Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2011 JoomlaWorks Ltd.

Η ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΑΠΟΚΤΑ ΦΙΛΟΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΤΩΝ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ-ΛΙΜΠΕΡΜΑΝ ΑΠΑΝΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΗ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΙΣΜΩΝ

Ο σχη­μα­τι­σμός κυ­βέρ­νη­σης συ­νερ­γα­σί­ας α­νά­με­σα σε Φα­τάχ και Χα­μάς ή­ταν η τα­φό­πλα­κα που έ­βα­λε ο δι­πρό­σω­πος πα­λαι­στί­νιος πρό­ε­δρος Μαχ­μούντ Α­μπάς στους πο­λύ­χρο­νους ε­θνο­α­νε­ξαρ­τη­σια­κούς α­γώ­νες του πα­λαι­στι­νιακού λα­ού. Πα­ρά τους θερ­μούς πα­νη­γυ­ρι­σμούς, η έ­στω ε­πιφα­νεια­κή συμ­φι­λί­ωση του πα­λαι­στι­νια­κού ρεύ­μα­τος για ε­θνι­κή α­νε­ξαρ­τη­σί­α
που εκ­φρά­ζει το κόμμα της Φα­τάχ με την α­νοι­χτά ι­σλα­μο­να­ζι­στι­κή ρω­σό­δου­λη συμ­μο­ρί­α Χα­μάς δεν μπο­ρεί πα­ρά να α­πο­μο­νώ­σει την πα­λαι­στι­νια­κή υ­πό­θε­ση α­πό την πα­γκό­σμια δη­μο­κρατι­κή και α­ντι­φα­σι­στι­κή κοι­νή γνώ­μη. Κι αυ­τό κυ­ρί­ως για­τί ε­νώ σε κυ­βερ­νη­τι­κό πα­λαι­στι­νια­κό ε­πί­πε­δο το Ισ­ρα­ήλ α­να­γνω­ρί­ζε­ται σαν α­νε­ξάρτη­το κρά­τος και κα­τα­δι­κά­ζε­ται η βί­α σε βά­ρος του, η ί­δια η α­ντι­ση­μι­τι­κή γε­νο­κτο­νι­κή συμ­μο­ρί­α της Χα­μάς αρ­νεί­ται φυ­σι­κά να “εγχει­ρί­σει” το ι­δε­ολο­γι­κό της προ­φίλ και να προ­βεί στις α­πα­ραί­τη­τες αλ­λα­γές. Πρό­κει­ται για βα­ρύ­τα­τη ευ­θεί­α προ­σβο­λή στα θύ­μα­τα των ε­πι­θέ­σε­ων του ι­σλα­μο­φα­σι­σμού, στους ισ­ρα­η­λι­νούς α­μά­χους αλ­λά και τους πα­λαι­στί­νιους πο­λί­τες που έ­χουν βα­σα­νι­στεί, α­κρω­τη­ρια­στεί και ε­κτε­λε­στεί α­πό τα αι­μο­δι­ψή κτή­νη των Μεσά­αλ-Χα­νί­γιε με­τά το πρα­ξι­κό­πη­μά τους στη Γά­ζα στα 2007.
   
Ό­μως ο Α­μπάς, σαν έ­μπει­ρος πο­λι­τι­κός στην υ­πη­ρε­σί­α της ρω­σι­κής υπερ­δύ­να­μης, ξέ­ρει να συν­θέ­τει ε­τε­ρό­κλη­τα ι­δε­ο­λο­γι­κά ρεύ­μα­τα στη βά­ση του που­τι­νι­κού νε­ο­να­ζι­στι­κού δόγ­μα­τος του ευ­ρα­σια­τι­σμού που ε­ξυ­πη­ρε­τεί τα στρα­τη­γι­κά η­γε­μο­νι­κά σχέ­δια της ση­με­ρι­νής Ρω­σί­ας. Σύμ­φω­να μ’ αυ­τό, κύριος ε­χθρός για την αν­θρω­πό­τη­τα εί­ναι σή­με­ρα ο δυ­τι­κός φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός, και βα­θύ­τε­ρα οι Ε­βραί­οι που υ­πο­τί­θε­ται ό­τι ε­λέγ­χουν το παγκό­σμιο χρημα­τι­στι­κό κε­φά­λαιο. Το ε­βρα­ϊ­κό (σιω­νι­στι­κό) κρά­τος χρη­σι­μεύ­ει στους ρώ­σους ε­μπνευ­στές της πα­ρα­πά­νω θε­ω­ρί­ας σαν μί­α αρ­νη­τι­κή ι­δε­ο­λο­γι­κή ση­μαί­α που θα συ­σπεί­ρω­νε γύ­ρω τους τα έ­θνη και τους λα­ούς του πλα­νή­τη στη με­γά­λη επέ­λα­ση που ε­τοι­μά­ζουν για την κα­τά­χτη­ση της πλού­σιας Δύ­σης (κι αυ­τό α­νεξάρ­τη­τα α­πό τα πραγ­μα­τι­κά ε­γκλή­μα­τα που έ­χει δια­πρά­ξει το ισ­ρα­η­λι­νό κράτος στους γεί­το­νές του ι­διαί­τε­ρα κα­τά τις δε­κα­ε­τί­ες ’60-’70). Έ­τσι ε­ξη­γεί­ται για­τί τα ψευ­το­α­ρι­στε­ρά πα­λαι­στι­νια­κά κόμ­μα­τα PFLP και DFLP ό­χι μόνο δεν κα­ταδί­κα­σαν τη συμ­φω­νί­α Χα­μάς-Φα­τάχ αλ­λά ε­ξέ­φρα­σαν και τη δυ­σα­ρέ­σκειά τους για το ό­τι δεν κλή­θη­καν να συμ­με­τά­σχουν στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. 
 
