Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΤΟ ΚΑΠΕΛΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΜΑΪΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΨΕΥΤΟΠΑΤΡΙΩΤΕΣ

Μέ­σα στις πρώ­τες βδο­μά­δες της ε­ξέ­γερ­σης, και ε­νώ η Ε­Ε α­ντι­στε­κόταν στην τρι­με­ρή διαπραγ­μά­τευ­ση Βρυ­ξελ­λών-Μό­σχας-Κιέ­βου που ή­θε­λε η Ρωσί­α για την συν-υ­ιο­θε­σί­α της Ουκρα­νί­ας, άρ­χι­σε να α­πο­κτά μί­α δυ­να­μι­κή έ­να σκο­τει­νό μπλοκ νε­ο­να­ζι­στι­κών πο­λι­τι­κών δυνάμε­ων που σύ­ντο­μα έ­γι­νε κυ­ρίαρ­χο μέ­σα στην πλα­τεί­α και άρ­χι­σε να την κα­τευ­θύ­νει.

Πρόκει­ται για έ­να συ­νον­θύ­λευ­μα α­πό κα­λυμ­μέ­νες νε­ο­να­ζι­στι­κές-φα­σι­στι­κές ο­μά­δες που η καθεμιά έ­χει το δι­κό της δια­κρι­τό ρό­λο μέ­σα ε­κεί. Αυ­τές εμ­φα­νί­ζο­νται γε­νι­κά σαν η «αντικαθεστω­τι­κή», «ρι­ζο­σπα­στι­κή» έκ­δοση του ι­σχυ­ρού «α­ντι­πολι­τευ­τι­κού» κόμ­μα­τος «Σβόμπο­ντα» (Ε­λευ­θε­ρί­α), που στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι κι αυ­τό νε­ο­να­ζι­στι­κό και σαν τέ­τοιο κα­τα­στρέ­φει ο­τι­δή­πο­τε δη­μο­κρατι­κό μπο­ρεί να έ­χει μέ­σα του αυ­τό το κί­νη­μα, έ­να κόμ­μα που ως το 2004 κα­τα­φε­ρόταν ε­νά­ντια σε μια υ­πο­τι­θέ­με­νη «ε­βραιο-μο­σχο­βί­τι­κη μα­φί­α που κυ­βερ­νά» τη χώ­ρα ε­νώ τώ­ρα α­σχο­λεί­ται με την «προ­ά­σπι­ση» των πο­λι­τι­στι­κών δι­καιωμά­των των ουκρανοφώ­νων και βέ­βαια έ­χει ου­σια­στι­κή ση­μαί­α του τη ση­μαί­α κάθε φα­σι­σμού, την καταγγελί­α της δια­φθο­ράς του κοι­νο­βου­λευ­τικού κό­σμου.

