Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σε μια κρίσιμη στιγμή για την αντίσταση της Ουκρανίας στους ρώσους εισβολείς, προωθήθηκε πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να αναγνωριστεί η Ρωσία ως κράτος – χορηγός της τρομοκρατίας η οποία θα μπει σε ψηφοφορία στην Ολομέλεια του που συνεδριάζει 21-24 Νοέμβρη. Μπροστά στην κρίσιμη ψηφοφορία και για την υποστήριξη αυτής της πρότασης ο σύλλογος των Ουκρανίδων Γυναικών στην Ελλάδα κάλεσε σε πορεία από το Πανεπιστήμιο στο Σύνταγμα και συγκέντρωση στην πλατεία το Σαββάτο στις 19/11. Ταυτόχρονα κάλεσε τους ιρανούς πρόσφυγες στην Ελλάδα που κάθε Σάββατο απόγευμα στο Σύνταγμα διοργανώνουν τις δικές τους εκδηλώσεις αλληλεγγύης στην εξέγερση του ιρανικού λαού ενάντια στο φασιστικό καθεστώς των μουλάδων και σύμμαχο των νεοχιτλερικών του Κρεμλίνου να βαδίσουν από κοινού.

Έτσι έγινε η κοινή διαδήλωση της 19/11 που ήταν μία πολύ σημαντική έκφραση και μία άμεση συνέπεια της μοιραίας σύγκλισης των δύο αγώνων που απόκτησαν κοινό εχθρό. Ήταν μία συγκλονιστική και μαζική κινητοποίηση, με παλμό και μαχητικά συνθήματα που φώναζαν συχνά μαζί ουκρανοί και ιρανοί.

Η ΟΑΚΚΕ ήταν εκεί. Δίπλα στους ιρανούς και τους ουκρανούς στάθηκαν σύντροφοι με πλακάτ με συνθήματα υποστήριξης των δύο κινημάτων (“Hitler Putin Hands Off Ukraine”, «Ειρήνη=Καμία Εδαφική Παραχώρηση στον Εισβολέα», “Down with Iranian Ismalofascists”, “Πούτιν, Ξι, Καμενεί θα έχετε το τέλος όλων των ναζί”). Στη διάρκεια της συγκέντρωσης φώναξαν το σύνθημα «Λευτεριά στην Ουκρανία-Στο Ιράν Δημοκρατία» που αποτύπωνε το πνεύμα της ενότητας αυτών των δύο σπουδαίων αγώνων.

Την ώρα που ο ρωσοκινεζικός άξονας με τη βοήθεια του Τραμπ, έχει εξαπολύσει το Ιράν ενάντια στις χώρες του Κόλπου και στην Ευρώπη, είναι στη Συρία που εκκολάπτεται το πιο επικίνδυνο δημιούργημα του. Η ΟΑΚΚΕ τον είχε αποκαλύψει από το 2014

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΛ ΣΑΡΑΑ: Ή ΣΕ ΠΟΣΟ ΒΑΘΟΣ Η ΡΩΣΙΑ ΕΧΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Μέρος αυτής της περικύκλωσης είναι η προσπάθεια των Μητσοτάκη-Καραμανλή- Δένδια να στείλουν την Τουρκία στον ρωσοκινεζικό Άξονα

Αυτή την περίοδο τα διεθνή φώτα είναι ριγμένα στην κακοφορμισμένη σύγκρουση στην περιοχή του Κόλπου. Εδώ, με το Ιράν και τους Χούθι, ο ρωσοκινεζικός νεοχιτλερικός άξονας με τη βοήθεια του αφοσιωμένου τους προβοκάτορα Τραμπ, αφού έκοψε την έξοδο του πετρελαίου από τα Στενά του Ορμούζ, τώρα κόβει και τη δίοδο που είχε ανοίξει η Σαουδική Αραβία με έναν αγωγό της προς την Ερυθρά θάλασσα. Το αποτέλεσμα είναι ότι όλες οι δυτικές βιομηχανικές χώρες που στηρίζονται στις εισαγωγές πετρελαίου, βρίσκονται σε κατάσταση σοκ.

Έ­νας α­πό τους πρώ­τους καρ­πούς της προ­βο­κά­τσιας που α­κού­ει στο όνο­μα ISIS υ­πήρ­ξε η προ­σέγ­γι­ση Η­ΠΑ-Ι­ράν, που ε­πι­σφρα­γί­στη­κε με τη συμ­φω­νί­α της 14 Ιού­λη για το πυ­ρη­νι­κό πρό­γραμ­μα της Τε­χε­ρά­νης υ­πο­γε­γραμ­μέ­νης στη Βιέννη α­πό τους υ­πουρ­γούς ε­ξω­τε­ρι­κών του Ι­ράν, των 5 μό­νι­μων με­λών του Συμβου­λί­ου Α­σφα­λεί­ας του Ο­Η­Ε (Η­ΠΑ, Ρω­σί­α, Κί­να, Αγ­γλί­α, Γαλ­λί­α) μα­ζί και της Γερμα­νί­ας, κα­θώς και την α­ντι­πρό­σω­πο ε­ξω­τε­ρι­κών υ­πο­θέ­σε­ων της Ε­Ε.

