Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ-ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ

  Η ΟΑΚΚΕ με μία αφίσα που δημοσιεύουμε σε αυτό το φύλλο ξεκίνησε καμπάνια ενάντια σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση για την πολιτική του σαμποτάζ της βιομηχανίας που θα έχει σαν αποτέλεσμα μια ακόμα πιο μεγάλη καταστροφή για το λαό και τη χώρα.
Η αφίσα έχει τίτλο «ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕTOIMAZOYN ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΣΑΝ ΕΧΘΡΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΜΑΣ  ΚΑΝΟΥΝ ΑΘΟΡΥΒΑ  ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΗΣ  ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΡΩΣΙΑΣ». 
Στη συνέχεια αυτής της καμπάνιας αφισοκόλλησης εκδόθηκε προκήρυξη που περιέχει όλο το κείμενο της αφίσσας αλλά μαζί με αυτό περιέχει και ένα σύνθημα κλειδί που η προκήρυξη το αναλύει διεξοδικά με το κείμενο που ακολουθεί παρακάτω. Αυτό το σύνθημα είναι το: «ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ»  και ενώνει την καταγγελία του σαμποτάζ με το ζωτικότερο υλικό αίτημα των ανέργων. Γι αυτό νομίζουμε ότι είναι σύνθημα κλειδί για όλη τη φάση που έρχεται. Παραθέτουμε εδώ αυτό το κείμενο και καλούμε στην πιο πλατιά διάδοσή της τετρασέλιδης προκήρυξης που το περιέχει, και που σύντομα θα την αναρτήσουμε στην ιστοσελίδα μας:
Τι πρέ­πει να κά­νει ο λα­ός για να α­ντι­με­τω­πί­σει το σα­μπο­τάζ και τους σα­μπο­τέρ; Κα­ταρ­χήν πρέ­πει να ε­πι­ζή­σει για να μπο­ρεί να πα­λέ­ψει ώ­στε να αλ­λά­ξει την πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση. Για­τί με μια κυ­βέρ­νη­ση που πυ­ρο­βολεί με λύσ­σα κά­θε παρα­γω­γι­κή μο­νά­δα και με μια α­ντι­πο­λί­τευ­ση που μό­λις πά­ει να γί­νει μια με­γά­λη πα­ρα­γω­γι­κή ε­πέν­δυ­ση βγά­ζει δη­μάρ­χους, δι­κα­στές του ΣτΕ, κου­κου­λο­φό­ρους, και κι­νή­μα­τα α­γα­να­κτι­σμέ­νων κα­τοί­κων, και τη ματαιώ­νει, υ­πάρ­χει διέ­ξο­δος μό­νο με έ­να πο­λι­τι­κό κί­νη­μα για την α­πο­κά­λυ­ψη και συ­ντρι­βή των σα­μπο­τα­ρι­στών. Δη­λα­δή χρειά­ζε­ται να υ­ψωθεί έ­να μα­ζι­κό μα­χη­τι­κό κί­νη­μα, που να α­πα­ντά­ει και πο­λι­τι­κά αλ­λά και με επι­στη­μο­νι­κά ε­πι­χει­ρή­μα­τα στα κι­νή­μα­τα των σα­μπο­τα­ρι­στών. Βε­βαί­ως το κίνη­μα αυ­τό θα πρέ­πει να βά­ζει τους δι­κούς του πραγ­μα­τι­κούς, λο­γι­κούς όρους για κά­θε ε­πέν­δυ­ση, ό­πως το να μην λη­στεύ­ει τη χώ­ρα, να μην ε­γκα­θι­στά εργα­σια­κά γκέ­το και να μην κα­τα­στρέ­φει το πε­ρι­βάλ­λον. Τε­λι­κά μό­νο αν φτιαχτούν κόμ­μα­τα που να θέ­λουν τη βιο­μη­χα­νι­κή α­νά­πτυ­ξη με τέ­τοιους ό­ρους δεν θα γί­νου­με μια ε­ξα­θλιω­μέ­νη και ε­ξαν­δρα­πο­δι­σμέ­νη α­ποι­κί­α της Ρω­σί­ας και της Κί­νας,  που θα ση­μαί­νει για το λα­ό μας μια ζω­ή χει­ρό­τε­ρη και α­πό ε­κεί­νη του ρώ­σι­κου και του κι­νέ­ζι­κου λα­ού.
