Αυτή η πρωτοφανής κλιμάκωση, με ευθύνη της ελληνικής πλευράς και μέσα σε ένα εσωτερικό πολιτικό κλίμα καθολικής αποδοχής της, σημειώνεται ακριβώς πάνω σε μια στιγμή που το Ηνωμένο Βασίλειο υπό τον Ά. Μπέρναμ ανοίγει για πρώτη φορά μετά το Brexit τη συζήτηση περί αναθεώρησης της σχέσης του με την ΕΕ και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για επιστροφή στους κόλπους της. Αυτό συμβαίνει γιατί και το Ενωμένο Βασίλειο και η Ευρώπη έχουν νιώσει για τα καλά την περικύκλωσή της από τον επιθετικό ρωσοκινεζικό άξονα και τον υπηρέτη του πρόεδρο των ΗΠΑ και κοιτάζει απεγνωσμένα πώς να οχυρωθεί στρατιωτικά και οικονομικά για την επιβίωσή της. Στο σημείο αυτό ακριβώς έρχεται ο Μητσοτάκης για να σαμποτάρει την προσέγγιση Βρετανίας-ΕΕ. Αυτό το κάνει στην ουσία από τακτική άποψη, γιατί από στρατηγική κάνει κάτι ακόμα πιο φρικτό για το οποίο εδώ και χρόνια καταγγέλλουμε όλους τους ρωσόφιλους και πρώτο το μεγαλύτερο τους προβοκάτορα, τον Α. Παπανδρέου. Δηλαδή με τα γλυπτά του Παρθενώνα και τις γερμανικές αποζημιώσεις καλλιεργούν στον ελληνικό λαό τις μόνες «εθνικές» αιτίες να στραφεί την κατάλληλη στιγμή ενεργητικά ενάντια στην Ευρώπη, ακόμα και να την πολεμήσει. στο πλευρό της Ρωσίας.
Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι η αντιβρετανική και αντιευρωπαϊκή δήλωση Μητσοτάκη έγινε ενώ αυτός βρισκόταν δίπλα στον ανοιχτά πουτινόφιλο Βούλγαρο ομόλογό του Ράντεφ. Αυτός μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία έκανε πράξη την παλιά του απαίτηση να πάψει η Βουλγαρία να δίνει όπλα στην Ουκρανία, ενώ ταυτόχρονα ζήτησε επίμονα τη διπλωματική προσέγγιση Ρωσίας-Ευρώπης δήθεν για να τερματιστεί ο πόλεμος. Η διπλωματική αυτή κίνηση του Μητσοτάκη έχει και έναν πιο συγκεκριμένο διπλωματικό στόχο, να συνεχίσει την προβοκατόρικη στρατηγική του ρωσόδουλου Α. Παπανδρέου να οξύνει τις αντιθέσεις της βόρειας Μακεδονίας με την Ευρώπη ώστε να την οδηγήσει ολοκληρωτικά στο στόμα της Ρωσίας. Αυτό σημαίνει αυτή τη στιγμή η απόδοση στη Βουλγαρία από την Ελλάδα των λειψάνων του τσάρου Σαμουήλ. Πρόκειται για ένα ηγεμόνα του Μεσαίωνα την πολιτιστική κληρονομιά του οποίου διεκδικούν τόσο οι Βούλγαροι, όσο και οι εθνικά Μακεδόνες. Όπως τονίζει σε ανάρτησή του ο Παύλος Βοσκόπουλος Φιλίποφ, ηγετικό στέλεχος του αγώνα για τα δικαιώματα της μειονότητας των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα με διεθνιστική και φιλοευρωπαϊκή γραμμή, η Αθήνα με αυτή της την κίνηση προσφέρει στη Σόφια «ένα ακόμη ισχυρό συμβολικό όπλο στη φαρέτρα της ιστορικής της επιχειρηματολογίας απέναντι στη σύγχρονη μακεδονική εθνική ταυτότητα. Και αυτή η συνεχής αντιπαράθεση γύρω από γλώσσα, ιστορία και ταυτότητα συμβάλλει στην πολιτική πίεση προς τη Βόρεια Μακεδονία και στην παρεμπόδιση της ευρωπαϊκής της πορείας».