Ό­ταν αυ­τά τα μορ­φώ­μα­τα πρω­το­φα­νέ­ρω­ναν τη σκο­τει­νή δρά­ση τους, με ε­πι­θέ­σεις σε α­στυ­νο­μι­κές δυ­νά­μεις έ­ξω α­πό το προ­ε­δρι­κό μέ­γα­ρο, η η­γε­σία της α­ντι­πο­λί­τευ­σης τους χα­ρα­κτή­ρι­σε πλη­ρω­μέ­νους προ­βο­κά­το­ρες της κυβέρ­νη­σης. Την ε­πό­με­νη στιγ­μή βέ­βαια, και τα τρί­α κοι­νο­βου­λευ­τι­κά κόμ­ματα, ιδιαί­τε­ρα οι αρ­χη­γοί του Σβό­μπο­ντα, Τια­νι­μπόκ, και του κόμ­μα­τος UDAR, Κλίτσκο, α­κύ­ρω­σαν την υ­πο­χρε­ω­τι­κή αυ­τή κί­νη­ση δια­χω­ρι­σμού με το να τους πα­ρακα­λούν α­πλά να συμ­μορ­φώ­νο­νται στις εκε­χει­ρί­ες που συ­νά­πτει η ε­πί­ση­μη αντιπο­λί­τευ­ση με την κυ­βέρ­νη­ση Για­νου­κό­βιτ­ς. Σή­με­ρα οι ο­μά­δες αυ­τές, με προ­ε­ξάρ­χου­σες τα μορ­φώ­μα­τα «Δε­ξιός Το­μέ­ας» και «Κοι­νός Σκο­πός», έ­χουν ξεπλυ­θεί ακόμα και η­ρω­ο­ποι­η­θεί στη συ­νεί­δη­ση των δια­δη­λω­τών με τη βο­ή­θεια του Για­νου­κό­βιτ­ς. Αυ­τός ο διπρό­σω­πος ρω­σό­δου­λος τους δί­νει αλ­λε­πάλ­ληλες πο­λι­τι­κές νί­κες με το να υ­πο­χω­ρεί πο­λι­τι­κά μό­νο με­τά τις δι­κές τους προ­βο­κα­τό­ρι­κες συ­γκρού­σεις με τα ΜΑΤ και τις πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κές κα­τα­λή­ψεις κυ­βερ­νη­τι­κών κτι­ρί­ων και πο­τέ στις πο­λύ μα­ζι­κές ει­ρη­νι­κές δια­δη­λώ­σεις. Έ­τσι τώ­ρα οι φασί­στες φαίνο­νται οι μό­νοι α­πο­τε­λε­σμα­τι­κοί α­γω­νι­στές στα μά­τια της ρι­ζο­σπα­στι­κής νε­ο­λαί­ας ο­πό­τε αυ­τοί αυ­ξά­νουν ρα­γδαί­α τις ορ­γα­νω­μέ­νες δυ­νά­μεις τους και οι φι­λο­ευ­ρω­παί­οι σέρ­νο­νται πί­σω τους κατηγορού­με­νοι σαν συμ­βι­βα­στές ή και προ­δό­τες. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα προ­δότες εί­ναι οι φα­σί­στες για­τί αυ­τοί, με τις προ­βο­κα­τό­ρι­κες συ­γκρού­σεις τους, τρο­μά­ζουν το ρω­σό­φω­νο λα­ό της α­να­το­λι­κής Ου­κρα­νί­ας, και α­πο­μα­κρύ­νουν τους δια­δη­λω­τές που ε­πι­διώ­κουν να εί­ναι ει­ρη­νι­κές οι ε­ξε­λί­ξεις ό­σο κα­ταλα­βαί­νουν ό­τι χω­ρίς την ε­νό­τη­τα της δυ­τι­κής και της α­να­το­λι­κής Ου­κρανί­ας- ση­μειω­τέ­ον ό­τι η δεύ­τε­ρη ε­λέγ­χει πά­νω α­πό το 70% της βιο­μη­χα­νι­κής παρα­γω­γής της χώ­ρας- δεν υ­πάρ­χει δη­μο­κρα­τι­κή και ευ­ρω­πα­ϊ­κή διέ­ξο­δος για την Ου­κρα­νί­α. Δεν εί­ναι τυ­χαί­ο ό­τι στους φα­σί­στες πο­ντά­ρει η ρώ­σι­κη δι­πλω­ματί­α με ε­πι­κε­φα­λής τον Υ­ΠΕΞ Λα­βρόφ για να συ­κο­φα­ντή­σει το πλα­τύ ου­κρα­νικό ανεξαρτησια­κό κί­νη­μα σαν να­ζι­στι­κό. Βε­βαί­ως την ί­δια ώ­ρα που κα­τη­γο­ρεί τους φα­σί­στες σαν πραγμα­τι­κούς της α­ντι­πά­λους, χω­ρίς να τους κα­το­νο­μάζει, μοι­ρά­ζε­ται μα­ζί τους την ί­δια στρα­τη­γι­κή γραμμή: κύ­ριος ε­χθρός ο φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός και η δυ­τι­κού τύ­που πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση της α­γο­ράς και ό­χι η κρα­τι­κο­φα­σι­στι­κού, πο­λε­μι­κού τύ­που κα­το­χή των χω­ρών.  Ε­πί­σης δεν εί­ναι κα­θό­λου τυ­χαί­ο ό­τι όλοι οι ρω­σό­φι­λοι στη Δύ­ση με ε­πι­κε­φα­λής τους Ο­μπά­μα, Κέ­ρι, Ά­στον και Στα­ϊν­μά­γερ βρί­σκουν να εκ­φρά­σουν με τον πιο έ­ντο­νο τρό­πο τη συ­μπα­ρά­στα­σή τους στους δια­δη­λω­τές τώ­ρα που στην Πλατεί­α της Α­νε­ξαρ­τη­σί­ας κυ­ριαρ­χούν οι να­ζι­φα­σί­στες και ό­που οι πλα­τιές δη­μο­κρα­τι­κές μά­ζες έχουν σε πο­λύ με­γά­λο βαθ­μό α­πο­μα­κρυν­θεί πε­ρι­μέ­νο­ντας τις εξε­λί­ξεις. Στην ου­σί­α η που­τι­νι­κή Ρωσία με την βο­ή­θεια των ρω­σό­φι­λων των Η­ΠΑ ορ­γανώ­νει στην Ου­κρα­νί­α έ­να παι­χνί­δι α­νά­λο­γο με ε­κεί­νο που σκά­ρω­σε στη Συ­ρί­α ό­που ε­πι­κε­φα­λής της α­ντι-Άσ­σα­ντ α­ντι­πο­λί­τευ­σης προ­ώ­θη­σε α­πό την πρώ­τη στιγ­μή ό,τι το πιο α­ντι­δρα­στι­κό υ­πάρ­χει στο συ­ρια­κό και με­σα­να­το­λι­κό πολι­τι­κό χάρ­τη, ε­νώ έβα­λε τις δι­κές της δυ­νά­μεις να παί­ζουν το ρό­λο του λο­γικού κέ­ντρου α­νά­με­σα στα δύ­ο α­ντί­θε­τα μπλοκ που μέ­σα α­πό τον α­τέ­λειω­το εμφύ­λιο θα εκ­κα­θα­ρί­ζει ή θα προ­σε­ται­ρί­ζε­ται.

