Με σημαίες και με πλακάτ οι πολλοί συγκεντρωμένοι, ανάμεσά τους αρκετοί έλληνες δημοκράτες, με πανό και συνθήματα έφτασαν με πορεία από το μετρό στο πανεπιστήμιο στην πλατεία Συντάγματος. Οι σύντροφοι της ΟΑΚΚΕ ήταν όπως πάντα στο πλευρό τους και αποτέλεσαν τον πυρήνα των συνθημάτων που φωνάχτηκαν από όλη την έκταση της πορείας. Στη διάρκεια της πορείας καταγγείλαμε τους ρώσους εισβολείς με τα συνθήματα, «Έξω η Ρωσία από την Ουκρανία», «Φέρτε πίσω τα παιδιά μας» που οι διοργανωτές το είχαν κεντρικό στη φετινή τους επέτειο και αφορούσε τα χιλιάδες ουκρανόπουλα που έχουν απαγάγει οι πουτινικοί. Επίσης φωνάχτηκαν τα: «Λαοί της Ευρώπης ενωθείτε, στην Ουκρανία συμπαρασταθείτε», «Η Ουκρανία θα νικήσει, τον Χίτλερ Πούτιν θα τσακίσει» «Πούτιν, φασίστα, δολοφόνε» .
Δεν μπορούσε κανείς παρά να συγκλονιστεί από τα γεμάτα συγκίνηση και τα δακρυσμένα πρόσωπα των ουκρανών προσφύγων και μεταναστών. Δύο τεράστιες σημαίες δεκάδων μέτρων στα χέρια ουκρανών γυναικών απλώθηκαν στην πλατεία. Μικρά παιδιά, που κρατούσαν πλακάτ με μία-μία τις χρονιές από το 2014, από τότε που υποφέρει αυτή η χώρα και μάχεται ενάντια στον κατακτητή, πήραν το μικρόφωνο και κάλεσαν στα ελληνικά τους πολίτες να σταθούν δίπλα σε αυτόν τον ηρωικό αγώνα για τη ζωή και το μέλλον τους. Τη βαριά σκιά τους έριξαν στην πλατεία οι εικόνες των παιδιών που έχουν απαχθεί από το νεοχιτλερικό στρατό. Με τις φορτισμένες συναισθηματικά ομιλίες τους οι εκπρόσωποι της ουκρανικής κοινότητας κατάγγειλαν τα αμέτρητα εγκλήματα του εισβολέα. Με σημαίες χωρών από την ΕΕ, από τη Γεωργία, από τη Μολδαβία στάθηκαν δίπλα στους ουκρανούς αντιπροσωπείες για να τιμήσουν την επέτειο.
Απέναντι από τους συγκεντρωμένους ουκρανούς και συμπαραστάτες στεκόταν το κτίριο μίας σκοτεινής ελληνικής Βουλής, που δεν πρόβαλε στον τοίχο της την ουκρανική σημαία. Όπως πάντα έλαμψε με την απουσία των εκπροσώπων της στην συγκέντρωση με την εξαίρεση της υποχρεωτικής παρουσίας του προέδρου της κοινοβουλευτικής επιτροπής φιλίας Ελλάδας-Ουκρανίας για το ξεκάρφωμα του ρωσόφιλου Μητσοτάκη στην ΕΕ. Τα βίντεο έδειχναν φωτισμένο το κτίριο του υπουργείου Εξωτερικών στα χρώματα της Ουκρανίας, αλλά οι ομιλίες του εκπροσώπου της ελληνικής κοινοβουλευτικής επιτροπής φιλίας και του πρέσβη της Κύπρου επανέλαβαν μονότονα το ίδιο που κάνουν κάθε χρόνο. Δηλαδή τις ψυχρές αναφορές στο διεθνές δίκαιο που απλώς το καταπατάει η Ρωσία ακριβώς όπως τάχα το καταπατάει και η Τουρκία ενώ οι ιδεολογικές, πρακτικές και ιστορικές διαφορές ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις είναι πελώριες. Ο στόχος των ελλήνων και κύπριων ομιλητών δεν ήταν η ενότητα των ευρωπαϊκών λαών για την αντιμετώπιση της ρώσικης επίθεσης αλλά ακριβώς αντίθετα η αποπομπή της Τουρκίας από την Συμμαχία των προθύμων και η διάσπαση της Ευρώπης υπέρ της Ρωσίας. Οι έλληνες επίσημοι αποκαλύπτονται πάντα ρωσόφιλοι και υποκριτές γιατί δεν έχουν βρει ποτέ να πουν ούτε μία κουβέντα ενάντια στη Ρωσία που σαν ΕΣΣΔ υποστηριξε την τουρκική εισβολή στο νησί το 1974!
Πολύ περισσότερο από αυτές τις άψυχες ομιλίες, μίλησε στους συγκεντρωμένους η ενός λεπτού σιγή για τις χιλιάδες ζωές των μαχητών και των πολιτών που χάθηκαν στη διάρκεια του πολέμου, μία κατανυκτική σιγή που κράτησε πολύ περισσότερο από τον πραγματικό χρόνο του και που με συγκίνηση το σταμάτησε η φωνή της συντονίστριας της ουκρανικής κοινότητας.
Πέρα από όλα όσα έχει προσφέρει η ουκρανική αντίσταση στους ευρωπαϊκούς λαούς και σε όλη την ανθρωπότητα, αποτελεί τον πιο δυνατό συναγερμό για τον κατακτητικό υποδουλωτικό πόλεμο του νεοχιτλερικού άξονα που μόλις ξεκινάει. Η θέση όλων των δημοκρατών, όλου του ελληνικού λαού είναι να σταθεί δίπλα της και απέναντι στα τέρατα και τους εγχώριους εκφραστές τους.