Η πο­λι­τι­κή ήτ­τα των σα­μπο­τα­ρι­στών εί­ναι λοι­πόν έ­να γι­γα­ντιαί­ο κα­θή­κον που στην πρωτο­πο­ρί­α του πρέ­πει να βρε­θούν τα με­γα­λύ­τε­ρα θύ­ματα αυ­τού του σα­μπο­τάζ. Αυ­τοί εί­ναι κα­τά κύ­ριο λό­γο οι 1,5 εκ ά­νερ­γοι και α­μέ­σως με­τά οι ερ­γα­ζό­με­νοι των βιο­μη­χα­νιών που οι πε­ρισ­σό­τε­ρες πά­νε για κλεί­σι­μο.
 Ει­δι­κά ό­μως οι ά­νερ­γοι δεν μπο­ρούν να ε­πι­βιώ­νουν για πο­λύ α­κό­μα χά­ρη στην αυ­το­θυ­σια­κή στή­ρι­ξη των συγ­γε­νών τους, που και αυ­τοί ό­λο και πιο πο­λύ ε­ξα­θλιώ­νο­νται, ού­τε μπο­ρούν να έ­χουν έ­να μα­χη­τι­κό η­θι­κό με την ε­ξευ­τε­λι­στι­κή τα­λαι­πω­ρί­α των συ­σι­τί­ων της δη­μο­τικής και κυ­ρί­ως της υ­πο­κρι­τι­κής εκ­κλη­σια­στι­κής φι­λαν­θρω­πί­ας. Λέ­με υ­πο­κρι­τι­κής για­τί η εκ­κλη­σία κά­νει πως βο­η­θά­ει αλ­λά την ί­δια ώ­ρα κερ­δί­ζει πολ­λα­πλά­σια για­τί ε­ξα­σφάλι­σε και χά­ρη και σε αυ­τή τη “φι­λαν­θρω­πί­α” το δι­καί­ω­μα να ε­ξαι­ρεί­ται ου­σιαστι­κά α­πό το φο­ρο­λο­γι­κό έ­λεγ­χο α­κρι­βώς πά­νω στην κρί­ση. Αυ­τό για­τί ο αρχηγός της, ο Ιε­ρώ­νυ­μος, εί­ναι φα­να­τι­κός φί­λος της που­τι­νι­κής Ρω­σί­ας, και γι αυ­τό φί­λος των σα­μπο­τα­ρι­στών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Ο Ιε­ρώ­νυ­μος δί­νει έ­να πιά­το φα­γητό στους α­νέρ­γους αλ­λά δου­λεύ­ει γι αυ­τούς που τους α­φαι­ρούν τη δου­λειά. 
Για να μπο­ρούν λοι­πόν οι ά­νερ­γοι να πα­λέ­ψουν για την αλ­λα­γή της κα­τά­στα­σής τους πρέ­πει να α­παι­τή­σουν α­πό την πο­λι­τι­κή ε­ξου­σί­α που φταί­ει για την κα­τά­στα­ση στην ο­ποί­α βρί­σκο­νται να τους ε­ξα­σφα­λί­σει μια ελά­χι­στη α­πο­ζη­μί­ω­ση και ταυ­τό­χρο­να την εκ­πλή­ρω­ση μιας δη­μο­κρα­τι­κής υ­ποχρέ­ω­σής του κρά­τους, ε­φό­σον δεν τους πα­ρέ­χει δου­λειά: Αυ­τή εί­ναι η ε­πι­δό­τη­ση ό­λων των α­νέρ­γων, ό­σο και­ρό και να εί­ναι ά­νερ­γοι. Αυ­τό εί­ναι το αί­τη­μα κλει­δί της πε­ριό­δου, που αν γί­νει πο­λι­τι­κό κί­νη­μα θα υ­πο­χρε­ώ­σει το κα­θε­στώς των σα­μπο­τα­ρι­στών να βρει τα λε­φτά για να το ι­κα­νο­ποι­ή­σει. Τα πα­ρα­πα­νί­σια λε­φτά που χρειά­ζο­νται γι αυ­τό, πε­ρί­που 5 δις, μπο­ρεί να τα βρει το κα­θε­στώς στο λε­πτό α­πλά στα­μα­τώ­ντας το πο­λύ­μορ­φο σα­μπο­τάζ, κυρί­ως ε­πι­τρέ­πο­ντας να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν οι χι­λιά­δες μπλο­κα­ρι­σμέ­νες με­γάλες και μι­κρές ε­πεν­δύ­σεις αλ­λά και στα­μα­τώντας να σκο­τώ­νει τις ε­πι­χειρήσεις που υ­πάρ­χουν. Έ­τσι