Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Δυόμιση μήνες μετά τις 24 του Φλεβάρη οπότε ξεκίνησε η μεγαλύτερη και πιο ωμή εισβολή σε μια ευρωπαϊκή χώρα από μια άλλη μετά τον β παγκόσμιο πόλεμο αρχίζουν να διακρίνονται αχνά, κυρίως μέσα από τα γεγονότα και λιγότερο μέσα από τις δικές της διακηρύξεις, οι ευρύτερες στοχεύσεις της πουτινικής Ρωσίας, που η ίδια θέλει να συσκοτίζει και να πνίγει στην αμφιβολία. Παίρνοντας υπόψη μας το μακροπρόθεσμο, καλά μελετημένο, γεμάτο θεαματικές προσποιήσεις και κυρίως παγκόσμιο τρόπο με τον οποίο δρα πάντα αυτή η πιο πολιτική από τις δύο υπερδυνάμεις, εκτιμάμε ότι η κτηνώδης εισβολή της στην Ουκρανία ενώ αποτελεί την αρχή του προετοιμαζόμενου κατακτητικού της πολέμου ενάντια στην Ευρώπη, είναι ταυτόχρονα και ένα μέσο, ένας πρόσχημα, για την επιτάχυνση του μεσοπρόθεσμου πολιτικού στόχου της που είναι το κλείσιμο των στροφίγγων του φυσικού αέριου, οπότε η ενεργειακή πολιορκία και η πολιτική διάσπαση της Ευρώπης.

Έπρεπε τα ρωσικά στρατεύματα να εισβάλουν μαζικά στην Ουκρανία και να πολιορκήσουν με μεσαιωνικό τρόπο όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις της για να συνειδητοποιήσει η ευρωπαϊκή φιλελεύθερη αστική τάξη τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει για τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες η ενεργειακή εξάρτησή τους από το μεγαλορώσο εισβολέα.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που διαθέτει σήμερα η ρωσικήνεοναζιστική υπερδύναμηαπέναντι στην Ευρώπη, την οποία ετοιμάζεται να καταβροχθίσει, είναι η ηλιθιότητα και η χοντροπετσιάτης κυρίαρχης τάξης της δεύτερης.Η ευρωπαϊκή φιλελεύθερη αστική τάξη, βυθισμένη στη μεταφυσική και τον ιδεαλισμό καθώς είναι, αδυνατεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα που βάζει μπροστά στις ευρωπαϊκές χώρεςη απειλή ενός ολοκληρωτικού πολέμου που ετοιμάζεται να εξαπολύσει εναντίον τους ο ρωσοκινεζικόςνεοχιτλερικόςάξονας. Η ίδια αυτή τάξη πιστεύει ακόμα ότι η Ρωσία είναι μια ξεπεσμένη πρώην υπερδύναμη και δεν έχει καταλάβει ότι ο δήθεν αδύναμος τραμπούκος,που υποτίθεται ότι κατέρρευσε στα 1991, περικυκλώνει ολοένα και στενότερα την Ευρώπηχρησιμοποιώνταςπέρα από την ωμή βία και άλλες προωθημένες μεθόδους πολιτικής και οικονομικής ιμπεριαλιστικής επέκτασης όπως είναι ο οικονομικός εκβιασμός, η εξαγορά, η αντι-αποικιακήκαι αντι-ιμπεριαλιστική δημαγωγία κτλ. Στο ζήτημα της ενέργειας π.χ. έχουν παρθεί μια σειρά πολιτικές αποφάσεις που υπονομεύουν στα σοβαρά την ασφάλεια και την ίδια την ύπαρξη της ΕΕ σαν ανεξάρτητης και κυρίαρχης οντότητας.