Αυ­τό ση­μαί­νει ό­μως ε­πί­σης πως η σύ­γκλη­ση Φα­τάχ-Χα­μάς, α­ντί να εκ­δη­μο­κρα­τί­σει τους να­ζί, τους προ­σφέ­ρει για πρώ­τη φο­ρά την ι­δε­ο­λο­γι­κή η­γεμο­νί­α σε ό­λη την Πα­λαι­στί­νη βά­ζο­ντάς τους ό­μως κά­τω α­πό τον πο­λι­τι­κό έ­λεγχο του ρω­σό­δου­λου προ­έ­δρου Α­μπάς. Το υ­πο­νό­η­σε ο ί­διος ο πρώ­ην “πρω­θυ­πουργός” της Χα­μάς ό­ταν εί­πε πως με τη νέ­α κυ­βέρ­νη­ση η έ­νο­πλη πτέ­ρυ­γα του κι­νήμα­τός του θα με­τα­τρα­πεί σε ε­θνι­κό πα­λαι­στι­νια­κό στρα­τό (βλ. El Pais, 2/6). Η ι­σχυ­ροποί­η­ση των να­ζί α­να­πό­φευ­κτα θα ο­δη­γή­σει σε ε­σω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή κρί­ση. Ή­δη οι 40.000 δη­μό­σιοι υ­πάλ­λη­λοι που ερ­γά­ζο­νταν για την “κυ­βέρ­νη­ση” της Χα­μάς στη Γά­ζα και α­πο­λύ­θη­καν μέ­σα σε μί­α νύ­χτα ήρ­θαν σε σύ­γκρου­ση με τους 70.000 συ­ναδέλ­φους τους που συ­νέ­χι­ζαν να πλη­ρώ­νο­νται α­πό την Πα­λαι­στι­νια­κή Αρ­χή χωρίς ό­μως να έ­χουν α­ντι­κεί­με­νο ερ­γα­σί­ας, α­φού δεν α­να­γνω­ρί­ζο­νταν α­πό τη Χα­μάς, και κα­τέ­κλυ­σαν τις τρά­πε­ζες προ­σπα­θώ­ντας να τους ε­μπο­δί­σουν να πλη­ρω­θούν. Προ­κει­μέ­νου να ε­ξο­μα­λυν­θεί η κα­τά­στα­ση, το Κα­τάρ, η πο­λύ­τι­μη αυ­τή σύμ­μα­χος της Ρω­σί­ας στον α­ρα­βι­κό κό­σμο, προ­σφέρ­θη­κε να βο­η­θή­σει τη νέ­α κυ­βέρ­νη­ση να κα­τα­βά­λει τους μι­σθούς των υ­παλ­λή­λων, ι­διαί­τε­ρα ε­κεί­νων που ερ­γά­ζο­νταν για τις φα­σι­στι­κές αρ­χές της Χα­μάς (βλ. New York Times, 5/6).   
 