H ματαίωση από το Δήμο της Αθήνας της παραχώρησης μιας αίθουσας του σαν βήμα για την ομιλία του πρεσβευτή του αιματοβαμμένου καθεστώτος των μουλάδων του Ιράν αποτελεί μια πολύ σημαντική νίκη για τους δημοκράτες αντιφασίστες της χώρας μας. Αυτή ήρθε σαν αποτέλεσμα της καμπάνιας διαμαρτυρίας της ΟΑΚΚΕ ενάντια σε αυτήν την παραχώρηση με την επιστολή που έστειλε στο Δήμο της Αθήνας και τη θερμή υποστήριξη που δώσανε στην καμπάνια πολλές εκατοντάδες δημοκράτες εξοργισμένοι με αυτήν την παραχώρηση. Όμως αυτή η μάχη ξεκίνησε από τους Ιρανούς πρόσφυγες και μετανάστες οι οποίοι μας ενημέρωσαν για αυτή την εκδήλωση και ταυτόχρονα οργάνωσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την αίθουσα στην οποία θα πραγματοποιούταν.

Θέλουμε ωστόσο να επισημάνουμε ότι αυτή είναι μόνο μια τακτική δημοκρατική επιτυχία. Γιατί η δημαρχία ναι μεν ματαίωσε την εκδήλωση, αλλά επικαλέστηκε «τεχνικούς λόγους», δηλαδή προσχηματικούς. Κι αυτό το έκανε γιατί από τη μια μεριά δεν μπορούσε να δικαιολογήσει στον ελληνικό λαό, και πιο πολύ στους λαούς της Ευρώπης ότι έδωσε βήμα στον εκπρόσωπο ενός φασιστικού κράτους ειδικά τη στιγμή που αυτό έχει τα χέρια του βυθισμένα στο αίμα δεκάδων χιλιάδων άοπλων δημοκρατών, ενώ από την άλλη δεν ήθελε με τίποτα να συγκρουστεί με αυτό το καθεστώς ακόμα και στην πιο κτηνώδη στιγμή του. Αυτή η στάση δεν είναι ιδιομορφία ενός Δήμου, αλλά μιας Ελλάδας που οι πολιτικές της ηγεσίες αφήνουν συνειδητά να δυναμώνουν τα τέρατα του φαιού και του «αριστερού» φασισμού, επειδή διατηρούν στο βάθος εξαιρετικές σχέσεις με τους διεθνείς προστάτες αυτών των τεράτων, δηλαδή με τους Πούτιν, Ξι και Τραμπ.

Η ελπίδα αυτής της χώρας έγκειται στο εξής: Ότι ο ελληνικός λαός μπορεί να ακολουθήσει για ένα διάστημα κάποια από αυτά τα τέρατα καθώς η ζωή του ασταμάτητα φτωχαίνει και αυτά, όπως κάνει πάντα ο φασισμός, του υπόσχονται ανακούφιση. Όμως στη σύγχρονη ιστορία του έχει αποδείξει ότι διαθέτει μια ισχυρή άμυνα: Δεν ακολουθεί μαζικά δικτάτορες. Αυτό ήταν και το βασικό μήνυμα που πήραμε από τη ματαίωση αυτής της εκδήλωσης. Πολλοί περισσότεροι άνθρωποι θύμωσαν με τους διοργανωτές της και υποστήριξαν με θέρμη την καμπάνια ακύρωσης βήματος στους σφαγείς από όσους είναι γενικά κοντά μας και στηρίζουν τις θέσεις μας. Κυρίως όμως, εξαιρετικά ελάχιστοι τους υποστήριξαν.

Όσο περνούν οι μέρες έρχονται στο φως οι πρώτες σημαντικές πληροφορίες που διαψεύδουν την εικόνα που μηρυκάζουν αυτάρεσκα οι δυτικές κυβερνήσεις για το «θαύμα» της Συρίας. Μιλάνε για μια δήθεν αστραπιαία επανάσταση που κατάργησε αναίμακτα μια από τις πιο δολοφονικές και μεσαιωνικά κτηνώδικες δικτατορίες της ιστορίας και κυρίως ανέτρεψε τους παγκόσμιους γεωπολιτικούς συσχετισμούς, καθώς δήθεν εξοβέλισε από τη Μέση Ανατολή τη Ρωσία. Δεν μπαίνουν καν στον κόπο να σκεφτούν ότι την ίδια ώρα αυτή προέλαυνε στρατιωτικά στο κεντρικό της μέτωπο στην Ουκρανία, προωθούσε διαρκώς τις πολιτικές θέσεις της στην Ευρώπη, ενώ τελευταία απολάμβανε τη θριαμβευτική άνοδο ενός ανοιχτού φίλου της στην προεδρία της αμερικάνικης υπερδύναμης. 