και οι ά­νερ­γοι θα μειώ­νο­νται, και οι φό­ροι που θα μα­ζεύ­ο­νται θα εί­ναι πε­ρισ­σό­τε­ροι, και οι ει­σφο­ρές στα ελ­λειμ­μα­τι­κά τα­μεί­α πε­ρισ­σό­τε­ρες και οι ε­πι­δο­τή­σεις α­νερ­γί­ας μι­κρό­τε­ρες. Αλ­λά και εφό­σον το σα­μπο­τάζ συ­νε­χί­ζε­ται θα υ­πάρ­χουν ακό­μα λε­φτά για την ε­πι­δό­τηση ό­λων των α­νέρ­γων μέ­σα α­πό το χτύ­πη­μα ό­σων σχε­δόν θε­σμι­κά φο­ρο­δια­φεύ­γουν, δη­λα­δή ε­κεί­νων που α­πο­τε­λούν ό­λοι μα­ζί την κοι­νω­νι­κή βά­ση του κα­θε­στώ­τος των σα­μπο­τα­ρι­στών. Αυ­τοί εί­ναι οι κρα­τι­κο-ο­λι­γάρ­χες, οι ε­κα­το­ντά­δες χι­λιά­δες: μεγάλοι και με­σαί­οι, πά­ντα α­φο­ρο­λό­γη­τοι γαιο­κτή­μο­νες της υ­παί­θρου, οι διε­φθαρ­μέ­νοι γρα­φειο­κρά­τες και οι φο­ρο­φυ­γά­δες ε­παγ­γελ­μα­τί­ες. Τέ­λος, αν οι σα­μπο­τα­ρι­στές, ε­πι­μεί­νουν και στην κά­λυ­ψη των φο­ρο­φυγά­δων εί­ναι υ­πο­χρε­ω­μέ­νοι να βρουν τα λε­φτά  έ­στω μέ­σα α­πό την παρα­πα­νήσια φο­ρο­λο­γί­α ό­σων έ­χουν πε­ρι­κο­πές, αλ­λά εί­ναι σχε­τι­κά πιο κα­λο­πλη­ρω­μέ­νοι και δεν αρ­γο­πε­θαί­νουν μαρ­τυ­ρι­κά ό­πως οι ά­νερ­γοι. Βέ­βαια σε αυ­τήν την τελευ­ταί­α πε­ρί­πτω­ση οι σα­μπο­τα­ρι­στές θα κοι­τά­ξουν να ξε­ση­κώ­σουν τον υ­πόλοι­πο λα­ό ε­να­ντί­ον των α­νέρ­γων, ο­πότε οι τε­λευ­ταί­οι θα πρέ­πει να α­ποδεί­ξουν ό­τι αν ε­πι­δο­τη­θούν, τό­τε αυ­τό θα εί­ναι πε­λώ­ρια νί­κη ό­χι μό­νο για τους ί­διους αλ­λά και γι αυ­τούς που έ­χουν δου­λειά και τε­λι­κά για την επι­βί­ω­ση και την α­νε­ξαρ­τη­σί­α της χώ­ρας. Για­τί ό­σο δεν υ­πάρ­χει ε­πί­δο­μα ανερ­γί­ας για ό­λους τους α­νέρ­γους, οι ερ­γο­δό­τες ε­πι­βά­λουν μι­σθούς πεί­νας και ό­ρους δου­λειάς γα­λέ­ρας σε ό­σους δου­λεύ­ουν. Χω­ρίς ε­πί­δο­μα α­νερ­γί­ας και με συ­νε­χι­ζό­με­νο το σα­μπο­τάζ, οι μι­σθοί, αλ­λά και οι συ­ντά­ξεις, που ε­ξαρ­τούνται α­πό αυ­τούς, θα πη­γαί­νουν μοι­ραί­α προς το μη­δέν Α­πό την άλ­λη αυτό το μη­δέν θα βο­η­θά­ει τα νέ­α α­φε­ντι­κά, τους νε­ο-α­ποι­κιο­κρά­τες να α­γο­ρά­ζουν και να εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται τους πά­ντες και τα πά­ντα με τους ό­ρους τους. Η τζάμπα ερ­γα­τι­κή σάρ­κα τρα­βά­ει σαν μα­γνή­της τους α­ποι­κιο­κρά­τες, που εί­ναι οι τε­λι­κοί ε­ντο­λείς των σα­μπο­τέρ της σύγ­χρο­νης ε­θνι­κής βιο­μη­χα­νι­κής και α­γρο­τι­κής α­νά­πτυ­ξης κα­θώς και της έ­ρευ­νας και της τε­χνο­λο­γί­ας, που από τη φύ­ση τους α­ντι­στρα­τεύ­ο­νται κά­θε α­ποι­κιο­κρα­τί­α.  