Έ­να άλ­λο, πιο ά­με­σο α­πο­τέ­λε­σμα της πα­λαι­στι­νια­κής ψευ­το-συμ­φι­λίω­σης ή­ταν η ε­ξα­γρί­ω­ση του ισ­ρα­η­λι­νού σο­βι­νι­σμού που εκ­φρά­ζε­ται κυ­ρί­ως μέ­σα α­πό την κυ­βερ­νη­τι­κή συ­νερ­γα­σί­α του ε­πε­κτα­τι­στή-ισ­ρα­η­λι­νού σο­βι­νιστή Νε­τα­νιά­χου με τον ρω­σό­δου­λο προ­βο­κά­το­ρα Λί­μπερ­μαν. Ο σχη­μα­τι­σμός της πα­λαι­στι­νια­κής κυ­βέρ­νη­σης, πέ­ρα α­πό τη δια­κο­πή των ει­ρη­νευ­τι­κών συ­νομι­λιών που προ­ξέ­νη­σε, έ­δω­σε το πρό­σχη­μα στην ση­με­ρι­νή υ­πε­ρα­ντι­δρα­στι­κή ε­πε­κτα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση του Ισ­ρα­ήλ για να προ­χω­ρή­σει στο σχε­δια­σμό και την κα­τα­σκευ­ή νέ­ων ε­ποι­κι­σμών - αρ­χι­κά του­λά­χι­στο 1.500 οι­κι­στι­κών μο­νά­δων - στη Δυ­τι­κή Ό­χθη και την Α­να­το­λι­κή Ιε­ρου­σα­λήμ. Με την πα­ρα­πά­νω ό­μως τα­χτική των δή­θεν “α­ντι­ποί­νων” που χρη­σι­μο­ποιεί τε­λευ­ταί­α ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρο η κυ­βέρ­νη­ση του Ισραήλ ό­χι μό­νο δεν κα­τα­φέρ­νει να α­πο­μο­νώ­σει τη Χα­μάς και τον Α­μπάς στην πα­γκό­σμια κοι­νή γνώ­μη, αλ­λά τους ε­νι­σχύ­ει στο έ­πα­κρο. Πο­λύ πι­θα­νό­τε­ρο εί­ναι να πε­τύ­χει τη συ­σπεί­ρω­ση του πα­λαι­στι­νια­κού λα­ού γύ­ρω α­πό τη νέ­α του κυ­βέρ­νη­ση, και ου­σια­στι­κά την γε­νο­κτό­να Χα­μάς, που μάλι­στα ε­τοι­μά­ζε­ται να προ­σφύ­γει στα διε­θνή όρ­γα­να στα ο­ποί­α συμ­με­τέ­χει για να τι­μω­ρή­σει το Ισ­ρα­ήλ. 
 
Η α­πο­μό­νω­ση του Ισ­ρα­ήλ, α­κό­μα και α­πό τον α­με­ρι­κα­νι­κό πα­ρα­δο­σιακό του σύμ­μα­χο, εί­ναι εν μέ­ρει το ε­πα­κό­λου­θο της προ­βο­κα­τό­ρι­κης ε­πι­θε­τικής πο­λι­τικής Λί­μπερ­μαν-Νε­τα­νιά­χου. Αυ­τήν την πο­λι­τι­κή α­πο­μό­νω­ση την προ­ω­θεί συ­νει­δη­τά ο ρω­σό­δου­λος προ­βο­κά­το­ρας Ο­μπά­μα, που πα­τά­ει πά­νω στον υ­φε­σια­σμό της α­με­ρι­κά­νι­κης μο­νο­πω­λια­κής α­στι­κής τά­ξης για να α­να­γνω­ρίσει χω­ρίς ε­πι­φύ­λα­ξη τη νέ­α φι­λο­να­ζι­στι­κή κυ­βέρ­νη­ση Φα­τάχ-Χα­μάς ξε­κα­θαρί­ζο­ντας ό­τι θα συ­νε­χί­σει να τη χρη­μα­το­δο­τεί και να συ­νερ­γά­ζε­ται μα­ζί της ό­πως έ­κα­νε και με τις προ­η­γού­με­νες. Ρω­σί­α, Κί­να και Ε­Ε εν­νο­εί­ται ό­τι στηρί­ζουν απ’ την πλευ­ρά τους την ψευ­το- συμ­φι­λί­ω­ση η ο­ποί­α ί­σως δεν εί­ναι τυ­χαί­ο ό­τι κα­τά­φε­ρε να επι­τευ­χθεί με­τά το περ­σι­νό ρω­σο­κί­νη­το πρα­ξι­κό­πημα του Σί­σι στη γει­το­νι­κή Αί­γυ­πτο.   
 
Η σκαν­δα­λώ­δης στή­ρι­ξη που προ­σφέ­ρουν ό­χι μό­νο οι α­να­το­λι­κοί αλ­λά και οι δυ­τι­κοί ι­μπε­ρια­λι­σμοί στο έ­κτρω­μα που θέ­λει να ο­νο­μά­ζε­ται κυ­βέρ­νηση της Πα­λαι­στί­νης εί­ναι εν­δει­κτι­κή της με­γά­λης πα­ρακ­μής στην ο­ποί­α βρίσκε­ται ο δυ­τι­κού τύ­που ι­μπε­ρια­λι­σμός αλ­λά και της τε­ρά­στιας αλ­λα­γής ισχύ­ος που έ­χει συ­ντε­λε­στεί τα τε­λευ­ταί­α χρό­νια στην πε­ριο­χή της Αν. Με­σογεί­ου προς ό­φε­λος του πα­γκό­σμιου νε­ο­να­ζι­στι­κού ά­ξο­να Ρω­σί­ας-Κί­νας.