Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ -ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ

Καμιά τέτοια κατάργηση, καμιά απόλυση στο δημόσιο, ιδιαίτερα σε αυτούς τους κλάδους

Η ιστορία με την ΕΡΤ επαναλαμβάνεται και σε άλλους τομείς του κρατικού μηχανισμού. Τώρα ήρθε η σειρά των δημοτικών αστυνομικών, των φυλάκων των σχολείων και των καθηγητών των ΕΠΑΣ-ΕΠΑΛ.

Επειδή έχουν μαζευτεί πια αρκετές από αυτές τις φουρνιές ανθρώπων που μπαίνουν στο αγωνιώδες μαρτύριο της διαθεσιμότητας και περιμένουν να δουν αν θα πάνε στην κόλαση της ανεργίας ή θα συνεχίσουν να φυτοζωούν σαν όλο και πιο εξαθλιωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι μιας παραγωγικά βομβαρδισμένης χώρας, μπορούμε πια να δούμε το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται σε βάρος τους και σε βάρος της χώρας και που το πρωτοαναλύσαμε στην περίπτωση της ΕΡΤ.

Έχουμε λοιπόν και στην περίπτωση των δημοτικών αστυνομικών, των φυλάκων των σχολείων και των καθηγητών των ΕΠΑΣ-ΕΠΑΛ τις δύο ομάδες της ίδιας ρωσόδουλης αγέλης λύκων που επιτέθηκαν και κατασπαράσσουν τώρα με την ησυχία τους την ΕΡΤ και τους υπαλλήλους της. Η μία ομάδα, αυτή που επιτίθεται ανοιχτά στους υπαλληλικούς κλάδους είναι μειοψηφική, αλλά ισχυρή στην ηγεσία των δυο κυβερνητικών κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η άλλη ομάδα, είναι η πιο πολυπληθής και δουλεύει εντελώς κυρίαρχα μέσα στα δύο ρωσόδουλα κόμματα, το ψευτοΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ που εμφανίζονται σαν προστάτες των καταδιωκόμενων υπαλλήλων. Η ηγετική κλίκα της ΔΗΜΑΡ παίζει σαν μπαλαντέρ ανάμεσα στις δύο ομάδες.

Η πρόσφατη αρνητική εμπειρία από την ΕΡΤ

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ έκλεισε την ΕΡΤ γιατί αυτή στο μεγάλο ηγετικό όγκο της, ιδιαίτερα το δημοσιογραφικό, παρά την κάπως πιο δραστήρια είσοδο των συριζο-κνιτών τα τελευταία χρόνια, παρέμεινε στα χέρια των πλειοψηφικών φιλευρωπαϊκών τάσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Σαν τέτοια αντιστάθηκε στις επανειλημμένες προσπάθειες των τελευταίων κυβερνήσεων να αλλάξουν τους υπεύθυνους των προγραμμάτων και ιδιαίτερα εκείνους των ειδήσεων. Μόλις η κυβέρνηση έκλεισε την ΕΡΤ και απέλυσε καταρχήν τους υπαλλήλους της, η ομάδα των «προστατών» μέσω του κομματικού εργαλείου της που λέγεται ΠΟΣΠΕΡΤ και με τη βοήθεια των συριζοκνιτών και των εξωκοινοβουλευτικών «συμπαραστατών», πλην της ΟΑΚΚΕ, έπνιξε τις δημοκρατικές διαδικασίες που πήγαν να γεννηθούν τις πρώτες μέρες στους δημοσιογράφους και τελικά κατέλαβε εκείνη, αντί για τους εργαζόμενους, το κτίριο, τα μηχανήματα και τα αρχεία. Έτσι παραμέρισε τους υπεύθυνους προγραμμάτων και τους παρουσιαστές που η κυβέρνηση δεν μπορούσε να διώξει, έδιωξε τους μαχητικούς ευρωπαίους τηλεοπτικούς συμπαραστάτες ολκής της EBU που ανοίξανε στη φιμωμένη ΕΡΤ τις διεθνείς ιντερνετικές συχνότητες, έδιωξε με κατάλληλο τρόπο και τους έλληνες πλατιούς δημοκρατικούς συμπαραστάτες, έπαψε να μιλάει για φίμωση υψώνοντας σαν κεντρικό ζήτημα την ανύπαρκτη ιδιωτικοποίηση, έστησε ένα κύρια φιλοσυριζέικο πρόγραμμα και δελτίο ειδήσεων. Τελικά η ομάδα των «προστατών» μέσω της ΠΟΣΠΕΡΤ, άρχισε να διαπραγματεύεται με την κυβέρνηση το μέλλον της ΕΡΤ και των υπαλλήλων στη βάση της αισχρής αντι-ΕΡΤ και αντεργατικής απόφασης του αλωμένου από ΣΥΡΙΖΑ -ψευτοΚΚΕ ΣτΕ. Είναι φανερό ότι αυτή η διαπραγμάτευση θα οδηγήσει σε μια ΝΕΡΙΤ στην οποία θα έχουν επιλεγεί τα πιο κνιτοσυριζέικα από τη μια μεριά, και από την άλλη τα πιο φασιστοειδή στελέχη της ΝΔ, και των ΑΝΕΛ για να σχηματιστεί όπως παντού αλλού στο κατ' εξοχήν κράτος (στρατός, αστυνομία, δικαστήρια, κρατική τηλεόραση) το νέο φαιο-«κόκκινο» ιδεολογικό μέτωπο.

