αδυνατισμένη και διασπασμένη να την καταλάβουν με έναν πόλεμο χιτλερικού τύπου.

Διαβάστε περισσότερα...

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στη θεωρία που διακινούν οι ευρασιατιστές - νεοναζιστές του Κρεμλίνου από τη δεκαετία του 1990 και εξής περί της υποτιθέμενης «περικύκλωσης της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ», η οποία τάχα δικαιολογεί κάθε πολεμική εξόρμηση των Ρώσων νεοτσαρικών όχι μόνο ενάντια στις χώρες που βρίσκονται στην Ευρώπη αλλά οπουδήποτε στον πλανήτη, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Διαβάστε περισσότερα...