Ο ρωσόφιλος φασίστας και προβοκάτορας Τραμπ από την πρώτη στιγμή που ορκίστηκε πρόεδρος των ΗΠΑ κάνει μόνο ένα πράγμα. Να διαλύει την όποια ενότητα των αστικών δημοκρατικών χωρών, κυρίως των ευρωπαϊκών, ενάντια στο νεο-χιτλερικό Άξονα Ρωσίας-Κίνας, να τις απειλεί και έτσι να τις σπρώχνει  όπως και τις  χώρες του Τρίτου Κόσμου επίσης στην αγκαλιά του Άξονα. Αυτό το επιχειρεί με το να απειλεί να καταλάβει ακόμα και με την οικονομική ή και στρατιωτική βία εδάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως την ως τα σήμερα δανικής Γροιλανδίας, τον Καναδά και τον Παναμά, να εκβιάζει την ηρωική Ουκρανία να ξεπουληθεί στις ΗΠΑ για να πάρει τη βοήθεια τους δικαιώνοντας ένα από τα επιχειρήματα της ρώσικης προπαγάνδας. Ο Τραμπ  προσπαθεί να πραγματοποιήσει το λεγόμενο ρήγμα στον Ατλαντικό,

Ο ρώσικος σοσιαλιμπεριαλισμός κερδίζει την Ασία, διεισδύει στη Δύση

Mια πετυχημένη προβοκάτσια έχει γενικά το εξής περιεχόμενο: Ο δημιουργός της προκαλεί στο θύμα του ένα πλήγμα τέτοιο που να το αποπροσανατολίζει,

Ο Γιέλτσιν δήλωσε στις πρώτες ώρες μετά το πραξικόπημα: «Πιστεύω ότι η Ρωσία πρέπει να αντιπροσωπεύεται περισσότερο στην κυβέρνηση της ΕΣΣΔ, γιατί η Ρωσία υπερασπίστηκε τη δημοκρατία σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή».

Αν θα μπορούσε να βρεθεί μια φράση που να συνοψίζει το νόημα όλου αυτού του θυελλώδους τριήμερου αυτή θα ήταν η καταλληλότερη.

Όλα όσα έγιναν αυτές τις μέρες κι όλα όσα έχουν ξεκινήσει να γίνονται αναδείχνουν μια καινούργια ποιότητα: την άνοδο της Ρωσίας σαν ανοιχτής ηγεμονικής δύναμης στις εξελίξεις της ΕΣΣΔ.

Την Κυριακή 24 Αυγούστου ουκρανοί πρόσφυγες και μετανάστες, έλληνες συμπαραστάτες, καθώς και συμπαραστάτες από άλλες ευρωπαϊκές χώρες έδωσαν αποφασιστικό παρόν στο Σύνταγμα για το γιορτασμό της επετείου της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, τρία χρόνια μετά την κτηνώδη εισβολή της Ρωσίας και ενώ η ουκρανική αντίσταση δέχεται τη συντονισμένη επίθεση των Πούτιν-Τραμπ για να υποκύψει στις απαιτήσεις του ρώσικου νεοχιτλερισμού.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ένωση της Ουκρανικής Διασποράς στην Ελλάδα υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Ουκρανίας. Το σύνθημα στο κεντρικό πανό των Ουκρανών έγραφε: «Εάν η Ρωσία σταματήσει να πολεμάει, δεν θα υπάρχει πια πόλεμος, εάν η Ουκρανία σταματήσει να πολεμάει, δεν θα υπάρχει πια Ουκρανία» και εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο το ποιο είδος ειρήνης είναι δυνατό.

-   Οι νεοχιτλερικοί ηγέτες του Άξονα δίνουν εδώ και τέσσερα χρόνια το κύριο και πιο αιματηρό χτύπημα τους στην Ευρώπη με την εισβολή της Ρωσίας από την Ανατολή στην ηρωικά αμυνόμενη Ουκρανία και την προσάρτηση του ενός πέμπτου του εδάφους της. Η στάση όλων των χωρών των εθνών και των τάξεων απέναντι σε αυτή την επίθεση είναι αυτή που κρίνει σήμερα τα παγκόσμια πολιτικά στρατόπεδα.

