Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Mε δυο απανωτές διαταγές του πιο εκτρωματικού προέδρου που έχει βγάλει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στην ιστορία του, η πρώτη στις 27 του Γενάρη και η δεύτερη την επόμενη μέρα η ανθρωπότητα μπήκε σε μια τραγική πολεμική περίοδο.

Η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ καταδικάζει την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας Μαδούρο από τις ΗΠΑ του Τραμπ σαν μια ωμή, πολεμική ιμπεριαλιστική επίθεση ενάντια σε μια κυρίαρχη χώρα και σαν μια στρατηγική προβοκάτσια υπέρ του νεοχιτλερικού ρωσοκινεζικού Αξονα. Ο Μαδούρο είναι ένας απεχθής φασίστας και ωμός δικτάτορας αλλά μόνο ο λαός της Βενεζουέλας είχε το δικαίωμα να τον καθαιρέσει με την βία, καθώς αυτός στηριζόταν σε εσωτερικές αντιδραστικές δυνάμεις και όχι σε έναν οποιονδήποτε ξένο κατοχικό στρατό. Γι αυτό με αυτήν την απαγωγή ενισχύθηκαν πολιτικά σε βάθος χρόνου και δεν αποδυναμώθηκαν οι φασίστες που στήριζαν ως τώρα το Μαδούρο. 

Η προεδρία των ΗΠΑ συγκλόνισε την Ευρώπη και άλλαξε για πάντα τη στάση της απέναντι στη νατοϊκή συμμαχία απαιτώντας την προσάρτηση της Γροιλανδίας με εξαγορά ή πόλεμο. Η Ευρώπη αντιστάθηκε σε αυτήν την απαίτηση, ο Τραμπ την απείλησε με δασμολογικό πόλεμο και εκείνη ανταπάντησε με μια αντίστοιχη απειλή. Το αποτέλεσμα ήταν η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού των ΗΠΑ ενώ ταυτόχρονα στελέχη του ρεπουμπλικανικού κόμματος στο Κογκρέσο διαφώνησαν ανοιχτά με τη ρήξη που επιζητούσε ο Τραμπ με την Ευρώπη. Έτσι η προεδρία Τραμπ υποχώρησε σε αυτή τη φάση.

Όμως απέσπασε προηγούμενα μια σημαντική πολιτική παραχώρηση από τον φιλικό του γραμματέα του ΝΑΤΟ, ο οποίος αναγκάστηκε εξ αιτίας της οργισμένης αποδοκιμασίας της Δανίας να διαψεύσει τον εαυτό του. Είναι ωστόσο γεγονός ότι πρότεινε στον Τραμπ αντί για ολόκληρη τη Γροιλανδία οι ΗΠΑ να προσαρτήσουν μόνο το έδαφος των στρατιωτικών τους βάσεων εκεί, πράγμα που αποτελεί μία πιο εκλεπτυσμένη και πιο διασπαστική για την Ευρώπη μορφή προσάρτησης. Αν η πρόταση του Ρούτε γινόταν δεκτή από την Ευρώπη, αυτό θα σήμαινε την επίσημη αποδοχή της επιστροφής της ανθρωπότητας στον αποικιοκρατικό ιμπεριαλισμό (1) και ουσιαστικά τη διάλυση του ΝΑΤΟ σαν συμμαχίας ανεξάρτητων κρατών. Ο κίνδυνος αποσοβήθηκε προς το παρόν αλλά η κρίση της Γροιλανδίας παραμένει και ήδη έχει αλλάξει βαθιά τις σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ, αλλά και τη συνείδηση που έχει η Ευρώπη για τον εαυτό της και τον κόσμο.

Την Κυριακή 24 Αυγούστου ουκρανοί πρόσφυγες και μετανάστες, έλληνες συμπαραστάτες, καθώς και συμπαραστάτες από άλλες ευρωπαϊκές χώρες έδωσαν αποφασιστικό παρόν στο Σύνταγμα για το γιορτασμό της επετείου της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, τρία χρόνια μετά την κτηνώδη εισβολή της Ρωσίας και ενώ η ουκρανική αντίσταση δέχεται τη συντονισμένη επίθεση των Πούτιν-Τραμπ για να υποκύψει στις απαιτήσεις του ρώσικου νεοχιτλερισμού.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ένωση της Ουκρανικής Διασποράς στην Ελλάδα υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Ουκρανίας. Το σύνθημα στο κεντρικό πανό των Ουκρανών έγραφε: «Εάν η Ρωσία σταματήσει να πολεμάει, δεν θα υπάρχει πια πόλεμος, εάν η Ουκρανία σταματήσει να πολεμάει, δεν θα υπάρχει πια Ουκρανία» και εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο το ποιο είδος ειρήνης είναι δυνατό.