Τα ανάλογα βλέπουμε να ξεκινάνε τώρα στους τρεις νέους διωκόμενους κλάδους.

Οι «λύκοι» κατά της δημοτικής αστυνομίας και των σχολικών φυλάκων

Βλέπουμε καταρχήν να καταργείται η δημοτική αστυνομία μέσα σε μια νύχτα με τον ίδιο πραξικοπηματικό τρόπο με τον οποίο καταργήθηκε η ΕΡΤ. Μόνο που δεν θα υπάρξει μια νέα δημοτική αστυνομία, όπως έγινε με την ΕΡΤ. Η δημοτική αστυνομία διαλύεται. Και διαλύεται γιατί αυτή ήταν η αληθινή θέληση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ψευτοΚΚΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το είπε αυτό ποτέ ανοιχτά, αλλά και ο πιο άσχετος με τα δημοτικά ζητήματα θα καταλάβει ότι αυτό εννοούσε όταν πριν λίγους μήνες η παράταξή του στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας έβαλε 6 αρχειακά σημεία λειτουργίας της Δημοτικής Αστυνομίας που ουσιαστικά αναιρούσαν την ίδια την ύπαρξή της. Πρόκειται για τα εξής (Αυγή, 8/2/2013):

« 1. Η λειτουργία της Δημοτικής Αστυνομίας σύμφωνα με τον νόμο 3731/2008 να περιοριστεί αυστηρά στο πλαίσιο λειτουργίας των ΟΤΑ ως καθαρά δημοτικής υπηρεσίας. 2. Να μην εμπλέκεται η Δημοτική Αστυνομία σε δράσεις καταστολής, διώξεις και ανακριτικές ενέργειες. 3. Να ακυρωθεί το μνημόνιο συνεργασίας δημοτικής αστυνομίας και ΕΛ.ΑΣ., που συνυπέγραψαν Μπακογιάννη και Βουλγαράκης. 4. Να μη στεγάζεται η ΕΛ.ΑΣ. μέσα στη Δημοτική Αστυνομία και να μην υπάρχει καμία συνέργεια Δημοτικής Αστυνομίας και ΕΛΑΣ. 5. Να επαναρυθμιστεί το υπαίθριο εμπόριο λαμβάνοντας υπόψη τις σημερινές συνθήκες μεγάλης φτώχειας, και να αφαιρεθεί από τα καθήκοντα της Δημοτικής Αστυνομίας η αρμοδιότητα ελέγχου της νομιμότητάς του. 6. Η Δημοτική Αστυνομία χρειάζεται εκδημοκρατισμό στη λειτουργία της και διάλυση των θυλάκων φασιστικής νοοτροπίας».

Τα 5 πρώτα σημεία σημαίνουν ότι η δημοτική αστυνομία δεν θα έχει καθήκοντα αστυνόμευσης, δηλαδή δεν θα είναι αστυνομία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και το ψευτοΚΚΕ δεν θέλουν τη δημοτική αστυνομία γιατί αυτή είναι μια αστυνομία ιδιαίτερα ισχυρή στους δύο μεγαλύτερους Δήμους της χώρας, Αθήνα και Πειραιά, οι οποίοι δεν βρέθηκαν ποτέ στα χέρια του σοσιαλφασισμού και του φασισμού αλλά των μισοδημοκρατικών στη στελεχική μάζα τους κομμάτων της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό η Δημοτική Αστυνομία, που σε επιμέρους ζητήματα διώξεων συνεργάζεται με την ΕΛΑΣ, είναι μια αστυνομία με απείρως πιο μικρή φασιστική παράδοση και δεσμούς με τη ναζιστική συμμορία από ότι η πολύ φιλοχρυσαυγίτικη, ιδιαίτερα στο μεσαίο της στελεχικό επίπεδο και στη βάση της ΕΛΑΣ. Κι όμως στο σημείο 6 ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τη Δημοτική Αστυνομία για φασιστικούς θύλακες, την ώρα που δεν έχει κάνει καμιά κινητοποίηση ενάντια σε αυτό το φαινόμενο στην ΕΛΑΣ, όπου μάλιστα εκπρόσωποι του σαν τη Δούρου δεν διστάζουν να διαδηλώσουν μαζί με την αστυνομία (ΠΟΑΣΥ) διπλα στον Κασιδιάρη (δες ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ για την κλιμάκωση της ναζιστικής βίας με την ανοιχτή επίθεση της «ΧΑ» στους μικροπωλητές,http://www.oakke.gr/na480/480mikropolites.htm, και άρθρο στη Νέα Ανατολή «ΣΥΡΙΖΑ: Ανοιχτά με τους ΑΝΕΛ, μουλωχτά με τους ναζήδες http://www.oakke.gr/esoteriki-politiki/item/141-).