-    Τελευταία οι νεοχιτλερικοί έχουν ξεκινήσει έναν μεγάλο ενεργειακό πόλεμο στην Ευρώπη από τον Νότο με την προβοκατόρικη επίθεση στο Ιράν που έκανε για χάρη τους η φασιστική, ανοιχτά φιλορώσικη προεδρία Τραμπ. Στόχος της επίθεσης ήταν από τη μια το καθεστώς των μουλάδων να αναζητήσει προστασία στον Άξονα και από την άλλη με τις επιλεκτικές δολοφονίες των ηγετών του να «εγχειριστεί» έτσι ώστε να αναρριχηθούν στην ηγεσία τα πιο φιλικά προς τη Ρωσία και την Κίνα και γι’ αυτό πιο φασιστικά στελέχη του. Το πρακτικό αποτέλεσμα της επίθεσης του Τραμπ είναι ότι αυτό το καθεστώς μπορεί από δω και μπρος να ανοιγοκλείνει για λογαριασμό του ρωσοκινέζικου Άξονα τα Στενά του Ορμούζ και να δίνει επιλεκτικά χτυπήματα στην παγκόσμια οικονομία. Όχι τυχαία ο προβοκάτορας φρόντισε να ενοχοποιήσει για αυτόν τον πόλεμο την σημερινή επεκτατική ηγεσία του Ισραήλ ώστε να απογειώσει το γενοκτονικό αντισημιτισμό που είναι η παγκόσμια ενοποιητική σημαία του νεοχιτλερικού Άξονα. Τέλος με τον πόλεμο αυτό ο Τραμπ έδιωξε την Ευρώπη από τη Μέση Ανατολή, άφησε ακάλυπτες τις χώρες του Κόλπου στα εκδικητικά χτυπήματα των μουλάδων, και έβαλε σαν μεσολαβητή το Πακιστάν, μια μουσουλμανική χώρα ιδιαίτερα εξαρτημένη από την Κίνα, ώστε η τελευταία να γίνει αυτή ο νέος προστάτης των Αράβων του Κόλπου και ο επιδιαιτητής της αραβο-ιρανικής σύγκρουσης.

Οι εκτιμήσεις μας για τις συριακές εξελίξεις, το ότι δηλ. δε συνέβη εκεί το Δεκέμβρη καμία πραγματική αλλαγή καθεστώτος παρά ένα παλατιανό πραξικόπημα ενορχηστρωμένο από τη ρωσική νεοχιτλερική υπερδύναμη και το ότι η τελευταία ενώ παριστάνει την αδυνατισμένη κερδίζει στρατηγικά θέσεις πολύ περισσότερες από όσες διατηρούσε ως χθες, αρχίζουν ήδη να επιβεβαιώνονται.    

Πρώτα-πρώτα επιβεβαιώνεται αυτό που γράφαμε στο άρθρο με τίτλο «ΣΥΡΙΑ: Η ρωσική υπερδύναμη κάνει την πιο μεγάλη της προέλαση στη Μέση Ανατολή την ώρα που η περικυκλωμένη Δύση πανηγυρίζει» σε σχέση με τη φύση του καθεστώτος μετά τις 8 Δεκέμβρη: ότι «η νέα συριακή κρατική εξουσία θα είναι ένα κράμα των πιο ρωσόφιλων στοιχείων της πανίσχυρης παλιάς ασαντικής γραφειοκρατικής μηχανής συν τα ηγετικά στελέχη της Ταχιάτ Ταχρίρ Αλ Σαμ (HTS) κάτω από την ηγεσία της δεύτερης».  

Παρά το δίκαιο και τολμηρό αντιπερισπασμό που αποτελεί η ουκρανική αντεπίθεση στο ρώσικο έδαφος, η συνολική κατάσταση στο πεδίο δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική. Οι ρώσοι χίτλερ συνεχίζουν την προέλασή τους στην ανατολική Ουκρανία, ενώ με τους αυξανόμενους βομβαρδισμούς τους τρομοκρατούν τον πληθυσμό πλήττοντας κατοικίες, νοσοκομεία, και νηπιαγωγεία ενώ παράλληλα επικεντρώνονται στο να βομβαρδίζουν τις ενεργειακές εγκαταστάσεις της χώρας.