Οι «κάτω»  οργανώσεις των φασιστών και το Σβόμποντα

Αλ­λά ας δού­με αυ­τές τις υ­πε­ρα­ντι­δρα­στι­κές δυ­νά­μεις που ύ­που­λα έχουν σφε­τε­ρι­στεί την η­γε­σί­α του κι­νή­μα­τος της  Πλα­τεί­α της α­νε­ξαρ­τη­σί­ας, αν και στην ου­σί­α βρί­σκο­νται κά­τω α­πό την πραγ­μα­τι­κή ορ­γα­νω­τι­κή  και πολι­τι­κή ε­ξου­σί­α του Σβό­μπο­ντα. Αυ­τό εί­ναι έ­να είδος δε­ξιού ου­κρα­νι­κού ΣΥΡΙ­ΖΑ. Οι συ­νι­στώ­σες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αρ­χί­ζουν ορ­γα­νω­τι­κά α­πό το κόμ­μα, πά­νε έ­ξω α­πό το κόμ­μα στο «πλαν Β», και φτά­νουν ως την ΑΚ, ε­νώ έ­ξω α­πό το κόμ­μα φτά­νουν σε ε­πί­πε­δο γραμ­μής ως τους «Πυ­ρή­νες της Φω­τιάς» και τη «17Ν». Αυ­τή η διάτα­ξη ε­πι­τρέ­πει στο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να μπαι­νο­βγαί­νει στα Γε­νι­κά Επιτε­λεί­α του στρατού και στις με­γά­λες ξέ­νες κα­γκε­λα­ρί­ες και την ί­δια ώ­ρα να σκη­νο­θε­τεί εξε­γέρ­σεις στις πλα­τεί­ες και τους δρό­μους της χώ­ρας μας και να ω­φε­λεί­ται πο­λι­τι­κά και α­πό τη σο­σιαλ­φα­σι­στι­κή τρο­μο­κρα­τί­α. Ό­λα αυ­τά συν­δυα­σμέ­να βο­η­θά­νε τα κυ­βερ­νη­τι­κά ε­θνι­κά κου­ρέ­μα­τα και κυ­ρί­ως τη Διεθνή Συν­διά­σκεψη για το χρέ­ος (ή νέ­ο σχέ­διο Μάρ­σαλ που εί­ναι το ί­διο), που προ­ω­θεί ο Τσί­πρας, δη­λα­δή η συν­δια­χεί­ρι­ση της Ελ­λά­δας α­πό Ε­Ε-Ρω­σί­α-Κί­να-ΗΠΑ.  Έ­τσι και το Σβό­μπο­ντα. Α­πό τη μια μπαι­νο­βγαί­νει στο κτί­ριο της Προ­ε­δρί­ας συ­ζη­τώ­ντας με το Για­νου­κό­βιτ­ς και τις ξέ­νες δι­πλω­μα­τι­κές α­πο­στο­λές α­πό την άλ­λη με τις ε­ξει­δι­κευ­μέ­νες συμ­μο­ρί­ες του τύ­που «Δε­ξιού Το­μέ­α» και «Κοι­νού Σκοπού» κά­νει ε­λεύ­θε­ρα μπού­κες στα κυ­βερ­νεί­α της  Δυ­τι­κής Ου­κρα­νί­ας και υψώ­νει ο­δο­φράγ­μα­τα στο Κί­ε­βο που το πνί­γει στον κα­πνό και τη φω­τιά α­πό καμμέ­να λά­στι­χα και καρ­βα­λια­σμέ­να λεωφορεί­α. Ό­λα αυ­τά εί­ναι α­πα­ραί­τη­τα για τις «διε­θνείς λύ­σεις» του Ου­κρα­νι­κού που ε­πί­σης σκαρφίζο­νται οι σχεδια­στές του Κρεμ­λί­νου. Ή­δη ο Γιά­τσε­νιουκ, ζή­τη­σε Διε­θνές σχέ­διο Μάρ­σαλ, δηλα­δή ου­σια­στι­κά  Διε­θνή Συν­διά­σκε­ψη για την Ου­κρα­νί­α. 