Μια από τις λειτουργίες της Δημοτικής Αστυνομίας που ενοχλούσαν ιδιαίτερα τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και το ψευτοΚΚΕ είναι το ότι ήταν επιφορτισμένη από τις δημοτικές αρχές με το να εμποδίζει το λιανικό παραεμπόριο. Το παραεμπόριο το υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ανοιχτά στο σημείο 5, στο όνομα της πάλης ενάντια στην φτώχεια. Στην ουσία το υποστηρίζει α) επειδή είναι στην πηγή του στα χέρια των κινέζων λαθρεμπόρων-χοντρεμπόρων που βγάζουν πολλά δις από αυτή τη δουλειά και των οποίων η βάση ισχύος βρίσκεται στην κυριαρχία της ΚΟΣΚΟ στο λιμάνι του Πειραιά, και β) κυρίως, το υποστηρίζει επειδή στη λιανική αγορά το παραεμπόριο διεκπεραιώνεται από τους μετανάστες πράγμα που ιδιαίτερα πάνω στην κρίση δυναμώνει τον αντιμεταναστευτικό ρατσισμό και το φιλο-χρυσαυγιτισμό (που σημαίνει και τη ρωσοφιλία) στους εκατοντάδες χιλιάδες νόμιμους μικρέμπορους της Αθήνας και όλης της χώρας. Ο Δήμος της Αθήνας χτυπάει το λαθρεμπόριο εκεί που μπορεί να το κάνει δηλαδη στην λιανική του έκδοση, επειδή λόγω κεντρικής πολιτικής γραμμής ούτε η ΕΛΑΣ, ούτε τα τελωνεία, ούτε οι αγορανομίες και η φορολογική δίωξη κάνουν στο ζήτημα αυτό τη δουλειά τους. Το ψευτοΚΚΕ έχει την ίδια γραμμή με τον ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα της δημοτικής αστυνομίας μόνο που δεν διστάζει να ζητήσει ωμά τη διάλυση της Δημ. Αστυνομίας, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το κάνει για να μπορεί να χτυπάει τη Δημοτική Αστυνομία μέσα από την ΠΟΕ-ΟΤΑ που την ηγεσία της μέσω του αρχιτραμπούκου Μπαλασόπουλου σήμερα ελέγχει. Το ψευτοΚΚΕ λέει σε ανακοίνωση του στις 5 Ιούλη για τους δημοτικούς αστυνομικούς: «Να παραμείνουν στην Τοπική Διοίκηση, με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους άλλους δημοτικούς υπαλλήλους, με καθήκοντα που θα αφορούν αποκλειστικά και μόνο την εξυπηρέτηση των αναγκών των ασθενέστερων κοινωνικών και ειδικών ομάδων, την - όσο το δυνατό - πιο ανθρώπινη λειτουργία των πόλεων και δε θα χρησιμοποιούνται από τις δημοτικές αρχές σε καμία περίπτωση ως όργανα αυταρχισμού για συλλήψεις και καταστολή» (http://www.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/21582/shetika-me-ti-metakinisi-ton-ypallilon-tis-dimotikis-astynomias).

Την ίδια πολιτική πρόθεση, δηλαδή την κατάργηση ενός δημοτικού οργάνου ελέγχου και προστασίας, έχει και η κατάργηση των δημοτικών φυλάκων των σχολείων. Με αυτούς δεν τα πάει επίσης καθόλου καλά ο ΣΥΡΙΖΑ και το ψευτοΚΚΕ γιατί είναι πάγια θέση τους ότι οι Δήμοι δεν πρέπει να ανακατεύονται σε ένα χώρο εκπαίδευσης όπου σε γενικές γραμμές αυτά τα κόμματα έχουν τη μεγαλύτερη εξουσία στο εσωτερικό του μέσω της ΟΛΜΕ και των αντίστοιχων οργάνων συνδιοίκησης, δηλαδή μέσα από τις ενώσεις και ομοσπονδίες συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, και μέσα από τις καταλήψεις-μπούκες από τα έξω. Ένα από τα καθήκοντα που είχε αναθέσει το κράτος στο σχολικό φύλακα ήταν να ελέγχει την είσοδο όσων απέξω δεν είχαν σχέση με τη σχολική δραστηριότητα. Σίγουρα αυτή η απασχόληση θα προκαλούσε προβλήματα όταν οι συριζοκνίτες άφηναν τα ερημεωμένα σχολεία των άμαζων καταλήψεων στα χέρια του απ έξω λούμπεν .