Λίγα πολιτικά καθεστώτα στον κόσμο καταφέρνουν να συγκεντρώσουν τόσο καθολικό και τόσο έντονο μίσος από τις μάζες που εξουσιάζουν όσο το φασιστικό θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης. Το νέο στοιχείο που δείχνει πως το έδαφος τρίζει σοβαρά κάτω από τα πόδια αυτού του αιμοσταγούς τέρατος δεν είναι οι μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους – αυτό συνέβαινε και σε μια σειρά άλλες λαϊκές εξεγέρσεις – αλλά το κάψιμο των χιτζάμπ και το κόψιμο των μαλλιών των γυναικών, συμβολικές κινήσεις που δείχνουν ωστόσο πως οι ιρανικές δημοκρατικές μάζες κινούνται προς την κατεύθυνση του να τραβήξουν την πάλη με το καθεστώς των μουλάδων στα άκρα. Γιατί στην εποχή της παγκοσμιοποίησης γίνεται ακόμα πιο αφόρητη η πολιτική επιβολή του μεσαιωνικού κλήρου πάνω στην κοινωνία, ιδιαίτερα η κοινωνική περιθωριοποίηση και η πλήρης απώλεια ανθρώπινης αξιοπρέπειας για τη γυναίκα, ο ασφυκτικός έλεγχος στη συμπεριφορά και την εμφάνισή της, κάτι που οδήγησε στην πρόσφατη δολοφονία της νεαρής Μασχά Αμινί από την αστυνομία ηθών.

Η απειλή του Τραμπ για επέμβαση στο Ιράν έγινε πράξη. Η ΟΑΚΚΕ ενώ συνεχίζει να στέκεται στο πλευρό των δημοκρατών του Ιράν ενάντια στο τρομοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, καταδικάζει τους βομβαρδισμούς των Τραμπ και Νετανιάχου όπως είχε κάνει με αυτούς του Ιούνη του 2025 σαν μία προβοκάτσια υπέρ του νεοχιτλερικού Αξονα Ρωσίας- Κίνας που ούτε τότε, ούτε τώρα δεν κάνουν την παραμικρή στρατιωτική κίνηση, έστω συμβολική, για να βοηθήσουν τους προστατευόμενους τους.

Η ε­πέμ­βα­ση της Σα­ου­δι­κής Α­ρα­βί­ας στην Υε­μέ­νη κα­τά των ι­ρα­νό­φι­λων σι­ι­τών α­νταρ­τών Χού­δι, οι ο­ποί­οι έ­χουν κα­τα­λά­βει πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κά την εξου­σί­α ου­σια­στι­κά α­πό τον Σε­πτέμ­βριο και τυ­πι­κά α­πό τον Ια­νουά­ριο, α­νοίγει μια νέ­α πε­ρί­ο­δο για τη Μέ­ση Α­να­το­λή.

Αφιονισμένο το στίφος των ηγετών και των στελεχών της ψευτοαριστεράς, προκειμένου να αντισταθμίσει και να ανακόψει το κύμα συμπάθειας προς το μαρτυρικό λαό της Ουκρανίας, έχει ξεκινήσει από την αρχή του πολέμου τις σχετικοποιήσεις, προκειμένου να βγάλει λάδι τους δολοφόνους, βασανιστές και βιαστές του Κρεμλίνου, που είναι και τα αφεντικά του.

Κλασικότερο των επιχειρημάτων του στίφους αυτού είναι ότι η τωρινή πάνδημη συγκίνηση και κινητοποίηση των λαών (και σε κάποιο βαθμό και κυβερνήσεων) πολλών δημοκρατικών χωρών για την Ουκρανία είναι υποκριτική, αφού οι σημερινοί υπερασπιστές των Ουκρανών έδειξαν τάχα μικρότερη ή καθόλου ευαισθησία για τους πολέμους και το αίμα που χύνεται άφθονο σε άλλα σημεία του πλανήτη. Μολονότι πολλές φορές οι ψευτοαριστεροί, με αρχηγούς τους κνίτες του Περισσού, ξεκινούν μια μακρόσυρτη λίστα των μεταπολεμικών επεμβάσεων και εγκλημάτων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού από την Κορέα του 1950 και δώθε, συχνά -και προκειμένου να μοιάζουν πιο πειστικοί- μιλούν πολύ για σχετικά πιο πρόσφατες συγκρούσεις (ή παλιότερες που συνεχίζονται και στο σήμερα).

Αναφέρονται έτσι εκείνες σε Υεμένη και Παλαιστίνη, ενώ θυμούνται συχνά και τη «Γιουγκοσλαβία». Με τη λέξη αυτή δεν εννοούν την πολυεθνική Γιουγκοσλαβία του 1945-1991, αλλά το σέρβικο έκτρωμα της «μικρής Γιουγκοσλαβίας», δηλαδή εκείνης των Σερβίας - Μαυροβουνίου (από την οποία οι Μαυροβούνιοι απέδρασαν αμέσως μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία, το 2006) που βομβαρδίστηκε από το ΝΑΤΟ το 1999.