Ο Δε­ξιός Το­μέ­ας (Praviy Sector) εί­ναι μια συμ­μα­χί­α δια­φό­ρων φα­σι­στι­κών-ρατσι­στι­κών συμ­μο­ριών και συ­σπει­ρώ­νει λού­μπεν στοι­χεί­α (χού­λι­γκαν­ς) και νεα­ρούς «ρι­ζο­σπά­στες» μι­κρο­α­στούς. Έ­χει συγκρο­τη­θεί σε έ­νο­πλες πο­λι­το­φυλα­κές που έ­χουν α­να­λά­βει ου­σια­στι­κά α­πό την πρώ­τη στιγ­μή –αν και στην αρ­χή πιο δια­κρι­τι­κά- την πε­ρι­φρού­ρη­ση της πλα­τεί­ας. Πα­ρά τη με­γά­λη προ­βολή που χαί­ρει α­πό τους ρω­σό­φι­λους γε­νι­κά με­γι­στά­νες των ΜΜΕ, οι η­γέ­τες του Δε­ξιού Το­μέ­α κα­λύ­πτο­νται α­πό έ­να πέ­πλο α­νω­νυ­μί­ας, ε­νώ α­πο­φεύ­γουν να απο­κα­λύ­ψουν την πραγ­μα­τι­κή α­ριθ­μη­τι­κή δύ­να­μη του στρα­τού τους. Την προ­βολή του ο Δε­ξιός Το­μέ­ας τη χρω­στά κύ­ρια στην κα­θε­στω­τι­κή στή­ρι­ξη της δράσης του, ι­διαί­τε­ρα με­τά τις 19/1 ό­που συμ­με­τεί­χε στα αι­μα­τη­ρά ε­πει­σό­δια που α­κο­λού­θη­σαν την κα­τάρ­γη­ση των δι­κτα­το­ρι­κών νό­μων της 16/1 της κυ­βέρ­νη­σης Για­νου­κό­βιτ­ς. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα η προβοκατόρι­κη δρά­ση των πα­ρα­πά­νω δυνά­με­ων πρό­σφε­ρε στο Για­νου­κόβιτς το έ­ναυ­σμα  για την ψήφι­ση αυ­τών των νό­μων. Η ε­ντα­τι­κο­ποί­η­ση της κα­τα­στο­λής (α­πα­γω­γές και ξυ­λο­δαρ­μοί δια­δη­λωτών α­πό τις δυ­νά­μεις α­σφα­λεί­ας και άλ­λες πιο πα­ρα­κρα­τι­κές δυ­νά­μεις) και το ταυ­τό­χρο­νο κά­λε­σμα του Για­νου­κό­βιτ­ς στους Γιά­τσε­νιουκ και Κλί­τσκο για συμ­με­το­χή στη δια­κυ­βέρ­νη­ση έ­δω­σαν ε­πι­πλέ­ον πόντους στο Σβό­μπο­ντα και στους νε­ο­να­ζί του δρό­μου, που τά­χα δε χρειά­στη­καν πα­ρά με­ρι­κές ημέρες βί­ας για να «α­να­γκά­σουν» τον πρό­ε­δρο της χώ­ρας να α­πο­σύ­ρει τους πε­ρισ­σότε­ρους α­πό τους νό­μους αυ­τούς α­πο­δε­χό­με­νος και την πα­ραί­τη­ση του πρωθυ­πουρ­γού Α­ζά­ροφ, και δί­νο­ντας έ­τσι μια τε­ρά­στια και ά­νε­τη πο­λι­τι­κή νί­κη στα να­ζι­φα­σι­στι­κά γκρου­πού­σκου­λα.

Μια δεύ­τε­ρη ο­μά­δα εί­ναι ο Κοι­νός Σκο­πός (Spilna Sprava), έ­να ως τα χθες ά­γνωστο μόρ­φω­μα που συν­δυά­ζει σο­βι­νι­σμό και α­γώ­να ε­νά­ντια στη «δια­φθο­ρά» και για τα «αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα» ε­νώ δια­κρί­νε­ται για την αυ­στη­ρή πει­θαρ­χία των με­λών του. Ει­δι­κεύ­ε­ται στις κατα­λή­ψεις κυ­βερ­νη­τι­κών κτι­ρί­ων, κυρί­ως υ­πουρ­γεί­ων.

Έ­να άρ­θρο του ει­δι­κού πά­νω στην ου­κρα­νι­κή α­κρο­δε­ξιά Α­ντόν Σέ­χοφτσοφ για την ορ­γά­νω­ση Open Democracy στις 3/12 πε­ρι­γρά­φει αυ­τές τις ο­λι­γο­με­λείς ο­μάδες και το ρό­λο τους στα πρώ­τα ε­πει­σό­δια της 1/12/13. (http://www.opendemocracy.net/od-russia/anton-shekhovtsov/provoking-euromaidan) «Ο μαύ­ρος γά­ντζος λύ­κου (σ.σ. ρου­νι­κό σύμ­βο­λο “wolfsangel” των να­ζί) πά­νω στα κί­τρι­να περιβραχιόνια α­πο­κά­λυ­ψε τις πο­λι­τι­κές τους δια­συν­δέ­σεις: η Ε­θνι­κο-Κοι­νω­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση (ΕΚ­Σ), μια κυ­ρί­ως βα­σι­σμέ­νη στο Κί­ε­βο νε­ο­να­ζι­στι­κή οργά­νω­ση, που έλ­πι­ζε να κα­τα­χω­ρη­θεί σαν πο­λι­τι­κό κόμ­μα στα 2011 αλ­λά α­πέ­τυ­χε. Οι ηγέ­τες και ι­δε­ο­λο­γι­κοί του εκ­πρό­σω­ποι βρί­σκο­νται σή­με­ρα στη φυ­λακή με αμ­φι­λε­γό­με­νες κα­τη­γο­ρί­ες.