Γενικά σήμερα όχι μόνο σε ότι αφορά τη δημοτική αστυνομία και σε ότι αφορά τους φύλακες, αλλά νομίζουμε και από γενικότερη πολιτική άποψη οι κνιτοσυνασπισμαίοι θέλουν αδυνάτισμα των Δήμων και ενίσχυση του κεντρικού κράτους. Γιατί αποδείχτηκε ότι στους Δήμους δεν καταφέρνουν εύκολα να αποκτήσουν πλειοψηφική δύναμη, επειδή οι πολίτες είναι πιο κοντά στα δημοτικά ζητήματα, (δες δήμους Αθήνας-Θεσσαλονίκης). Αντίθετα στην κεντρική πολιτική σκηνή όπου σήμερα πια με την καταστροφική κρίση μετράει η πιο ξέφρενη φασιστική δημαγωγία και όπου τα αληθινά γεγονότα είναι κρυμμένα πίσω από αυτήν την κεντρική σκηνή, τα σοσιαλφασιστικά και φασιστικά κόμματα είναι ήδη πλειοψηφική δύναμη.

Έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε την επίθεση των τραμπούκων του Μπαλασόπουλου στο δήμαρχο της Αθήνας Καμίνη την ώρα ακριβώς που αυτός υπεράσπιζε την ανάγκη για δημοτική αστυνομία. Έτσι εξηγείται επίσης και το ότι πέρασε το κομμάτι του νέου νομοσχεδίου για του Δήμους σύμφωνα με το οποίο το Υπουργείο Οικονομικών με το Παρατηρητήριο αξιολόγησης και ελέγχου του προϋπολογισμού των ΟΤΑ θα ελέγχει σε πολύ μεγάλο βαθμό τους προϋπολογισμούς των Δήμων, ελαττώνοντας αποφασιστικά τη διοικητική τους αυτοτέλεια.

Οι λύκοι κυβέρνησης-ΟΛΜΕ σκοτώνουν τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ

Ας έρθουμε τώρα και στην Τρίτη κατάργηση αυτού εδώ του νομοσχεδίου, την ξαφνική επίσης, πραξικοπηματική και άνευ καμιάς διαβούλευσης κατάργηση μιας σειράς από τις ειδικότητες των καθηγητών των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, και την άμεση θέση των καθηγητών αυτών σε διαθεσιμότητα με την απειλή της απόλυσης. Εδώ τα πράγματα βοούν. Δεν υπάρχει τίποτα πιο λυσσαλέο από τη μάχη που έχουν δώσει ψευτοΚΚΕ και ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολλά χρόνια, ειδικά το ψευτοΚΚΕ επί δεκαετίες, για την κατάργηση της μέσης τεχνικής εκπαίδευσης. Τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ είναι το τελευταίο υπόλειμμα μιας σύγχρονης τεχνικής παιδείας στην Ελλάδα που αυτά τα κόμματα τη σαμπόταραν, όπως σαμπόταραν όλη την τεχνική και θετική εκπαίδευση, όλη την εφαρμοσμένη έρευνα και όλη τη βιομηχανική ανάπτυξη-που χρειάζεται αυτήν την εκπαίδευση και έρευνα- επί 30 ολόκληρα χρόνια. Μόνο πράκτορες ενός ιμπεριαλισμού με αποικιακά χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να διαπράξουν ένα τέτοιο ιστορικό έγκλημα σε βάρος της χώρας τους. Αυτό το έγκλημα σε βάρος της τεχνικής μέσης εκπαίδευσης, το καλύπτουν πίσω από το φασιστικό σύνθημα «υποχρεωτικό ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο γενικής παιδείας» για το οποίο έχουμε πολλά γράψει*.

