Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Δεν έχει σχέση με τις ντιρεκτίβες της ΕΕ αλλά με την Κίνα ο αντεργατικός νόμος του Μητσοτάκη

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ  

Όχι στην απόλυτη εξαθλίωση που φέρνει το σοσιαλφασιστικό σαμποτάζ της σύγχρονης βαριάς βιομηχανίας

Ο ΑΔΜΗΕ (ηλεκτρικά δίκτυα μεταφοράς) λειτουργεί από τις 19/6/2017 εκτός ΔΕΗ. Όπως είχαμε πει σε προηγούμενο άρθρο μας η κυβέρνηση παραχώρησε τον έλεγχο του νέου ΑΔΜΗΕ στην κινέζικη StateGridπου συμμετέχει σε αυτόν με 320 εκατ ή με το 24%. Περισσότερα όμως στοιχεία της συμφωνίας των μετόχων του νέου ΑΔΜΗΕ δημοσιεύτηκαν μόνο λίγες ημέρες πριν την ολοκλήρωση του χωρισμού του από την ΔΕΗ.

 Στις αρ­χές του μή­να η κυ­βέρ­νη­ση των ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ πού­λη­σε το 24% ε­νός τμή­μα­τος της ΔΕ­Η, του ΑΔ­ΜΗ­Ε, στην Κί­να. Πρό­κει­ται για μια α­κό­μα πε­ρί­πτω­ση ι­διω­τι­κοποί­η­σης που εί­ναι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα κι­νέ­ζι­κη κρα­τι­κο­ποί­η­ση ε­νός στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας κρα­τι­κού ελ­λη­νι­κού πε­ριου­σια­κού στοι­χεί­ου. Με­τά το λι­μά­νι που Πει­ραιά, και τον λι­γνι­τι­κό σταθ­μό της ΔΕ­Η στη Φλώ­ρι­να που θα τον φτιά­ξει και θα ε­λέγ­χει η Κί­να τώ­ρα πω­λεί­ται κα­τά έ­να μέ­ρος του και ο Δια­χει­ρι­στής με­τα­φο­ράς η­λε­κτρι­κής ε­νέρ­γειας.

Η εικόνα που φτάνει στην Ελλάδα από τη διαχείριση της νέας δολοφονικής επιδημίας στη γενέτειρά της είναι γενικά πολύ ευνοϊκή για το φασιστικό καθεστώς του Πεκίνου. Παρουσιάζεται η εικόνα ενός κράτους που ενδιαφέρεται για τον περιορισμό της ίωσης, που ελέγχει τους πάντες για πιθανά κρούσματα και χτίζει νοσοκομεία σε χρόνο μηδέν για να καταπολεμήσει την αρρώστια που ταλαιπωρεί το λαό. Μάλιστα, στο περιθώριο της επίσημης ενημέρωσης ορισμένοι φαιο-«κόκκινοι» έριξαν όλη την ευθύνη για την ύπαρξη και διάδοση του ιού στους ανταγωνιστές των κινέζων αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Η αλήθεια απέχει απ’ το παραπάνω αφήγημα όσο η μέρα με τη νύχτα.

Η αριστερά ήταν πάντα ο πιο ορκισμένος εχθρός του φασισμού-ναζισμού. Απέναντί του το κομμουνιστικό κίνημα αντέτασσε το πιο πλατύ λαϊκό αντιφασιστικό μέτωπο. Ωστόσο σήμερα η κυρίαρχη εμφανιζόμενη σαν «αριστερά» στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς συμπλέει με τους ναζί σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα, συνεργάζεται μαζί τους άλλοτε κρυφά και άλλοτε εντελώς απροκάλυπτα. Τέτοια παραδείγματα συνεργασίας σε κινηματικό-συνδικαλιστικό επίπεδο έχουν συγκεντρωθεί ουκ ολίγα τα τελευταία χρόνια.

Η απάντηση είναι μία: παλλαϊκή δημοκρατική και πατριωτική αντίσταση

-   Οι νεοχιτλερικοί ηγέτες του Άξονα δίνουν εδώ και τέσσερα χρόνια το κύριο και πιο αιματηρό χτύπημα τους στην Ευρώπη με την εισβολή της Ρωσίας από την Ανατολή στην ηρωικά αμυνόμενη Ουκρανία και την προσάρτηση του ενός πέμπτου του εδάφους της. Η στάση όλων των χωρών των εθνών και των τάξεων απέναντι σε αυτή την επίθεση είναι αυτή που κρίνει σήμερα τα παγκόσμια πολιτικά στρατόπεδα.