Υ­πήρ­χαν α­κό­μα α­κτι­βι­στές α­πό άλ­λες δε­ξιές εξ­τρε­μι­στι­κές ορ­γανώ­σεις. Το κά­λε­σμα στα ό­πλα ήρ­θε μέ­σα α­πό τον ι­στό­το­πο κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ωσης VKontakte ό­που αυ­τοί δια­μόρ­φω­σαν μί­α ο­μά­δα – ‘Το Δε­ξιό Το­μέ­α Δρά­σης της Μα­ϊντάν,’ και ή­ταν ει­δι­κά αυ­τή η ο­μά­δα που ε­πιτέ­θη­κε στην α­στυ­νο­μί­α στην οδό Μπάν­κο­βα. Ε­κτός α­πό το ΕΚ­Σ, ο ‘Δε­ξιός Το­μέ­ας’ πε­ρι­λαμ­βά­νει ε­πί­σης τα‘Tryzub’ (Τρίαινα) και ‘Bily Molot’ (Λευ­κό Σφυ­ρί). Η Τρι­ζού­μπ συ­γκρο­τή­θη­κε στα 1993 σαν παραστρατιωτική μο­νά­δα του Κο­γκρέ­σου Ου­κρα­νών Ε­θνι­κι­στών, αλ­λά αρ­γότε­ρα έ­γι­νε α­νε­ξάρ­τη­τη ορ­γά­νω­ση. Το Σε­πτέμ­βρη του 2009, α­κτι­βι­στές της Τρι­ζού­μπ συμ­με­τεί­χαν σε ε­πι­θέ­σεις σε ομοφυλόφι­λους, και έ­κο­ψαν το κε­φά­λι του μνη­μεί­ου Στά­λιν στη Ζα­πο­ρί­ζια το Δε­κέμ­βρη του 2010. Το Μπί­λι Μο­λότ εί­ναι μια σχε­τι­κά νέ­α ο­μά­δα, που κέρ­δι­σε λί­γη δη­μο­σιό­τη­τα κα­τα­στρέ­φο­ντας παράνομα κα­ζί­νο στο Κί­ε­βο και την ε­παρ­χί­α.

Η α­ντι­πα­ρά­θε­ση στην Ο­δό Μπαν­κό­βα δεν ή­ταν η πρώ­τη πρά­ξη του Δε­ξιού Το­μέ­α. Στο ξε­κί­νη­μα των δια­μαρ­τυ­ριών της Ευ­ρω­μα­ϊ­ντάν, ε­πι­τέ­θη­καν σε ει­ρη­νι­κούς α­ρι­στε­ρούς α­κτι­βι­στές, και αρ­γό­τε­ρα βι­ντε­ο­σκο­πή­θη­καν να εκπαι­δεύ­ουν πώς να α­ντι­με­τω­πί­ζουν ε­πι­θέ­σεις. Προ­τού ε­πι­τε­θούν στην αστυνο­μί­α κο­ντά στο κτί­ριο του Προ­ε­δρι­κού Με­γά­ρου, κα­νείς δεν τους εί­χε α­ποκα­λέ­σει ‘προβοκάτορες,’ πα­ρό­τι η βί­αι­η φύ­ση τους ή­ταν εμ­φα­νής ε­ξαρ­χής, και ή­ταν ξε­κά­θα­ρο ό­τι δεν υποστή­ρι­ζαν την ευ­ρω­πα­ϊ­κή ο­λο­κλή­ρω­ση της Ου­κρα­νί­ας.

Δεν υ­πάρ­χουν ι­σχυ­ρές α­πο­δεί­ξεις που να δεί­χνουν ό­τι το κοι­νο­βουλευ­τι­κό κόμ­μα Σβό­μπο­ντα ενεπλά­κη στις ε­πι­θέσεις – ο Ο­λέ­γκ Τια­νι­μπόκ ή­ταν έ­νας α­πό τους η­γέ­τες της α­ντι­πο­λί­τευ­σης που πίεζε το βί­αιο πλή­θος να στα­μα­τή­σει – αλ­λά δεν μπο­ρεί να πα­ρα­βλε­φθεί η πι­θα­νό­τη­τα ο­ρι­σμέ­να ανεξάρ­τη­τα μέ­λη του Σβό­μπο­ντα, ει­δι­κό­τε­ρα α­πό την νε­ο­να­ζι­στι­κή του πτέ­ρυ­γα C14, να συμ­με­τείχαν στην α­ντι­πα­ρά­θε­ση με την α­στυ­νο­μί­α».

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, το κόμ­μα Σβό­μπο­ντα ε­λέγ­χει  τα τε­κται­νό­μενα στην πλα­τεί­α. Ο άν­θρω­πος που συ­ντο­νί­ζει τα πά­ντα στην πλα­τεί­α δη­λα­δή «εξα­σφα­λί­ζει το συ­ντο­νι­σμό  α­νά­με­σα στις διά­φο­ρες συνι­στώ­σες της κι­νη­τοποί­η­σης Praviy Sektor, Spilna Sprava, και κόμ­μα­τα της α­ντι­πο­λί­τευ­σης- και τους α­να­θέ­τει τις αντί­στοι­χες α­πο­στο­λές»   εί­ναι σύμ­φω­να με την Μο­ντ της 30 του Γε­νά­ρη ο Α­ντρέ­ι Παρουμπίι . Αυτός είναι συνιδρυτής του Σβόμποντα (μαζί με τον Τιανιμπόκ) και πρόσφατα πέρασε στο κόμμα του Γιάτσενιουκ και έγινε βουλευτής.