Τώρα δα λοιπόν μπροστά στα μάτια μας ύστερα από δεκαετίες προετοιμασίας της καταστροφικής γραμμής της 12χρονης ενιαίας υποχρεωτικής εκπαίδευσης, έρχονται οι Σαμαράς και Βενιζέλος να δώσουν ένα πρώτο πρακτικό, αλλά πολιτικά πανίσχυρο χτύπημα στην τεχνική εκπαίδευση με το να σκοτώσουν ξαφνικά μια σειρά από καθηγητές της και να τους πετάξουν έξω από τα σχολεία με μια πράξη εσκεμμένης αποδοκιμασίας και ταπείνωσης. Τα στελέχη του ψευτοΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να γιορτάσουν το γεγονός χωρίς να εκδηλωθούν. Γιατί τώρα η βασική τους δουλειά είναι να μείνουν μέσα στους κλάδους που καταστρέφονται για να διασφαλίσουν την καταστροφή τους και όσο μπορούν να φάνε πολιτικά και κάποια υπολείμματα από τα θύματα, και αυτά τα υπολείμματα να τα χρησιμοποιήσουν σαν έναν νέο κρατικό στρατό τους. Αυτή είναι η δουλειά της ΠΟΕ-ΟΤΑ που θα μείνει φαινομενικά στον αγώνα διαμαρτυρόμενη μόνο δευτερευόντως για τη διάλυση των Δημοτικών Αστυνομικών και των φυλάκων των σχολείων. Αυτή είναι και η δουλειά της ΟΛΜΕ που ήδη διαμαρτύρεται για την απόλυση των καθηγητών, όπου μάλιστα την έμφαση τη δίνει στο ότι μένουν οι υπάρχοντες μαθητές χωρίς τις συγκεκριμένες τεχνικές ειδικότητες, ενώ οι ίδιοι θέλουν να καταργήσουν τα σχολεία τους συθέμελα για όλους τους μελλοντικούς υποψήφιους μαθητές των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ και για πάντα.

Πίσω από το "όχι στις απολύσεις" κρύβουν το "όχι στην κατάργηση των κλάδων"

Με λίγα λόγια ΠΟΕ-ΟΤΑ και ΟΛΜΕ κάνουν το ανάλογο με αυτό που κάνει η ΠΟΣΠΕΡΤ στην ΕΡΤ. Μπαίνουν στον αγώνα για να τον υπονομεύσουν ενώ αυτήν την υπονόμευση την κρύβουν πίσω από το σύνθημα: «Όχι στις απολύσεις». Μόνο του αυτό το σύνθημα είναι προδοσία των συγκεκριμένων εργαζομένων και του λαού που καρπώνεται τις υπηρεσίες τους αφού δεν μπαίνει σαν πρώτο σύνθημα το «όχι στη φασιστική κατάργηση των συγκεκριμένων κλάδων» δηλαδή το όχι στην κατάργηση χωρίς καμιά διαβούλευση με τους συγκεκριμένους κλάδους και με το λαό. Ταυτόχρονα χάρη σε αυτή τη συνδυασμένη προδοσία οι ΠΟΣΠΕΡΤ, η ΠΟΕ-ΟΤΑ και η ΟΛΜΕ θα διαπραγματεύονται με την κυβέρνηση όχι μόνο το μέλλον των ανθρώπων που αποτελούν τον κάθε διαλυμένο κλάδο, αλλά το που θα βρεθούν τα θύματα μετά, που θα μετακινηθούν, σε ποια ΕΛΑΣ, σε ποια ΝΕΡΙΤ, σε ποιές άλλες υπηρεσίες του δημοσίου, πχ της υγείας, όπως λένε για κάποιους φύλακες και με ποιες συνθήκες. Έτσι θα μπαίνουν στο χορό και οι κομματικά ομόλογοί τους συνδικαλιστές της ΕΛΑΣ, της ΠΟΑΣΥ κλπ, δίπλα στους υπουργούς και παρατρεχάμενους του υπό κατάρρευση «παλιού καθεστώτος». Αυτοί οι τελευταίοι συνδικαλιστικοί οργανισμοί θα παίξουν ρόλο υαινών. Ήδη οι συνδικαλιστές της ΕΛΑΣ ανακοινώνουν ότι θέλουν η ΕΛΑΣ και μόνο αυτή και μόνη της να αναλάβει όλα τα αστυνομικά καθήκοντα στους δήμους, και οι δημοτικοί αστυνομικοί να μην παίζουν κανένα διακριτό, δημοτικό ρόλο μέσα στην ΕΛΑΣ. Αυτή είναι η αποθέωση της συνδυασμένης συριζέικης νέας «λαϊκής» εξουσίας δηλαδή της ολότελα πραξικοπηματικής και φασιστικής του πιο παλιού, του πιο αντιδραστικού, του πιο διεφθαρμένου κομματιού αυτού του παλιού καθεστώτος. (Σημειώνουμε πάντως ότι οι δημοτικοί αστυνομικοί έχουν ένα δικό τους σωματείο πανελλαδικό, την ΠΑΣΔΑ που δεν διαφοπροποιείται από την ΠΟΕ-ΟΤΑ στο ουσιαστικό ζήτημα της κατάργησης του κλάδου τους θεωρώντας ότι είναι πιο ασφαλής γι αυτούς η απορρόφηση τους από την ΕΛΑΣ).

