Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Όλη η επιχειρηματολογία του «Ριζοσπάστη», των μ-λ και των τροτσκιστών όταν καταγγέλλουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ουκρανών ενάντια στους Ρώσους εισβολείς σαν ιμπεριαλιστικό, στηρίζεται στο επιχείρημα ότι στο πλευρό της Ουκρανίας βρίσκονται πολιτικο-οικονομικά και εν μέρει στρατιωτικά οι δυτικοί ιμπεριαλιστές. Aν ο πόλεμος που διεξάγουν οι ρώσοι ιμπεριαλιστές στην Ουκρανία δεν ήταν εντελώς αποκρουστικός και ξεδιάντροπα άδικος σε όλα του, αν δηλαδή δεν επρόκειτο για την απρόκλητη εισβολή μιας στρατιωτικής υπερδύναμης σε μια πολύ μικρότερη της οποίας βομβαρδίζει και ισοπεδώνει τις πόλεις γιατί κατά τη γνώμη της δεν αποτελεί ούτε χώρα, ούτε έθνος, τότε οι παραπάνω δεν θα δίσταζαν να τον υποστηρίξουν αρκεί και μόνο που η ισοπεδούμενη χώρα θα είχε σαν σύμμαχό της τις ΗΠΑ. Όμως κάτω από την παγκόσμια κατακραυγή για τον θύτη, δηλαδή τον επιτιθέμενο ιμπεριαλισμό πάνε στο γνωστό τέχνασμα της εξομοίωσης του με το θύμα, τη μη ιμπεριαλιστική Ουκρανία με το επιχείρημα ότι αυτή δεν έχει αυθύπαρκτο δικαίωμα στην ανεξάρτητη και ακέραια ύπαρξη αλλά είναι στην ουσία ένα εξάρτημα όργανο ενός άλλου, και γι αυτούς χειρότερου ιμπεριαλισμού, οπότε ο συγκεκριμένος πόλεμος είναι ιμπεριαλιστικός, δηλαδή άδικος και για τις δυο πλευρές του. Έτσι φωνάζουν στην πιο επαναστατική εκδοχή το «όχι στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών» και στην πιο «ρεφορμιστική» το «ειρήνη». Εννοείται ότι σε αυτό το «ούτε-ούτε» τους ο τόνος δεν πέφτει στην Ρωσία αλλά στην Ουκρανία, στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ.

Η φύση και τα αποτελέσματα της συνόδου των G20 στην Αγία Πετρούπολη επιβεβαιώνουν σκανδαλωδώς την παρακάτω ανάλυση της ΟΑΚΚΕ που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα μας την 1ης του Σεπτέμβρη. Σε μια στιγμή δηλαδή όπου πουθενά

Πριν από λίγο καιρό ήρθε στη δημοσιότητα η είδηση ότι ένας κινέζος επενδυτής αγόρασε 100 σπίτια στα Εξάρχεια ενώ προηγούμενα είχε αγοράσει έναν άλλο μεγάλο αριθμό από σπίτια τα οποία μεταπούλησε ακριβότερα. (http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500169574).

Με τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα σε Ουγγαρία και Βουλγαρία φάνηκε σαν να διαμορφώνεται μια αντιφατική εικόνα για την πορεία της Ευρώπης απέναντι στις εσωτερικές πιέσεις που δέχεται απ’ το ρώσικο ιμπεριαλισμό. Στην πρώτη περίπτωση, η ήττα του μισοδικτατορικού καθεστώτος Ορμπάν και η άνοδος του Πέτερ Μαγιάρ προκάλεσαν έντονη ανακούφιση, αντιμετωπιζόμενες σαν μια πολύ αποφασιστική νίκη απέναντι σε ένα χρόνιο εμπόδιο στη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στον αντίποδα, στη Βουλγαρία, η ενίσχυση του Ρούμεν Ράντεφ προκάλεσε μεγάλο σοκ στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες καθώς είδαν την ανάδειξη ενός καθαρά ρωσόφιλου πρωθυπουργού ακριβώς τη στιγμή που η Βουλγαρία από απλό μέλος της ΕΕ αναβαθμιζόταν και γινόταν μέλος της Ευρωζώνης.