 Ο η­γε­μο­νι­κός πο­λι­τι­κός και ορ­γα­νω­τι­κός ρό­λος του Σβό­μπο­ντα στην πλα­τεί­α του ε­πι­τρέ­πει να οργα­νώ­νει με βο­η­θούς του τα άλ­λα δύ­ο με­γά­λα κόμμα­τα της α­ντι­πο­λί­τευ­σης τον ε­πι­σι­τι­σμό της πλατεί­ας, νο­σο­κο­μεια­κές υπη­ρε­σί­ες και ει­δι­κά την «πε­ρι­φρού­ρη­ση» του α­γώ­να. Στα πλαί­σια της περιφρού­ρη­σης εί­ναι και το κα­θή­κον της χα­λι­να­γώ­γη­σης των ο­μά­δων που τύ­χει να ξε­φύ­γουν α­πό τα ό­ρια ή προ­σποιού­νται ό­τι θέ­λουν να ξε­φύ­γουν για να παίζει το Σβό­μπο­ντα το ρό­λο του θη­ριο­δα­μα­στή της «ε­πα­νά­στα­σης». Για πα­ρά­δειγμα το Σβό­μπο­ντα ε­πι­τέ­θη­κε σε μέ­λη του «Κοι­νού Σκο­πού» που είχαν κα­τα­λάβει το υ­πουρ­γεί­ο Γε­ωρ­γί­ας ύ­στε­ρα α­πό μια συμ­φω­νί­α με την κυ­βέρ­νη­ση για εκκέ­νω­ση κτι­ρί­ων με α­ντάλ­λαγ­μα την α­πε­λευ­θέ­ρω­ση δια­δη­λω­τών (The Telegraph, 30/1). Ό­μως η με­γα­λύ­τε­ρη α­πό­δει­ξη του ε­λέγ­χου που α­σκεί αυ­τή η συμ­μο­ρί­α πά­νω στην πλατεί­α εί­ναι η στα­δια­κή υ­ιο­θέ­τη­ση της βα­θύ­τε­ρης πο­λι­τι­κής του γραμ­μής και της συν­θη­μα­το­λο­γί­ας του α­πό αυ­τήν. Εί­ναι το πλή­θος των μαυρο­κόκ­κι­νων ση­μαιών των προ­δο­τών του α­ντι­φα­σι­στι­κού α­γώ­να στο β΄ πα­γκό­σμιο πό­λε­μο που κυμα­τί­ζουν πλέ­ον στη Μα­ϊ­ντάν δί­πλα στις ου­κρα­νι­κές και τις ευ­ρω­πα­ϊκές ση­μαί­ες, που ό­λο και μειώνο­νται, εί­ναι το σύν­θη­μα των να­ζί «δό­ξα στην Ου­κρα­νί­α, δό­ξα στους ή­ρω­ες» που δια­δί­δε­ται πλέον πλα­τιά (Le Monde, 18/12). Στο ξε­κί­νημα λέ­γο­νταν κυ­ρί­ως συν­θή­μα­τα υ­πο­στή­ρι­ξης της Ευρώπης και ε­να­ντί­ω­σης στη Ρω­σί­α. Τώ­ρα μπο­ρεί κα­νείς να α­κού­σει α­κό­μα και δη­λώ­σεις του στυλ: «Θέλου­με μό­νο την Ου­κρα­νί­α, ό­χι τη Ρω­σί­α και ό­χι την Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση», ό­πως πολύ χαρακτηριστι­κά ά­κου­σε ο α­ντα­πο­κρι­τής των Financial Times α­πό στό­μα φα­σί­στα ε­ξε­γερμέ­νου στην πό­λη Λβοφ (28/1), κά­τι που εκ­φρά­ζει με α­κρί­βεια την ε­πι­δί­ω­ξη του ρω­σι­κού σο­σια­λι­μπε­ρια­λι­σμού για μί­α ει­δι­κή σύν­δε­ση της Ου­κρα­νί­ας με την Ευ­ρώ­πη που θα ε­πι­τρέ­πει στη Ρω­σί­α να ε­πεμ­βαί­νει στα ε­σω­τε­ρι­κά της τε­λευ­ταί­ας.

Οι σκο­τει­νές ε­πι­διώ­ξεις των δια­φό­ρων ο­λι­γο­με­λών νε­ο­να­ζι­στι­κών πα­ρα­φυά­δων του Σβο­μπό­ντα δε θα αρ­γή­σουν να α­πο­κα­λυ­φθούν. Ή­δη τα ου­κρανι­κά ΜΜΕ α­να­φέ­ρο­νται σε δια­συν­δέ­σεις α­νά­με­σα στα μπλοκ της πλα­τεί­ας και φι­λο­ρώ­σους νε­ο­να­ζί η­γέ­τες. Το άρ­θρο του Open Democracy που προαναφέρα­με κά­νει λό­γο για κά­ποιον Ντμί­τρο Κορ­τσίν­σκι, «η­γέ­τη του α­κρο­δε­ξιού κόμ­μα­τος Bratstvo (Α­δελφό­τη­τα), και πρώ­ην η­γέ­τη του πα­ρα­στρα­τιω­τι­κού κόμ­μα­τος UNA-UNSO. Στην Ουκρα­νία, ο Κορ­τσίν­σκι θε­ω­ρεί­ται πλα­τιά σαν προ­βο­κά­το­ρας α­κό­μα και για την α­κροδε­ξιά, και το Μπρά­τστβο του έ­χει ή­δη συμ­με­τά­σχει σε διά­φο­ρες δρά­σεις που σκό­πευαν να προ­κα­λέ­σουν αστυνομική κα­τα­στο­λή ει­ρη­νι­κών δια­μαρ­τυ­ριών.

