Οι να­ζι­στές της “Χρυ­σής Αυ­γής” δεν λυ­πή­θη­καν τα γλυ­κό­λο­γα και τους ε­παί­νους για τη νέ­α, “α­ντι­μνη­μο­νια­κή” (τό­τε α­κό­μη δεν εί­χε υ­πο­γρά­ψει ό­τι σέ­βε­ται το μνη­μό­νιο), κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τους Α­ΝΕΛ, κα­τά τη διάρ­κεια της συ­ζή­τη­σης ε­πί των προ­γραμ­μα­τι­κών δη­λώσεων, ό­πως ση­μειώ­νε­ται σε ρεπορ­τάζ της Ε­φη­με­ρί­δας των Συ­ντα­κτών της 12ης του Φλε­βά­ρη.

Στο πλαί­σιo της δί­κης της να­ζι­στι­κής συμ­μο­ρί­ας της «Χρυ­σής Αυ­γής» και ε­νώ ε­ξε­τά­ζο­νταν ως μάρτυρες συν­δι­κα­λι­στές του ψευ­τοΚ­ΚΕ – ΠΑ­ΜΕ της Ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής Ζώ­νης του Περάματος, έ­νας δι­κη­γό­ρος των να­ζί ε­πι­χεί­ρη­σε βρώ­μι­κα να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει πα­λαιό­τε­ρες καταγγελί­ες της Ο­ΑΚ­ΚΕ για κνί­τι­κη βί­α κα­τά ερ­γα­τών, ώ­στε να α­λα­φρώ­σει τη θέ­ση των να­ζι­στών δολο­φόνων πε­λα­τών του, με τη θε­ω­ρί­α «α­φού και οι κνί­τες έ­δερ­ναν άλ­λους, για­τί κα­τη­γο­ρεί­τε μό­νο τη Χρυ­σή Αυ­γή για τη βί­α της;».

 

Έ­χου­με το­νί­σει πολ­λές φο­ρές ό­τι η νο­μιμό­τη­τα, η συν­δυα­σμέ­νη πο­λι­τι­κή προ­στα­σί­α και τε­λι­κά η α­νά­πτυ­ξη της πο­λιτι­κής ε­πιρ­ρο­ής της να­ζι­στι­κής συμ­μο­ρί­ας της "Χρυ­σής Αυ­γής" εί­ναι η πιο χα­ρακτη­ρι­στι­κή εκ­δή­λω­ση της α­λη­θι­νής κρυ­πτο­φα­σι­στι­κής φύ­σης ό­λου του

Το να έχει κανείς σήμερα στην Ελλάδα μειονοτική εθνική συνείδηση αποτελεί μια ιδιαίτερα επικίνδυνη υπόθεση. Θεμελιώδη δικαιώματα, όπως είναι το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και ασφάλειας του προσώπου, δεν θεωρούνται εξασφαλισμένα για αυτούς τους ανθρώπους. Η τούρκικη και, ακόμα περισσότερο, η μακεδονική εθνική μειονότητα στη χώρα μας αντιμετωπίζουν ένα συνεχές καθεστώς ανεξέλεγκτης βίας και τρομοκρατίας που την καλύπτουν με τη στάση τους όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, αλλά και σύσσωμος ο μαζικός έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν συμβεί με την ανοχή των αρχών, των κοινοβουλευτικών κομμάτων και του μαζικού τύπου ουκ ολίγα περιστατικά τρομοκράτησης της μακεδονικής μειονότητας.

Η ΟΑΚΚΕ καταγγέλλει την κτηνώδη εισβολή των ναζιστών της «Χρ. Αυγής» σε συζήτηση στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ για τις εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα που έγινε στις 12/12 με την κάλυψη της κυβέρνησης, της εισαγγελικής αρχής, της αστυνομίας και ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Πρόκειται για επανάληψη αντίστοιχης στάσης στην εισβολή που έγινε σε προεκλογική περίοδοσε εκδήλωση για την παρουσίαση του Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού το 2009 στην Αίθουσα Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στην Αθήνα.

Τα τάγματα εφόδου χτυπήσανε ουσιαστικά ανενόχλητα στη Σταυρούπολη, ενώ προχθές, στην Παλιά Κοκκινιά ξεκίνησαν να κάνουν αντιμεταναστευτικά πογκρόμ τραυματίζοντας και κυνηγώντας επί τρεις ώρες, χωρίς η αστυνομία να επέμβει, πακιστανούς εργάτες που ζουν χρόνια δεμένοι με τον υπόλοιπο λαό σ αυτήν την ιστορική γειτονιά.