Αυτό που φαίνεται σαν μια απόλυτη αντίφαση κατά τη γνώμη μας δεν είναι. Γιατί από τις δύο αυτές φαινομενικά αντίθετες κινήσεις εκείνη που είναι πιο κοντά στην πραγματική κίνηση της Ευρώπης αυτή τη στιγμή είναι αυτή της Βουλγαρίας και όχι αυτή της Ουγγαρίας. Είμαστε δηλαδή ακόμα στην περίοδο της συνέχισης της προέλασης των πουτινόφιλων δυνάμεων και όχι στην αρχή της προέλασης των αντιπουτινικών. Γιατί ναι μεν υπάρχει στο ουγγρικό εκλογικό αποτέλεσμα μια ήττα του πιο ανοιχτά ρωσόφιλου πολιτικού μπλοκ της Ουγγαρίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει την άνοδο στην εξουσία ενός πραγματικά φιλοευρωπαϊκού και αντιπουτινικού μπλοκ, αλλά μιας πιο ύπουλης, πιο καλυμμένης και πιο ανεκτής από την Ευρώπη παραλλαγή του πουτινισμού, η οποία αντί να τη συσπειρώνει θα μπορεί να τη διασπά.

Μεθαύριο Κυριακή 23/8 στις 7 το απόγευμα στο Σύνταγμα η ουκρανική κοινότητα της Ελλάδας κάνει την επετειακή της συγκέντρωση της Ανεξαρτησίας. Αυτή γίνεται φέτος 12 χρόνια μετά την κατοχή της Κριμαίας και 4μιση χρόνια μετά τον κατακτητικό, αποικιακού τύπου πόλεμο που εξαπέλυσε η πουτινική Ρωσία για την κατοχή όλης της χώρας.

Η Ουκρανία αμύνεται ηρωικά όλα αυτά τα χρόνια και αμύνεται σαν προμαχώνας ολόκληρης της Ευρώπης καθώς συγκρατεί το νεοχιτλερικό Αξονα Μόσχας-Πεκίνου και δίνει το χρόνο στις δημοκρατίες της Ευρώπης καθώς και εκείνες του δυτικού Ειρηνικού να προετοιμαστούν για τη μεγάλη επίθεση που αυτός ετοιμάζει με τη δραστήρια βοήθεια του προβοκάτορα εγκαθέτου του, πρόεδρου της κατερχόμενης υπερδύναμης Τραμπ.

Σήμερα η Ουκρανία όχι μόνο έχει σταματήσει τους νεοχιτλερικούς στο κεντρικό πολεμικό μέτωπο αλλά έχει καταφέρει να μεταφέρει το μέτωπο με πλήγματα βαθιά στο έδαφος του κατακτητή. Όμως η απάντηση του πληγωμένου κτήνους είναι πολύ επώδυνη για τον ηρωικό λαό της Ουκρανίας. Προχωράει στους πιο μαζικούς από ποτέ βομβαρδισμούς των πόλεων που δίνουν αυτή τη φορά εκατόμβες αμάχων επειδή η πιο μαύρη πτέρυγα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού όχι μόνο δεν δίνει αντιβαλλιστικούς πυραύλους στους Ουκρανούς, αλλά ούτε καν την άδεια να τους κατασκευάσουν οι ίδιοι. Στην ουσία η πουτινική πολεμική μηχανή προσπαθεί να κάμψει την Ουκρανία ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να υπονομεύσει από τα μέσα την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη αξιοποιώντας από τη μια τους φίλους της ευρωπαίους φασίστες και σοσιαλφασίστες και από την άλλη τις πολεμικές συγκρούσεις που υποθάλπει από το Νότο πάλι μέσω των φίλων της για να αποκόψει την Ευρώπη κυρίως από το μουσουλμανικό κόσμο, ώστε να την περικυκλώσει οικονομικά και στρατιωτικά.