Για να διευκολύνουν τους πουλημένους αυτούς συνδικαλιστές να παίξουν χωρίς αντίσταση τους μακάβριους ρόλους τους του προστάτη-καταβροχθιστή, η κυβέρνηση ανήγγειλε αρχικά ότι η κατάργηση των κλάδων σήμαινε και την απόλυση των περισσότερων υπαλλήλων που την αποτελούσαν. Το ίδιο έγινε ακριβώς και στην ΕΡΤ. Στόχος αυτής της αρχικής αναγγελίας ήταν να τρομοκρατηθούν εντελώς οι απολυμένοι ή σε διαθεσιμότητα υπάλληλοι και όλη η συζήτηση να πάει στις απολύσεις. Έτσι στην ΕΡΤ ανέχθηκαν τη φασιστική φίμωση και την κατάργηση στην ΕΡΤ, (και την αισχρή απόφαση του ΣτΕ που επικροτούσε την κατάργηση της ΕΡΤ και που ονόμασε νίκη η ΠΟΣΠΕΡΤ). και την κατάργηση των κλάδων τους οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι φύλακες, οι καθηγητές,

Μετά την αναγγελία των απολύσεων και αφού οι κλάδοι παρέλυσαν με αυτήν την απειλή και αποδέχτηκαν, χάρη στους συνδικαλιστές, την κατάργηση τους, η κυβέρνηση υποχώρησε σε σημαντικό βαθμό στις απολύσεις με την έννοια εκείνη της απόλυσης που σημαίνει πέταγμα στο δρόμο και στην κόλαση της ανεργίας, όπως συμβαίνει στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό έκανε η κυβερνηση στην ΕΡΤ όπου πήγε από τις 2000 στις 700 απολύσεις, χωρίς να επιμείνει ούτε σε αυτό το τελευταίο, με την έννοια ότι έβαλε ζήτημα πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, μετακινήσεων κλπ πράγμα που ελάφρωνε τους 700 αν δέχονταν την κατάργηση της ΕΡΤ και την δημιουργία της ΝΕΡΙΤ. Τα ίδια τώρα κάνει και με τους άλλους τρεις κλάδους, όταν υποτίθεται υποκύπτει μπροστά στις πιέσεις των κυβερνητικών βουλευτών και υπόσχεται διαθεσιμότητες και μετά μετατάξεις, μετακινήσεις κλπ

Μήπως αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν θα απολύσει κανέναν; Δεν ξέρουμε ποιες είναι οι πραγματικές τελικές προθέσεις της στο τρέχον κύμα επιθέσεων. Εκτιμάμε ωστόσο ότι θα θελήσει να πετάξει στο δρόμο αρκετούς για να υπάρχει τώρα πια ο τρόμος πάνω από τα κεφάλια όλης της κρατικής υπαλληλίας. Ήδη το ΠΑΣΟΚ το εγκαινίασε αυτό με την αισχρή και ανελέητη έξωση των συμβασιούχων των stage το 2010. Τώρα οι ρωσόδουλοι χρειάζονται να ρίξουν τη δημοσιο-υπαλληλία στην πιο μουγκή υποταγή, και όσο μπορέσουν στη συνενοχή, δηλαδη στο φρικτό εκφασισμό του κράτους και στην απόλυτη κρατική διαφθορά που ετοιμάζουν υπέρ των ανατολικών αφεντικών τους. Ταυτόχρονα με απολύσεις-εξοντώσεις μερικών χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων θα μπορέσουν να αποδείξουν στους αντεργάτες δυτικούς φιλελεύθερους δανειστές ότι έχουν θυσιάσει πια για χάρη τους τα παλιά τους τάχα πελατειακά αντανακλαστικά και πάνε για ένα κράτος του ανταγωνιστικού καπιταλισμού. Αργότερα αυτή η με παρακμασμένη σκέψη δυτικο-ιμπεριαλιστική αστική τάξη θα καταλάβει ότι οι απολύσεις αυτές δεν είναι ενάντια στους διεφθαρμένους, λουφαδόρους και τεμπέληδες «πελατειακούς» υπαλλήλους αλλά σε γενικές γραμμές στους λιγότερο σημαδεμένους από αυτά τα ελαττώματα υπαλλήλους. Δηλαδή αυτές οι απολύσεις δεν έχουν σαν στόχο να τρομοκρατήσουν τους λουφαδόρους και τους διεφθαρμένους αλλά να τρομοκρατήσουν όλους τους άλλους. Γι αυτό καθυστέρησε ο Μανιτάκης τις απολύσεις και των πιο διεφθαρμένων υπαλλήλων ώστε να γίνουν τελικά ξαφνικά οι απολύσεις ολόκληρων κλάδων.