Με κοινό εργαλείο τους δηλαδή κάποια μεσαιωνικά λείψανα η Ελλάδα και η Βουλγαρία λειτουργούν πια από κοινού και ανοιχτά ως μοχλοί πίεσης μέσα στην ΕΕ για την απομάκρυνση της Β. Μακεδονίας από την Ευρώπη και την προσχώρησή της στον άξονα Ρωσίας-Κίνας. Ο κοινός παρονομαστής της ενότητας τους αποκαλύφθηκε μεγαλόπρεπα με το εξής επεισόδιο. Την προηγούμενη της συνάντησης τους στην Αθήνα, η πρόεδρος της Κομισιόν είχε συναντηθεί με τον πρωθυπουργό της Β. Μακεδονίας Χ. Μίτσκοσκι υπενθυμίζοντάς του πως πρέπει να υποκύψει στην εκβιαστική απαίτηση της Βουλγαρίας να αναγνωρίσει βουλγαρική μειονότητα στη χώρα προκειμένου να ενταχθεί στην ΕΕ. Όμως η Ντερ Λάιεν για να δείξει ότι η ίδια, σαν εκπρόσωπος της ΕΕ, δεν αμφισβητεί την εθνική μακεδονική ταυτότητα όπως κάνουν η Ελλάδα και η Βουλγαρία προχώρησε στην εξής δήλωση : «Καλωσορίζουμε τη Βόρεια Μακεδονία, με την ταυτότητα και τη γλώσσα της. Πιστεύουμε ότι ο μακεδονικός πολιτισμός και η μακεδονική γλώσσα μπορούν μόνο να κάνουν την Ένωσή μας πλουσιότερη». Το αποτέλεσμα αυτής της σωστής δήλωσης ήταν οργισμένες ερωτήσεις στο ευρωκοινοβούλιο ελλήνων ευρωβουλευτών εναντίον της Ντερ Λάιεν, πρώτα από τους πολιτικούς κληρονόμους του προβοκάτορα Α. Παπανδρέου του ΠΑΣΟΚ και αμέσως μετά από το ηγετικό κόμμα της Ρωσίας στη χώρα μας, το ψευτοΚΚΕ ταυτόχρονα με τη ΝΔ.
Κάνει τα πάντα η ρώσικη διπλωματία για να εμποδίσει την ένταξη της Β. Μακεδονίας στην ΕΕ, εκτός βέβαια αν προηγούμενα πετύχει το μάξιμουμ στόχο της να τη μετατρέψει σε ένα υποχείριό της μέσα στην ΕΕ. Γιατί η χώρα είναι μεν μικρή αλλά είναι μεγάλης σημασίας για την ΕΕ καθώς βρίσκεται στο γεωπολιτικό σταυροδρόμι των Βαλκανίων. Είναι χαρακτηριστικό ότι από εκεί περνά τόσο ο κάθετος συγκοινωνιακός Πανευρωπαϊκός Διάδρομος 10, όσο και ο Πανευρωπαϊκός Διάδρομος 8 που θα συνδέει την Αδριατική με τη Μαύρη Θάλασσα.
Αλλά έτσι λειτουργεί ο Μητσοτάκης που τόσο πολύ τον θαυμάζουν οι μονοπωλιστές που διοικούν την Ευρώπη για τους οικονομικούς δείκτες του. Δεν τους απασχολεί που αυτοί οι δείκτες συνδυάζονται με μια πολιτική φραγμών στην ανάπτυξη της σύγχρονης βαριάς βιομηχανίας, εκτός από τη λίγη που παραδίνει ο Μητσοτάκης στους ανατολικούς ολιγάρχες για να καταπίνουν ευρωπαϊκά κονδύλια. Ακόμα περισσότερο δεν τους ενοχλεί καθόλου, μάλιστα μερικοί από αυτούς ανοιχτά το εκτιμούν, που αυτοί οι δείκτες σημαίνουν υπερεκμετάλλευση για τους εργαζόμενους. Εκείνο που εκτιμούν στο Μητσοτάκη είναι που οι ισολογισμοί της Ελλάδας είναι ισοσκελισμένοι και έτσι η ΕΕ δεν θα φορτωθεί ξανά με αλυσιδωτές χρεωκοπίες. Δύσκολα μπορούν να φανταστούν ότι ο Μητσοτάκης συμμορφώνεται με την Ευρώπη οικονομικά για να μπορεί ευκολότερα να τη διασπάσει και να την ανατινάξει διπλωματικά και στρατιωτικά. Μόνο τελευταία οι ευρωπαίοι ηγέτες τον πρόσεξαν και δυσανασχέτησαν μαζί του όταν η Ουκρανία ζήτησε αντιαεροπορική βοήθεια για να προστατεύσει τους αμάχους της από τη ρώσικη σφαγή κι αυτός αρνήθηκε να της δώσει έστω μία από τις 6 συστοιχίες πάτριοτ που διαθέτει επικαλούμενος την ανύπαρκτη για τη συγκεκριμένη περίοδο απειλή από την Τουρκία. Προηγούμενα τους είχε κάτσει