Η Hromadske TV α­νέ­φε­ρε ό­τι ο Κορ­τσίν­σκι ‘έ­δι­νε ο­δη­γί­ες’ στα μέ­λη του ‘Δε­ξιού Το­μέ­α’ στην Ο­δό Μπάν­κο­βα την 1η του Δε­κέμ­βρη. Πα­ρό­τι η α­λη­θι­νή φύση της σχέ­σης του Κορ­τσίν­σκι με το ΕΚ­Σ, την Τρι­ζού­μπ και το Μπί­λυ Μό­λοτ δεν εί­ναι α­κό­μα ξε­κα­θα­ρι­σμέ­νη, και η ε­πιρρο­ή του στην ου­κρα­νι­κή ακρο­δε­ξιά εί­ναι α­κό­μα πο­λύ πε­ριο­ρι­σμέ­νη, ο ί­διος έ­χει φί­λους σε υ­ψη­λά πό­στα.

Ο Κορ­τσίν­σκι εί­ναι στε­νά δε­μέ­νος με τη Ρω­σί­α. Μα­θή­τευ­σε στην ε­ξαι­ρε­τι­κά φι­λο-Πού­τιν καλοκαιρι­νή κα­τα­σκή­νω­ση ‘Σε­λι­γκέρ’ στη Ρω­σί­α, στα 2005. Αυ­τό το στρα­τό­πε­δο ορ­γα­νώ­θη­κε με τη βο­ή­θεια της ρω­σι­κής Προ­ε­δρι­κής Διοί­κη­σης, και προ­ο­ρι­ζό­ταν για να εκ­παι­δεύ­ει φι­λο-που­τι­νι­κούς νεο­λαί­ους για να α­ντι­με­τω­πί­σουν μια πι­θα­νή ‘Πορ­το­κα­λί Ε­πα­νά­στα­ση’ στη Ρω­σί­α. Νω­ρί­τε­ρα ε­κεί­νη τη χρο­νιά, ο Κορ­τσίν­σκι πή­ρε μέ­ρος στη συν­διά­σκε­ψη ‘Ευρώ­πη: Α­πο­τε­λέ­σμα­τα του Χρό­νου Αλλαγών’ ό­που εί­πε, συ­γκε­κρι­μέ­να, ό­τι οι ‘ρω­σι­κές κοι­νω­νι­κές ορ­γα­νώ­σεις, ι­δρύ­μα­τα και θε­σμοί θα έ­πρε­πε να α­ντιπα­ρα­τε­θούν με διά­φο­ρες πορ­το­κα­λί προ­σπάθειες στη χώ­ρα τους, ό­σο και σε ο­λό­κλη­ρο το με­τα­σο­βιε­τι­κό χώ­ρο.’ Σ’ αυ­τή τη συν­διά­σκε­ψη ή­ταν που ο Κορτσίν­σκι συ­νά­ντη­σε για πρώ­τη φο­ρά το Βλα­ντί­μιρ Σουρ­κόφ, τον βα­σι­κό ι­δε­ο­λογι­κό εκ­πρό­σω­πο του που­τι­νι­σμού, που ε­πέ­στρε­ψε το Σεπτέμ­βρη του 2003 στη ρωσι­κή Προε­δρι­κή Διοί­κη­ση σαν ‘πα­ρα­τη­ρη­τής των ρω­σο-ου­κρα­νι­κών σχέσε­ων.

Ο Κορ­τσίν­σκι έ­χει ε­πί­σης φι­λι­κές σχέ­σεις με τον Βί­κτορ Με­ντβε­τσιούκ, έ­ναν ου­κρα­νό επιχειρηματί­α και φα­να­τι­κά φι­λο­ρώ­σο πο­λι­τι­κό, που έ­ξαλλα α­ντι­τί­θε­ται στην υ­πο­γρα­φή της Συμφωνίας Σύν­δε­σης α­νά­μεσα στην Ε­Ε και την Ου­κρα­νί­α, και, α­ντί­θε­τα υ­πο­στη­ρί­ζει τη ρω­σι­κής υπο­στή­ρι­ξης Τε­λωνεια­κή Έ­νω­ση. Οι Με­ντβε­τσιούκ έ­χουν στε­νές προ­σω­πι­κές σχέ­σεις με τον Βλαντίμιρ Πού­τιν που εί­ναι νο­νός της κό­ρης του Με­ντβε­ντσούκ».

Το πα­ρα­πά­νω πε­ρι­στα­τι­κό εί­ναι εν­δει­κτι­κό του πό­σο στη­μέ­νη πο­δηγε­τη­μέ­νη α­πό τη Μό­σχα γί­νε­ται η ε­σω­τε­ρι­κή σύ­γκρου­ση της Ου­κρα­νί­ας που τόσο πο­λύ έ­χει «συ­ναρ­πά­σει» τους πιο α­ντι­δρα­στι­κούς α­πό τους ευ­ρω­παί­ους μο­νο­πω­λι­στές αλ­λά και τους φι­λε­λεύ­θε­ρους α­νά τον κόσμο, που εί­ναι αρ­κετά πα­ρακ­μα­σμέ­νοι και α­ντιδη­μο­κρά­τες για να μπο­ρούν ή να θέ­λουν να ξε­χωρί­σουν μια πραγ­μα­τι­κά δημο­κρα­τι­κή ε­πα­νά­στα­ση α­πό έ­να φα­σι­στι­κό κί­νη­μα αρκεί αυ­τό να εί­ναι α­ντι­κομ­μου­νι­στι­κό.  