Η πειστική μάχη ενάντια σε όλες τις απολύσεις στο δημόσιο

Από αυτήν την άποψη είμαστε ενάντια σε κάθε απόλυση στο δημόσιο σήμερα, πλην των διεφθαρμένων και συστηματικά λουφαδόρων, (που σπανίως ή καθόλου δεν απολύονται). Γιατί κάθε απόλυση δημόσιου υπαλλήλου σήμερα είναι απόφαση ενός ηγετικού πολιτικού προσωπικού που ότι ώρα ήθελε, αύριο κιόλας, θα μπορούσε να σταματήσει το άγριο παραγωγικό σαμποτάζ σε όλους τους τομείς, μαζί και την όλο και πιο έντονη πολιτικά καθοδηγούμενη κρατικογραφειοκρατική και κρατικοολιγαρχική διαφθορά. Έτσι θα μπορούσε όλη αυτή η δημόσια υπαλληλία να ζήσει και να μην εξοντωθεί απολυόμενη. Αλλά και αν ακόμα η παραγωγή έπεφτε σε χειρότερα επίπεδα, πάλι δεν θα δεχόμαστε απολύσεις στο δημόσιο που σήμερα ισοδυναμούν με εξόντωση. Στη χειρότερη περίπτωση θα ήταν προτιμότερο να πέσουν λίγο οι ανώτεροι και μεσαίοι μισθοί της ακόμα πελώριας υπαλληλίας, παρά να εξοντωθούν μερικές χιλιάδες υπάλληλοι στο σύνολο των εκατοντάδων χιλιάδων που οι κυβερνήσεις θέλουν να τρομοκρατήσουν, τρομοκρατώντας και στην ουσία παραδίδοντας στον αντιευρωπαικό φαιο-«κόκκινο» φασισμό όλη την ανήσυχη κρατική υπαλληλία. Το ίδιο είμαστε αντίθετοι με τις απολύσεις-εξοντώσεις στον ιδιωτικό τομέα όπου πάλι κυρίως λόγω του σαμποτάζ του ηγετικού πολιτικού προσωπικού της χώρας κλείνουν οι επιχειρήσεις. Γι αυτό και εκεί δεν πρέπει ο απολυμένος να μένει τουλάχιστον χωρίς επίδομα ανεργίας, ικανό να του εξασφαλίσει την επιβίωση ώσπου να περάσει η εποχή των βομβαρδισμών.

Σε κάθε περίπτωση πάντως σήμερα κάθε κίνημα για τη μη απόλυση των δημοσίων υπαλλήλων δεν μπορεί να είναι νικηφόρο αν δεν πείθει το λαό. Και κανένα λαό δεν μπορεί να πείσουν ηγεσίες σαν τις ΠΟΣΠΕΡΤ, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΟΛΜΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ και από πίσω ψευτοΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ με αυτά που έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν.

Γι αυτό χρειάζεται σήμερα οι απειλούμενοι με απολύσεις και γενικά όλοι οι έντιμοι δημόσιοι υπάλληλοι να συγκροτήσουν αντιπολιτεύσεις σε όλους του κλάδους και υπηρεσίες του δημοσίου σε αυτές τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ηγεσίες, και μέσα από μάχες εσωτερικές και εξωτερικές να σχηματίσουν νέα ηγετικά συνδικαλιστικά σώματα.

Μόνο έτσι μπορεί να φτιαχτεί ένα παλλαϊκό μέτωπο ενάντια στις απολύσεις, στη διαφθορά και στο φασισμό, το μόνο μέτωπο που θα μπορεί να ανακόψει το σάπιο αντιλαϊκό ρεύμα που ενώνει σήμερα στη χώρα μας τους ανατολικούς σοσιαλ-φασίστες με τις ηγετικές δυνάμεις των δυτικών φιλελεύθερων ιμπεριαλιστών κάτω πάντα από την πολιτική ηγεμονία των πρώτων.