μήνες στο στομάχι επειδή έβαλε βέτο στις τελευταίες κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία και τελικά πέτυχε εξαίρεση της Ελλάδας ώστε να συνεχίζει ο εφοπλιστής Προκοπίου να πλουτίζει σε βάρος του ουκρανικού λαού με τη μεταφορά ρωσικών υδρογονανθράκων. Δεν ξέρουμε αν φρόντισαν να μάθουν ότι προηγούμενα του είχε χαρίσει τα μεγαλύτερα ναυπηγεία της χώρας για να τα μετατρέψει σε επισκευαστική ζώνη με έτοιμο το πρόγραμμα σε λίγο να καταπίνει κι αυτός, όπως και ο άλλος ανατολικός ολιγάρχης, ο Μυτιληναίος, ευρωπαϊκά αμυντικά κονδύλια. Όμως δεν δείχνουν να υποπτεύονται ότι επίτηδες ο Μητσοτάκης οξύνει τη σύγκρουση της Ευρώπης με την Τουρκία για να τη στείλει στη Ρωσία. Κι αυτό γιατί διαρκώς προς τα έξω κάνει φιλοουκρανικές δηλώσεις, ενώ μέσα αφήνει εντελώς αναπάντητη την αντιουκρανική προπαγάνδα των πουτινικών*. Γι αυτό προς το παρόν δεν δείχνουν να ανησυχούν όταν η Βόρεια Μακεδονία εμποδίζεται από τη Βουλγαρία να βαδίσει προς την ΕΕ και αυτός της προσφέρει σαν βοήθεια τη μονοπωλιακά κατοχυρωμένη από τους σοβινιστές της χώρας μας μακεδονική «ψυχή». Ούτε ξέρουμε πόση σημασία θα δώσουν στο γεγονός που μας απασχόλησε πιο έντονα σ αυτό το σημείωμα μας, ότι τη στιγμή που ο Τραμπ εκβιάζει την ΕΕ με ενεργειακό εμπάργκο και η Βρετανία την πλησιάζει, αυτός δε διστάζει να κηρύξει έναν όψιμο δήθεν αντιαποικιακό πόλεμο ενάντιά της.
Εκείνο πάντως για το οποίο είμαστε σίγουροι είναι ότι αυτή τη στιγμή, ιδιαίτερα με τους δυο ψήφους του μέσα στο Συμβούλιο της ΕΕ (της Ελλάδας και της Κύπρου), ο Μητσοτάκης είναι ένας από τους πιο πολύτιμους ανθρώπους της Ρωσίας στην Ευρώπη. Θεωρούμε δηλαδή ότι μπορεί να της κάνει πολύ πιο μεγάλη ζημιά από όσο οι ανοιχτά ρωσόφιλοι Φίτσο της Σλοβακίας και Ράντεφ της Βουλγαρίας, πιο μεγάλη ακόμα και από τους ανοιχτά φαιο-«κόκκινους» ανερχόμενους υποτελείς της Μόσχας τύπου Λεπέν, Afd, Mελανσόν, και οπωσδήποτε απείρως πιο μεγάλη από μικρομεσαίους λακέδες της σαν τον Τσίπρα, τον Κουτσούμπα και τον Βελόπουλο. Εκείνο που νομίζουμε ότι δύσκολα μπορούν να κατανοήσουν οι φιλελεύθεροι στην ίδια την Ελλάδα, οπότε και στην Ευρώπη, είναι το εξής: Ότι είναι ένα πράγμα η πλειοψηφία των στελεχών της ΝΔ, που είναι πολιτικοί εκφραστές της ελληνικής αστικής τάξης, που παρόλο τον αντεργατικό της χαρακτήρα και τη σοβινιστική της αρρώστια θέλει να μείνει μέσα στην Ευρώπη, και άλλο πράγμα ο πουλημένος στη Ρωσία ψευτοφιλεύθερος αρχηγός της και μια χούφτα αντίστοιχων υπουργών του με πιο βασικό τον υπουργό άμυνας. Όμως είναι αυτή η χούφτα που κάνει κουμάντο στη χώρα και που πραγματικά φροντίζει να μην την εκτροχιάσει δημοσιονομικά, όπως το επεδίωκε κάποτε η φαιο-«κόκκινη» αντιπολίτευση, το μισορώσικο ΠΑΣΟΚ και ο Καραμανλής ο Β. Αλλά αυτή την εγκράτεια την έχει η σημερινή ηγεσία της ΝΔ μόνο και μόνο για να ναρκώσει διπλωματικά την Ευρώπη και έτσι να μπορέσει α) να την ακρωτηριάσει στο πιο κρίσιμο για την άμυνά της νοτιοανατολικό σύνορο το οποίο κλείνει τα Στενά στο ρώσικο στόλο, και β) να τη διασπάσει. Γι’ αυτό το λόγο αυτή η σημερινή ηγεσία της ΝΔ είναι απείρως πιο επικίνδυνη από κάθε ανοικτό πουτινικό λακέ.