Θα υ­πάρ­ξουν δύ­ο βα­σι­κά ε­πι­χει­ρή­μα­τα ε­νά­ντια στην ε­πι­δό­τη­ση όλων των α­νέρ­γων. Στο έ­να, το πά­γιο κυ­βερ­νη­τι­κό ε­νά­ντια σε κά­θε βελ­τί­ω­ση της κα­τά­στα­σης της φτω­χο­λο­γιάς, ό­τι δη­λα­δή δεν υ­πάρ­χουν άλ­λα λε­φτά, α­παντή­σα­με.  Το άλ­λο ε­πι­χεί­ρη­μα, το πιο κρυμ­μέ­νο αλ­λά ε­πί­σης πά­γιο, κυ­ρί­ως ό­μως της α­ντι­πο­λί­τευ­σης των ε­θνι­κο­φα­σι­στών και της ψευ­το­α­ριστε­ράς και των νε­ο­να­ζί, εί­ναι ό­τι λε­φτά υ­πάρ­χουν αρ­κεί να κου­ρευ­τεί το χρέ­ος ή να κη­ρυχθεί χρε­ω­κο­πί­α. Δη­λα­δή προ­τεί­νουν να πλη­ρώ­σουν οι δα­νει­στές κρύ­βο­ντας από την κοι­νή γνώ­μη ό­τι οι δα­νει­στές έ­χουν ή­δη χά­σει δε­κά­δες δις με το PSI (κούρε­μα χρέ­ους σε ι­διώ­τες κα­τό­χους ελ­λη­νι­κών ο­μο­λό­γων) και ό­τι έ­χουν μειώ­σει τα ε­πι­τό­κια και έ­χουν α­πο­μα­κρύ­νει την α­πο­πλη­ρω­μή για τα ε­κα­το­ντά­δες  υ­πό­λοι­πα δις χρέ­ους, που πι­θα­νό­τα­τα θα χα­θούν ε­πί­σης στην ελ­λη­νι­κή κα­τα­βό­θρα. Οι σα­μπο­τα­ρι­στές  καλ­λιερ­γούν την α­πά­τη και ε­δώ, αλ­λά και στο ε­ξω­τε­ρι­κό, ό­τι μπο­ρεί η χώ­ρα να σω­θεί αν της χα­ρι­στούν τα χρω­στού­με­να. Η α­λή­θεια εί­ναι ό­τι ό­σα χρέ­η και να της χα­ρι­στούν το πα­ρα­γω­γι­κό σα­μπο­τάζ θα πα­ρά­γει χρέ­η. Στην ου­σί­α οι σα­μπο­τέρ, κυ­βέρ­νη­ση και α­ντι­πο­λί­τευ­ση  δεί­χνουν στο λα­ό έ­ναν ε­ξω­τε­ρι­κό ε­χθρό, τους δα­νει­στές για να σώ­σουν τον α­λη­θι­νό, τον ε­σω­τε­ρι­κό ε­χθρό, που εί­ναι οι ί­διοι.