Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Στην ανακοίνωσή της 16/6/2025 για τον πόλεμο Ισραήλ–Ιράν,* η ΟΑΚΚΕ προειδοποιούσε ότι οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ, «κάτω από την πολιτική επίβλεψη του πουτινικού προβοκάτορα προέδρου των ΗΠΑ», όχι μόνο δεν θα αποδυναμώνανε το αντιδραστικό καθεστώς της Τεχεράνης, αλλά θα το σπρώχνανε βαθύτερα στην αγκαλιά της Ρωσίας και της Κίνας, ενισχύοντας τις πιο φιλοπουτινικές και εθνοφασιστικές πτέρυγές του. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση τόνιζε πως:

«η επίθεση αυτή δεν θα κινητοποιήσει το δημοκρατικό κίνημα του Ιράν εναντίον του καθεστώτος των μουλάδων. Αντίθετα θα το προβοκάρει και θα ανοίξει το δρόμο στον απόλυτο έλεγχο του εθνοφασιστικού αντισημιτικού και επεκτατικού καθεστώτος του από τους πολύ ισχυρούς, αλλά όχι ακόμα κυρίαρχους μέσα σε αυτό, υποτακτικούς της νεοχιτλερικής Ρωσίας».

Πρόσφατα σε ένα γεωπολιτικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Capital.gr** επιβεβαιώνεται πλήρως αυτή η εκτίμηση.

Το άρθρο σημειώνει ευθύς εξαρχής ότι, παρά τις προσδοκίες για ρήξη Ιράν–Ρωσίας:

«Στην πραγματικότητα, συνέβη το αντίθετο: ο δωδεκάημερος πόλεμος έσπρωξε την Τεχεράνη ακόμη πιο κοντά στη Μόσχα και οδήγησε σε νέες συμφωνίες συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένου του πυρηνικού τομέα». Δηλαδή το προβοκατόρικο χτύπημα ενίσχυσε τη ρωσική επιρροή, αντί να την περιορίσει.

Η μαζική σφαγή Εβραίων της 14/12 στο Μπόντι, στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας με δράστες δύο ένοπλους, πατέρα και γιο, αποτελεί μία φρικιαστική προειδοποίηση για την εξάπλωση του νέου παγκόσμιου γενοκτονικού αντισημιτισμού μετά την 7/10.

Η γενοκτονικής λογικής επίθεση έγινε στο φως της μέρας σε μία παραλία γεμάτη κόσμο με στόχο Εβραίους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά που συμμετείχαν σε μία θρησκευτική εκδήλωση, το γιορτασμό του Χάνουκα, αντίστοιχη εβραϊκή γιορτή με τα Χριστούγεννα. Ήταν σαν δυο κυνηγοί να είχαν βγει για να σκοτώσουν όσους πιο πολλούς ανθρώπους θα μπορούσαν. Πριν τους σταματήσουν σκότωσαν 15 ανθρώπους, ανάμεσά τους έναν 87χρονος επιζήσαντα του Ολοκαυτώματος, και ένα δεκάχρονο κορίτσι. Δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν.

Το χαρακτηριστικό αυτής της προσχεδιασμένης μαζικής σφαγής είναι ότι ήταν σφαγή “βάσης”, δηλαδή μια πρωτοβουλία απλών αντισημιτών και όχι μιας οργάνωσης ή ενός κράτους, ή έστω ενός αντισημιτικού κόμματος.

Οι δράστες ήταν μέλη μιας οικογένειας μεταναστών στην Αυστραλία από την Ινδία, οι οποίοι σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα έρευνες, δεν συνδέονται με κάποιο οργανωμένο δίκτυο.

Ένας αντισημιτικός όχλος επιτέθηκε στις 7 του Μάη στην Αθήνα σε ένα ξενοδοχείο όπου μένουν τουρίστες του Ισραήλ κι έσπασε τα τζάμια του. Αυτή η επίθεση έγινε στο τέλος μια διαδήλωσης για συμπαράσταση στη Γάζα που έγινε στο Σύνταγμα και οργανώθηκε διαδικτυακά χωρίς κανένα κόμμα να αναλάβει την ευθύνη της διοργάνωσης της. Το συγκλονιστικό στην επίθεση της Αθήνας ήταν ότι ο στόχος της δεν ήταν το Ισραηλινό κράτος και η πρεσβεία του αλλά ο ίδιος ο ισραηλινός τουρίστας που θεωρείται ένοχος και τρομοκρατείται μόνο και μόνο επειδή υπερασπίζει το κράτος που νοιώθει σαν το καταφύγιο του απέναντι στα πογκρόμ που έγιναν και αυτά που έρχονται.

Η ΟΑΚΚΕ καταδικάζει τη βάρβαρη επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ. Πρόκειται για μια επίθεση ναζιστικού αντισημιτικού γενοκτονικού τύπου και όπως και κάθε προηγούμενη υπηρετεί το στρατηγικό στόχο της εξαφάνισης του κράτους και του ίδιου του εβραϊκού πληθυσμού του Ισραήλ.

Αντίθετα από όσα λέει η ίδια η Χαμάς και οι φαιο-«κόκκινοι» φίλοι της σε όλο τον κόσμο η επίθεση αυτή δεν έχει σαν αιτία της, αλλά σαν πρόσχημα την εποικιστική επεκτατική πολιτική που πραγματικά ασκούν, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στη Δυτική Όχθη, οι ακροδεξιές και πιο επεκτατικές μερίδες της ισραηλινής αστικής τάξης σε βάρος του παλαιστινιακού λαού και κράτους. Το λέμε αυτό γιατί η Χαμάς είναι ο κύριος παράγοντας που από την εποχή της συμφωνίας του Όσλο τη δεκαετία του 90 με τις μαζικές δολοφονίες ισραηλινών αμάχων εμπόδισε κάθε λύση του Παλαιστινιακού αρνούμενη ανοιχτά την ύπαρξη ισραηλινού κράτους, αλλά έμμεσα και παλαιστινιακού στα σύνορα του 1967, δηλαδή υπονόμευσε τη φιλειρηνική πολιτική υπέρ των δύο κρατών της ώριμης Φατάχ του Αραφάτ και προβόκαρε στη συνείδηση του ισραηλινού λαού, ολόκληρο το παλαιστινιακό εθνικό κίνημα. Mε τον ίδιο ακριβώς τρόπο βοήθησε την ισραηλινή επεκτατική ακροδεξιά να έρθει πανίσχυρη στην εξουσία, να ανατινάξει οριστικά τη λύση του Όσλο, και το χειρότερο, σταδιακά με την αρπαγή γης και τους αποκλεισμούς των Παλαιστίνιων στη Δυτική Όχθη να εκθέσει την Παλαιστινιακή αρχή σαν ενδοτική απέναντι στο Ισραήλ με αποτέλεσμα να έχει δυναμώσει πολιτικά η Χαμάς όχι μόνο στη Γάζα αλλά και στη Δυτική Όχθη (Θα είναι πολύ χρήσιμο να διαβάσουν οι αναγνώστες μας το στρατηγικό κείμενο ανάλυσης της ΟΑΚΚΕ για το δίπολο Χαμάς-Ισραηλινής ακροδεξιάς που το δημοσιεύουμε στο link https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/1332- ).