Πά­ντως τί­πο­τα δεν δεί­χνει ό­τι η Ου­κρα­νί­α θα γί­νει Ελ­λά­δα, δη­λα­δή ότι το Σβό­μπο­ντα θα εξαπατήσει τό­σο πο­λύ τον ου­κρα­νι­κό λα­ό ώ­στε αυ­τός να βλέ­πει μια ε­ντε­λώς α­ντε­στραμ­μέ­νη πραγματι­κό­τη­τα. Ο ελ­λη­νι­κός λα­ός δεν έ­χει πεί­ρα της Ρω­σί­ας σαν κύ­ριου ε­ξω­τε­ρι­κού ε­χθρού και έ­τσι οι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ψευτοΚ­ΚΕ-Α­ΝΕΛ και Χρυ­σή Αυ­γή μπο­ρούν εύ­κο­λα να εμ­φα­νί­ζουν την Ε­Ε σαν  κύ­ριο ε­χθρό τους έθνους. Η Ου­κρα­νί­α ό­μως έ­χει ζή­σει για μι­σό αιώ­να σαν έ­θνος τη με­γα­λο­ρώ­σι­κη σοσιαλφα­σι­στι­κή κα­τα­πί­ε­ση και τώ­ρα τη ζει α­κό­μα πιο έ­ντο­να. Α­πλά ε­κεί­νο που έ­χει να κα­τα­νο­ή­σει η Ου­κρα­νί­α - και στο ο­ποί­ο παί­ζουν οι ουκρα­νοί φα­σί­στες και η Ρω­σί­α για να κά­νουν τις προβοκάτσιες τους - εί­ναι ό­τι άλ­λο πράγ­μα εί­ναι οι σο­σιαλ­φα­σι­στι­κές ΕΣ­ΣΔ και Ρω­σί­α με­τά το 1956 και άλλο οι σο­σια­λι­στι­κές ΕΣΣΔ και Ρω­σί­α πριν α­πό το 1956. Αυ­τό εί­ναι έ­να πο­λύ βα­θύ και περίπλοκο α­κό­μα τα­ξι­κό ζή­τη­μα για­τί α­πό τη μια ο ου­κρα­νι­κός ε­θνικι­σμός, που έ­χει σή­με­ρα την ιδεολο­γι­κή η­γε­μο­νί­α μέ­σα στο α­νε­ξαρ­τη­σια­κό κίνη­μα, θέ­λει σαν υ­περ­δε­ξιός α­στι­σμός να ταυ­τί­ζει το σο­σια­λι­σμό με το φα­σισμό και την ε­θνι­κή υ­πο­τέ­λεια, ε­νώ α­πό την άλ­λη ο σο­σιαλ­φα­σι­σμός υ­πήρ­ξε σαν πο­λι­τι­κή τά­ση και μέ­σα στο σο­σια­λι­σμό της ΕΣ­ΣΔ και σαν τέ­τοια τον προβό­κα­ρε (δες πχ το ρό­λο του Χρου­στσόφ σαν γραμ­μα­τέ­α της Ου­κρα­νί­ας). Γι αυ­τό το λό­γο ό­χι μό­νο στην Ελ­λά­δα, αλ­λά και στην Ου­κρα­νί­α μό­νο μια πραγ­μα­τι­κή αρι­στε­ρά, και έ­να νέ­ο πραγ­μα­τι­κό κί­νη­μα για τη σο­σια­λι­στι­κή και την κομμου­νι­στι­κή ε­πα­νά­στα­ση μπο­ρεί να α­ντι­με­τω­πί­σει νι­κη­φό­ρα το ρώ­σι­κο σοσιαλιμπεριαλισμό. Α­πλά στην Ελ­λά­δα μέ­νει να α­πο­δει­χτεί κυ­ρί­ως ό­τι η «α­ρι­στε­ρά» εί­ναι ά­κρα δεξιά, ε­νώ στην Ου­κρα­νί­α πρέ­πει κυ­ρί­ως να α­πο­δει­χτεί ό­τι η ά­κρα δε­ξιά δεν εί­ναι ε­πα­να­στα­τι­κή ού­τε ε­θνι­κή δύ­να­μη, δη­λα­δή δεν εί­ναι, α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κή κα­τά κά­ποιο τρό­πο «α­ρι­στε­ρή. Α­πό τα δύ­ο αυ­τά το πιο δύ­σκο­λο εί­ναι το πρώ­το. Δη­λα­δή στην Ελ­λά­δα ο λα­ός λα­θεύ­ει ως προς τον κύ­ριο ε­χθρό ε­νώ στην Ου­κρα­νί­α λα­θεύ­ει ως προς τους φί­λους του.