Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2011 JoomlaWorks Ltd.

Το σκωτσέζικο “όχι”: Παρατρίχα αποφεύχθηκε μια τραγωδία για την Ευρώπη

  Ο α­πο­χω­ρι­σμός της Σκω­τί­ας α­πό την Αγ­γλί­α εί­ναι α­σφα­λώς δη­μο­κρατι­κό δι­καί­ω­μα του λα­ού της. Αυ­τού του εί­δους το δι­καί­ω­μα το υ­πο­στή­ρι­ζαν πά­ντα με σθέ­νος οι κλασ­σι­κοί του μαρ­ξι­σμού. Ό­μως πα­ράλ­λη­λα υ­πο­στή­ρι­ζαν ότι ο λα­ός και η ερ­γα­τι­κή τά­ξη του πλειο­ψη­φι­κού πληθυ­σμού μέ­σα σε μια ευ­ρύτε­ρη κρα­τι­κή έ­νω­ση πρέ­πει να υ­πε­ρα­σπί­ζουν ό­τι εί­ναι πο­λύ κα­λύ­τε­ρο να μείνει ε­νιαί­ο το με­γά­λο πο­λυε­θνι­κό κρά­τος,
δη­λα­δή να πει­στεί να μην α­σκή­σει αυ­τό το δι­καί­ω­μα η ερ­γα­τι­κή τά­ξη και ο λα­ός του μειο­ψη­φι­κού έ­θνους. Αυ­τό για­τί για το μαρξι­σμό η κρα­τι­κή ε­θε­λο­ντι­κή και α­βί­α­στη ε­νο­ποί­η­ση των εθνών διευ­κο­λύ­νει την τα­ξι­κή ε­νό­τη­τα των προ­λε­τά­ριων κα­θώς α­πο­γυ­μνώ­νει την κυ­ρί­αρ­χη τά­ξη α­πό τη δυ­να­τό­τη­τα να παί­ζει με την ε­θνι­κή διά­σπα­σή τους και για­τί η ε­νό­τη­τα της οι­κο­νο­μι­κής ζω­ής διευ­κο­λύ­νει και την α­νά­πτυξη των πα­ρα­γω­γι­κών δυ­νά­με­ων και την α­νά­πτυ­ξη της ε­πι­κοι­νω­νί­ας των προ­λετά­ριων, πράγ­μα­τα που δυ­να­μώ­νουν τις υ­λι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις της σο­σια­λι­στικής ερ­γα­τι­κής ε­πα­νά­στα­σης και ε­ξου­σί­ας.
Αυ­τό ι­σχύ­ει σή­με­ρα πολ­λα­πλά­σια στην πε­ρί­πτω­ση της Σκω­τί­ας για­τί το μειο­ψη­φι­κό έ­θνος δεν κα­τα­πιέ­ζε­ται α­πό τα πλειο­ψη­φι­κά του κοι­νού κρά­τους, του Ε­νω­μέ­νου Βα­σί­λειου στο βαθ­μό που ό­λα  έ­χουν κά­νει τη δη­μο­κρα­τι­κή τους ε­πα­νά­στα­ση ε­δώ και 300 χρό­νια και έ­χουν ενοποι­η­θεί βα­θιά σε γε­νι­κά δη­μο­κρα­τι­κή βά­ση στο πο­λι­τι­κό, οι­κο­νο­μι­κό, στρα­τιω­τι­κό και δι­πλω­μα­τι­κό επί­πε­δο. Το κυ­ριό­τε­ρο εί­ναι ό­τι στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση η α­πό­σχι­ση θα ήταν κα­τα­στρο­φι­κή για­τί οι δυ­νά­μεις που η­γού­νται σε αυ­τήν α­πό την πλευ­ρά της Σκω­τί­ας είναι ε­θνι­κι­στι­κές, δια­σπα­στι­κές των λα­ών, με νο­ο­τρο­πί­α ραντιέ­ρη που θέ­λει να εκ­με­ταλ­λευ­τεί για τον ε­αυ­τό του μια πε­ριου­σί­α που από κοι­νού α­να­κά­λυ­ψαν και α­ξιο­ποί­η­σαν ό­λα τα έ­θνη, το πε­τρέ­λαιο της Β. Θά­λασσας, και που πα­ρα­βλέ­πει το γε­γο­νός ό­τι η κε­ντρι­κή κυ­βέρνη­ση του Ε­νω­μένου Βα­σι­λεί­ου με­τα­φέ­ρει τε­ρά­στιους κοι­νω­νι­κούς πό­ρους ι­διαί­τε­ρα για την πε­ρί­θαλ­ψη και την κοι­νω­νι­κή α­σφά­λι­ση προς την πλευ­ρά της Σκω­τί­ας. Ό­μως το που το πά­νε οι ε­θνι­κι­στές της Σκω­τί­ας α­πο­κα­λύ­πτε­ται α­νά­γλυ­φα α­πό την κε­ντρι­κή τους θέ­ση ό­τι πρέπει να φύ­γουν α­πό τη Σκω­τί­α, δη­λα­δή να ξη­λωθούν, οι πα­νά­κρι­βες βά­σεις των πυ­ρη­νι­κών υ­πο­βρυ­χί­ων του Εν. Βα­σί­λειου που εί­ναι η δεύ­τε­ρη δύ­να­μη πο­λι­τι­κής α­πο­τρο­πής της Ευ­ρώ­πης με­τά τη γαλ­λι­κή απέ­να­ντι στη συ­ντρι­πτι­κή ρώ­σι­κη πυ­ρη­νι­κή υ­πε­ρο­πλί­α. Δη­λα­δή αν ο δη­μοκρα­τι­κός λα­ός της Σκω­τί­ας εί­χε κά­νει το λά­θος να πει “ναι” οι νέ­οι χί­τλερ του Κρεμ­λί­νου θα εί­χαν κα­τα­φέ­ρει με τα φα­σι­στο­ει­δή τους μέ­σα στη Σκω­τί­α αυτό που δεν μπό­ρε­σαν να πε­τύ­χουν οι προ­η­γού­με­νοι χί­τλερ: να δια­με­λί­σουν και να α­πο­μειώ­σουν, δη­λα­δή να κά­νουν ευά­λω­τη μια με­γά­λη χώ­ρα με δη­μο­κρατι­κή πα­ρά­δο­ση, φυ­σι­κό φρού­ριο της δυ­τι­κής Ευ­ρώ­πης α­πέ­να­ντι σε κά­θε με­γά­λη φα­σι­στι­κή ε­πί­θε­ση.