Πριν ένα χρόνο στη μεγαλειώδη συγκέντρωση μπροστά στο Εφετείο, όπου ανακοινωνόταν η φυλάκιση των αρχιναζί και το πιο μεγάλο κομμάτι αυτού που λέγεται αντιφασιστικό κίνημα έριχνε το σύνθημα ότι η “Χρυσή Αυγή τέλειωσε”, η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία και η ΟΑΚΚΕ ύψωναν το πολύ τολμηρό για εκείνη τη στιγμή πανώ, που προειδοποιούσε τους δημοκράτες αντιφασίστες ότι «η μεγάλη μάχη με τους ναζιστές είναι μπροστά μας» (δες τη φωτογραφία στην αρχή αυτού του κειμένου). Τότε αυτή η άποψη είχε θεωρηθεί στην καλύτερη περίπτωση σαν μια παραδοξολογία και στη χειρότερη σαν μεμψίμοιρη ή ηττοπαθής. Σήμερα οι αντιφασίστες αναρωτιούνται με αληθινή ανησυχία τι σημαίνει η επανεμφάνιση των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου και πόσο βάρος έχει αυτή.

Δημοσεύουμε εδώ το κείμενο αφίσας της ΟΑΚΚΕ που κολλήθηκε ήδη σε γειτονιές του Πειραιά. Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές αφίσες της ΟΑΚΚΕ γιατί για πρώτη φορά αντιμετωπίζεται με τέτοια σαφήνεια ένα βασικό πλοκάμι του νεοχιτλερικού άξονα στη χώρα, δηλαδή όχι έμμεσα σαν πολιτικό πρακτορείο ή σαν ιδεολογικός μηχανισμός αλλά άμεσα σαν κρατικό μονοπωλιακό και μάλιστα σαν αποικιοκρατικό κεφάλαιο μπροστά στο οποίο γονατίζει δουλικά όλη η αστική τάξη και ο αντεπαναστατικός μικροαστισμός

ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΜΩΡΑΛΗ

Ο πρώτος γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών σημαδεύτηκε από δύο αντικρουόμενες μεταξύ τους τάσεις. Η πρώτη ήταν η αποτυχία των φαιο-«κόκκινων», παρά το ότι γενικά ανέβασαν τις δυνάμεις τους, να πετύχουν έναν πολιτικό θρίαμβο απέναντι στην κλασσική κάπως φιλοευρωπαϊκή, μη φαιο-«κόκκινη» αστική τάξη.

Με διάφορα μπαλώματα στη νομοθεσία επιχειρεί η κυβέρνηση να κλείσει το δρόμο που έχουν αφήσει για χρόνια ανοιχτό στους ναζιστές για τις εκλογές όλες οι κοινοβουλευτικές ηγεσίες με επικεφαλής την ψευτοαριστερά.

Μετά το νόμο του καλοκαιριού του 2021 που απαγόρευε την κάθοδο των καταδικασμένων ναζιστών μόνο ως επικεφαλής συνδυασμών, ψηφίστηκε νέα ρύθμιση το Φλεβάρη του 2023, στο παρά πέντε των εκλογών, με την οποία έμπαινε μπλόκο στην κάθοδο των ναζιστών και ως απλών υποψηφίων για την παράκαμψη της απαγόρευσης με τη διαφορά ότι αυτό το μπλόκο θεσπίστηκε σαν μία απόφαση του Άρειου Πάγου ο οποίος με το νόμο αυτό έχει τη διακριτική ευχέρεια να το εφαρμόσει ή να μην το εφαρμόσει. Μπορεί δηλαδή να κρίνει ότι η υποψηφιότητα Κασιδιάρη με άλλον επικεφαλής συνδυασμού δεν σημαίνει ότι ο συνδυασμός είναι του Κασιδιάρη, ούτε ότι είναι στην ουσία μία εγκληματική συμμορία αντίστοιχη με τη “Χρ. Αυγή”.

Με τη νέα τροπολογία που έφερε τώρα η κυβέρνηση το μόνο που αλλάζει είναι ότι το αρμόδιο τμήμα του Αρείου Πάγου θα αποφασίσει σε Ολομέλεια, δηλαδή σε πλήρη σύνθεση και όχι σε τακτική σύνθεση που ορίζει ο πρόεδρος του.

Και τις τρεις ρυθμίσεις καταψήφισαν ψευτοΚΚΕ και ΜΕΡΑ25, τις δύο τελευταίες τις καταψήφισε και ο Βελόπουλος, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ στη δεύτερη δήλωσε παρών και στην τρίτη αποχή, δηλαδή στην ουσία κατά. Υπερψηφίστηκαν από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

 

Παρά την ξαφνική πρεμούρα του καθεστώτος να δείξει – προς τα έξω κυρίως – ότι έχει επιτέλους άρει τη σκανδαλώδη ασυλία που επεδείκνυε τόσον καιρό απέναντι στη ναζιστική συμμορία της «Χρυσής Αυγής»,