Πριν από 51 χρόνια δολοφονήθηκε ο Ν. Ζαχαριάδης. Αναδημοσιεύουμε εδώ το άρθρο που είχαμε δημοσιεύσει πέρσι με τη συμπλήρωση των πενήντα χρόνων από τη δολοφονία του γίγαντα ηγέτη του αληθινού ΚΚΕ

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Η φυσική του εξόντωση και η ηθικο-πολιτική του κατασυκοφάντηση από το ρωσικό νεοχιτλερισμό με τη βοήθεια του ψευτοΚΚΕ είναι ένα έγκλημα παγκόσμιου βάρους, και δε θα μείνει αναπάντητο από το ελληνικό και το παγκόσμιο προλεταριάτο

Δυόμιση μήνες μετά τις 24 του Φλεβάρη οπότε ξεκίνησε η μεγαλύτερη και πιο ωμή εισβολή σε μια ευρωπαϊκή χώρα από μια άλλη μετά τον β παγκόσμιο πόλεμο αρχίζουν να διακρίνονται αχνά, κυρίως μέσα από τα γεγονότα και λιγότερο μέσα από τις δικές της διακηρύξεις, οι ευρύτερες στοχεύσεις της πουτινικής Ρωσίας, που η ίδια θέλει να συσκοτίζει και να πνίγει στην αμφιβολία. Παίρνοντας υπόψη μας το μακροπρόθεσμο, καλά μελετημένο, γεμάτο θεαματικές προσποιήσεις και κυρίως παγκόσμιο τρόπο με τον οποίο δρα πάντα αυτή η πιο πολιτική από τις δύο υπερδυνάμεις, εκτιμάμε ότι η κτηνώδης εισβολή της στην Ουκρανία ενώ αποτελεί την αρχή του προετοιμαζόμενου κατακτητικού της πολέμου ενάντια στην Ευρώπη, είναι ταυτόχρονα και ένα μέσο, ένας πρόσχημα, για την επιτάχυνση του μεσοπρόθεσμου πολιτικού στόχου της που είναι το κλείσιμο των στροφίγγων του φυσικού αέριου, οπότε η ενεργειακή πολιορκία και η πολιτική διάσπαση της Ευρώπης.

Σε μια ομιλία του σε ανώτερους στρατιωτικούς κύκλους το Φλεβάρη, ο Πούτιν ζήτησε από τις στρατιωτικές βιομηχανίες να εξαλείψουν το χάσμα ασφάλειας που χωρίζει τη Ρωσία από τις ΗΠΑ. «Η δυναμική των γεωπολιτικών εξελίξεων απαιτεί η απάντησή μας να είναι

Tο αρχηγικό δίδυμο Μητσοτάκη-Δένδια, με τον δεύτερο να προβάλλεται καθαρά πια σαν εθνοσωτήρας μάγος της εξωτερικής πολιτικής, καμώνεται πως προσφέρει στη χώρα αλλεπάλληλες διπλωματικές νίκες με πρώτη την αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία και στη συνέχεια με την ανανέωση και εμβάθυνση εκείνης με τις ΗΠΑ με τις οποίες ισχυρίζεται ότι εμποδίζει την Τουρκία να καταπιεί την Ελλάδα. Πριν λίγες μέρες μάλιστα εμφάνισαν και μια τρίτη συμφωνία συνεργασίας με την Αίγυπτο για την ηλεκτρική διασύνδεση των δύο χωρών, και αμέσως μια τέταρτη με τη Βρετανία. Αν πάρει κανείς υπόψη του και τις προηγούμενες διευθετήσεις των ΑΟΖ με την Ιταλία και τη μισή με την Αίγυπτο

Αποφασισμένος και με… άγριες διαθέσεις έχει έρθει ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδης, ο οποίος μίλησε στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο σε δημοσιογράφους.