Γι’ αυτό το λόγο πιστεύουμε ότι δίχως να το θέλουν κάνουν περισσότερη ζημιά στο μέλλον της Ευρώπης οπότε και της χώρας μας οι σχετικά πιο οξυδερκείς φιλοευρωπαίοι δημοκράτες που θέλουν για πρωθυπουργό το Μητσοτάκη, ακόμα και από εκείνη που κάνουν οι πολιτικά πιο αδαείς δημοκράτες που υπερασπίζουν πιο απροκάλυπτους λακέδες του Πούτιν όπως τον Τσίπρα, ή ακόμα χειρότερους όπως τους αντισημίτες του τύπου Κουτσούμπα ή οι Βαρουφο-Συριζαίων. Γιατί είναι αυτός που σκάβει το πιο βαθύ και το πιο ευρύχωρο λαγούμι για να μπει μεθαύριο ο Πούτιν με στρατό στην Ευρώπη και με λουλούδια στην Αθήνα και να αναγκάσει τη δεύτερη με τους παραπάνω λακέδες του να πολεμήσει μαζί του ενάντια στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες. Γι’ αυτό άλλωστε το δίδυμο Καραμανλή-Δένδια δεν τον ρίχνει ακόμα, ενώ είναι στο πρόγραμμα τους να τον φάνε. Κι αυτό όχι βέβαια γιατί τους ενοχλεί ο ίδιος, αφού αυτοί τον κάναν αρχηγό της ΝΔ, αλλά γιατί όπως όλοι οι ρωσόφιλοι έχουν ένα πραγματικό πρόβλημα από οικονομική και εσωτερική πολιτική άποψη με τα πραγματικά φιλο-ευρωπαϊκά στελέχη της ΝΔ που τον εμπιστεύονται ενώ αυτός χρησιμοποιεί τις εθνικιστικές πλευρές τους και τον πολιτικάντικο οπορτουνισμό για να εξαπατά την Ευρώπη, αλλά και τη Δύση γενικότερα. Έχουμε μάλιστα την εντύπωση ότι το δίδυμο δεν σκοπεύει να τον κατεβάσει άμεσα από την εξουσία και να τον αντικαταστήσει πιθανά με μια κυβέρνηση Δένδια-Τσίπρα (ΝΔ-ΕΛΑΣ) πριν του δοθεί η ευκαιρία να δοκιμάσει μία διπλωματική και στρατιωτική προβοκάτσια όπως πχ με το ηλεκτρικό καλώδιο, μήπως καταφέρει τελικά να βάλει στην Ευρώπη το μεγάλο δίλημμα αν θα πάει με την Ελλάδα ή με την Τουρκία.
Κλείνοντας πάντως αυτό μας το άρθρο καλούμε κάθε δημοκρατικό άνθρωπο που βλέπει το μέλλον για την Ευρώπη που ετοιμάζει ο νεοχιτλερισμός, έστω αν δεν μπορεί να διακρίνει ακόμα το νόημα των παιχνιδιών του Μητσοτάκη με τα οποιαδήποτε μεσαιωνικά λείψανα, να αναλογιστεί ότι δεν υπάρχει ως τώρα τίποτα το πιο εμπρηστικό ενάντια στην Ευρωπαϊκή ενότητα από τη δήλωση του για τα «κατεχόμενα» εθνικά μάρμαρα δίπλα στον πουτινοκίνητο Ράντεφ.
* Την ώρα που γράφαμε αυτό το άρθρο ο ασύλληπτος διπρόσωπος Μητσοτάκης πέταξε έναν ύμνο στην ουκρανική αντίσταση για ευρωπαϊκή κατανάλωση στη συνάντησή του με τον πραγματικά φιλοουκρανό πρόεδρο της Λιθουανίας Ναουσέντα: «Οι Ουκρανοί φυλούν σήμερα Θερμοπύλες. Κερδίζουν επάξια τον σεβασμό μας. Οφείλουμε να παραμείνουμε στο πλευρό τους». Αυτό την ώρα που τους μαχαίρωνε και στην πλάτη και στο στήθος.