Όσο αυτό το μέτωπο δεν έχει ακόμα καμιά συνδικαλιστική εξουσία, η εργατική και υπαλληλική λαϊκή πρωτοπορία σε κάθε κινητοποίηση και κάθε χώρο δουλειάς εξετάζει κάτω από ποιες συνθήκες και όρους κατεβαίνει στις κινητοποιήσεις που οργανώνει η πουλημένη ηγεσία. Η γενική γραμμή είναι να κατεβαίνει μόνο όταν αυτό το επιθυμεί η πλειοψηφία της βάσης των εργαζομένων κάθε διωκόμενου κλάδου και μόνο όταν είναι δυνατή η μη υποταγή σε αντιδραστικά συνθήματα και μορφές αγώνα αυτής της πουλημένης ηγεσίας. Αυτό ισχύει και για κινητοποιήσεις σαν τη σημερινή της 17/7/2013. Σε ότι αφορά την ΟΑΚΚΕ σαν οργάνωση αυτή δεν θα κατεβεί στις κινητοποιησεις αυτές γιατί οι καθοδηγητές τους έχουν ξεδιάντροπα πουλήσει το κεντρικό αίτημα που είναι το «όχι στην φασιστική κατάργηση των κλάδων»

* Εδώ απλά τονίζουμε ότι ο φασισμός δεν είναι μόνο στη λέξη υποχρεωτικό, που σημαίνει ότι ένα 15χρονο παιδί που έχει ξεβραστεί σε αυτό εδώ το 12χρόνο εκτροφείο βασανισμένων παπαγάλων της ατέλειωτης κούφιας θεωρητικούρας που ονομάζεται γενική παιδεία, είναι υποχρεωμένο να μείνει σε αυτό ως το τέλος της εφηβείας του, ακόμα και αν ήθελε να ξεφύγει από αυτό. Ο φασισμός έγγειται κυρίως στο ότι πρέπει να μείνει σε ένα ατέλειωτο ταπεινωτήριο σαν τελευταίος, παροπλισμένος μαθητής, φτωχός και αυτοπεριφρονούμενος δίπλα στους «έξυπνους», και συνήθως ταξικά πιο καλοστεκούμενους συμμαθητές του που θα πανε στα πανεπιστήμια. Και θα μείνει εκεί χωρίς να έχει το δικαίωμα να κόψει αυτό το μάταιο μαρτύριο και να έρθει σε επαφή με την πρακτική πιο ειδικευμένη γνώση και μετά να πουλήσει την πιο ακριβή εργατική δύναμη του στην αγορά εργασίας. Όταν αυτά τα λέει κανείς στους πιο ευλύγιστους φασίστες των δύο ψευτοαριστερών κομμάτων αυτοί απαντάνε ότι το σχολείο της νέας τους κοινωνίας του 12χρονου σχολείου δεν θα έχει παροπλισμένους φτωχούς μαθητές γιατί θα είναι αλλαγμένη η κοινωνία του δικού τους 12χρονου σχολείου σε σχέση με τη σημερινή. Το πρόβλημα είναι ότι την τεχνική εκπαίδευση την καταστρέφουν από τώρα σε αυτήν την εξόχως ταξική κοινωνία και σε αυτήν θέλουν να επιβάλλουν το εγκληματικό 12χρονό τους. Το ίδιο κάνουν όταν κλείνουν τα εργοστάσια σε αυτήν εδώ την καπιταλιστική κοινωνία στο όνομα του ότι θέλουν σοσιαλισμό. Το ίδιο όταν χτυπάνε το αντιναζιστικό μέτωπο και επιβάλουν τους δολοφόνους ναζί στην Βουλή επειδή τάχα μόνο η σοσιαλιστική κοινωνία θα μπορεί να μην τους παράγει. Αυτά όλα δεν είναι μόνο πρακτικές απάτες είναι και η πιο δεξιά και κατάφωρη άρνηση του μαρξισμού. Γιατί το θεωρητικολόγο σχολείο, το μακρυά από την πράξη και την παραγωγή, όσο πιο μακρυά διάρκεια έχει τόσο πιο πολύ καταστρέφει νοητικά την νεολαία και καθυστερεί το επανανστικό της ξσήκωμα. Επίσης, το εργοστάσιο που κλείνει ή που δεν χτίζεται στον καπιταλισμό όχι μόνο απομακρύνει την επανάσταση αλλά κάνει πολυ δυσκολη και την σοσιαλιστική οικοδομηση. Ακόμα ενώ η πρώτη προυπόθεση για την οποιασδήποτε επαναστατική ένωση του λαού προϋποθέτει την ένωση του με του πάντες ενάντια στο φασισμό, γιατί ο φασισμός είναι ο χειρότερος, ο κτηνωδέστερος εκπρόσωπος των εκμεταλλευτριών τάξεων. Επίσης δες δημοσιεύσεις στη Νέα Ανατολή http://www.oakke.gr/na406/dodekahrono406.htm, http://www.oakke.gr/na408/kpedeia408.htm