-    Τελευταία οι νεοχιτλερικοί έχουν ξεκινήσει έναν μεγάλο ενεργειακό πόλεμο στην Ευρώπη από τον Νότο με την προβοκατόρικη επίθεση στο Ιράν που έκανε για χάρη τους η φασιστική, ανοιχτά φιλορώσικη προεδρία Τραμπ. Στόχος της επίθεσης ήταν από τη μια το καθεστώς των μουλάδων να αναζητήσει προστασία στον Άξονα και από την άλλη με τις επιλεκτικές δολοφονίες των ηγετών του να «εγχειριστεί» έτσι ώστε να αναρριχηθούν στην ηγεσία τα πιο φιλικά προς τη Ρωσία και την Κίνα και γι’ αυτό πιο φασιστικά στελέχη του. Το πρακτικό αποτέλεσμα της επίθεσης του Τραμπ είναι ότι αυτό το καθεστώς μπορεί από δω και μπρος να ανοιγοκλείνει για λογαριασμό του ρωσοκινέζικου Άξονα τα Στενά του Ορμούζ και να δίνει επιλεκτικά χτυπήματα στην παγκόσμια οικονομία. Όχι τυχαία ο προβοκάτορας φρόντισε να ενοχοποιήσει για αυτόν τον πόλεμο την σημερινή επεκτατική ηγεσία του Ισραήλ ώστε να απογειώσει το γενοκτονικό αντισημιτισμό που είναι η παγκόσμια ενοποιητική σημαία του νεοχιτλερικού Άξονα. Τέλος με τον πόλεμο αυτό ο Τραμπ έδιωξε την Ευρώπη από τη Μέση Ανατολή, άφησε ακάλυπτες τις χώρες του Κόλπου στα εκδικητικά χτυπήματα των μουλάδων, και έβαλε σαν μεσολαβητή το Πακιστάν, μια μουσουλμανική χώρα ιδιαίτερα εξαρτημένη από την Κίνα, ώστε η τελευταία να γίνει αυτή ο νέος προστάτης των Αράβων του Κόλπου και ο επιδιαιτητής της αραβο-ιρανικής σύγκρουσης.

Ο ρωσόφιλος φασίστας και προβοκάτορας Τραμπ από την πρώτη στιγμή που ορκίστηκε πρόεδρος των ΗΠΑ κάνει μόνο ένα πράγμα. Να διαλύει την όποια ενότητα των αστικών δημοκρατικών χωρών, κυρίως των ευρωπαϊκών, ενάντια στο νεο-χιτλερικό Άξονα Ρωσίας-Κίνας, να τις απειλεί και έτσι να τις σπρώχνει  όπως και τις  χώρες του Τρίτου Κόσμου επίσης στην αγκαλιά του Άξονα. Αυτό το επιχειρεί με το να απειλεί να καταλάβει ακόμα και με την οικονομική ή και στρατιωτική βία εδάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως την ως τα σήμερα δανικής Γροιλανδίας, τον Καναδά και τον Παναμά, να εκβιάζει την ηρωική Ουκρανία να ξεπουληθεί στις ΗΠΑ για να πάρει τη βοήθεια τους δικαιώνοντας ένα από τα επιχειρήματα της ρώσικης προπαγάνδας. Ο Τραμπ  προσπαθεί να πραγματοποιήσει το λεγόμενο ρήγμα στον Ατλαντικό,

Με αφορμή την πανδημία οι νεοχιτλερικοί του Πεκίνου έχουν ως γνωστό επιδοθεί σε μια παγκόσμια διπλωματική εκστρατεία που φέρει τη μορφή «βοήθειας» προς τις πληττόμενες χώρες της Δύσης. Σε μερικές χώρες η παραπάνω εκστρατεία πετυχαίνει το στόχο της με τη βοήθεια φιλικών στον ρωσοκινέζικο άξονα κυβερνήσεων. Όμως πολλά κράτη καταγγέλλουν την κινέζικη βοήθεια σαν αναποτελεσματική ή και εντελώς σάπια (πχ ακατάλληλες μάσκες, ανακριβή τεστ) ενώ ήδη η ΕΕ ξεσκεπάζει την υποκρισία του Πεκίνου που όταν λαμβάνει ευρωπαϊκή βοήθεια συνιστά χαμηλούς τόνους στον αποστολέα ενώ όταν η ίδια στέλνει κάτι στο εξωτερικό αυτοπροβάλλεται σα σωτήρας. Το βασικότερο είναι ωστόσο ότι στο διεθνή έγκυρο τύπο μένει σταθερή και με νέα στοιχεία η αρθρογραφία για τις ευθύνες της κινεζικής πολιτικής ηγεσίας και των φίλων της σε όλο τον κόσμο, για την εμφάνιση και κυρίως για την παγκόσμια διάδοση του covid-19.

Το ελληνικό κράτος με την ουσιαστική συμφωνία σύσσωμου του πολιτικού καθεστώτος υπέγραψε μία σειρά σημαντικές συμφωνίες με το σοσιαλφασιστικό καθεστώς της Κίνας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προέδρου της Σι Τζινπίνγκ. Πρόκειται για συμφωνίες που ανοίγουν πλατιά το δρόμο στον εκφασισμό και στην αποικιακού τύπου οικονομική υποδούλωση της χώρας. Hβάση τους είναι ο έλεγχος της ενέργειας, των ενεργειακών, επικοινωνιακών και συγκοινωνιακών δικτύων της χώρας, ο έλεγχος του εφοπλιστικού και τραπεζικού κεφάλαιου και πάνω απ’ όλα ο έλεγχος του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας από τον νεοχιτλερικό ρωσοκινέζικο άξονα.