Με τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν που ζούμε αυτή την περίοδο η ΟΑΚΚΕ βρέθηκε για τέταρτη φορά σε σύγκρουση με τη θέση που πήραν οι περισσότεροι δημοκρατικοί φιλελεύθεροι υπέρ μιας δυτικής στρατιωτικής επέμβασης ενάντια σε μια χώρα του τρίτου κόσμου που έχει μια τρομοκρατική δικτατορική κυβέρνηση. Η ΟΑΚΚΕ καταδίκασε αποφασιστικά όλες αυτές τις επιθέσεις σε πρώτο επίπεδο από άποψη αρχής, δηλαδή με το σκεπτικό ότι καμιά χώρα δεν έχει δικαίωμα να επιτεθεί σε μια άλλη για να την «απελευθερώσει» από μια δικτατορία. Αυτό είναι ένα δικαίωμα που έχει μόνο ο ίδιος ο λαός της δοσμένης χώρας και μπορεί να το ασκήσει παίρνοντας όπλα κατ’ αρχήν από τον ίδιο τον εχθρό και τελικά και από έξω.

Η πολιτική ζωή και αντιπαράθεση στις ΗΠΑ για πρώτη φορά θυμίζει τόσο έντονα Ευρώπη. Για πρώτη φορά δηλαδή βλέπουμε τα βρώμικα πλασμα­τικά δίπολα τα οποία έμαθε τόσο καλά να στήνει ο ρώσικος σοσιαλφασισμός στην ευρωπαϊκή ήπειρο από τη δεκαετία του ’70 και ακόμη περισσότερο από τη δεκαετία του ΄90 να μορφοποιούνται με παραπλήσιο τρόπο και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Τίποτα το περίεργο δεν υπάρχει με το ότι την ειρήνη στη Γάζα κατάφερε να τη φέρει ο πιο αποκρουστικός όσο και γελοίος τύπος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς ήδη αρχίζει να γίνεται αντιληπτό ότι δεν πρόκειται για κάποια αληθινή ειρήνη παρά μόνο για μια εύθραυστη ανακωχή. Η ανακωχή διαφέρει από την ειρήνη στο ότι οι δύο πλευρές δεν έχουν παραιτηθεί από το βασικό στόχο τους που είναι η κάθε μια να εξουδετερώσει την άλλη, και στο ότι ταυτόχρονα διατηρούν τα μέσα για να πραγματοποιήσουν αυτό το στόχο. Τίποτα δεν δείχνει ότι ο «ειρηνοποιός» σκοπεύει να αφαιρέσει αυτά τα μέσα από κάποια από τις δύο πλευρές. Αντίθετα κάνει ότι μπορεί για να τις ενισχύσει να τα διατηρήσουν. Γενικά δεν υπάρχει τίποτα το ανεξήγητο στο ότι ένας υποψήφιος δικτάτορας των ΗΠΑ και κυρίως ένας φίλος και θαυμαστής του Πούτιν, σταματάει προσωρινά έναν πόλεμο στον οποίο και οι δύο πλευρές του τουλάχιστον σε επίπεδο ηγεσίας, εν προκειμένω η Χαμάς και η κλίκα Νετανιάχου είναι ανοιχτά φιλοπουτινικές. Αυτή είναι η θεμελιώδης διαφορά του πόλεμου της Γάζας με τον πόλεμο της Ουκρανίας όπου οι δύο εχθροί ανήκουν σε πραγματικά παγκόσμια ανταγωνιστικά στρατόπεδα όποτε δεν υπάρχει έδαφος για ψεύτικους ειρηνοποιούς σαν τον Τραμπ *.

Όσο παρατείνεται ο αποκλεισμός του Ορμούζ, ιδιαίτερα μετά τις στοχευμένες δολοφονίες που διευκόλυναν να ανεβεί στην ηγεσία του φασιστικού καθεστώτος του Ιράν η πιο φιλορώσικη φράξια του με κύριο εκπρόσωπο τον Γκαλιμπάφ ( https://oakke.gr/global/item/1821-  ), τόσο περισσότερο φανερή γίνεται μια δεύτερη στόχευση αυτού του πολέμου, που είναι η αποσταθεροποίηση της Ευρώπης μέσα από το συνεχιζόμενο αποκλεισμό των στενών του Ορμούζ, από όπου περνούσε μέχρι πρόσφατα το 20% της παγκόσμιας προμήθειας υδρογονανθράκων.

Ο αποκλεισμός των στενών εκτοξεύει την τιμή της ενέργειας και των λιπασμάτων παγκόσμια και οδηγεί τις οικονομίες της ελάχιστα πετρελαιοπαραγωγικής και χαλαρά ενωμένης βιομηχανικής Ευρώπης σε κατάσταση στασιμοπληθωρισμού, δηλαδή ψηλού πληθωρισμού και στασιμότητας της ανάπτυξης, οπότε διόγκωσης της ανεργίας και της φτώχιας των εργαζομένων. Πρόκειται για μία κατάσταση που επιτρέπει την πιο γρήγορη άνοδο στην εξουσία των φαιο-«κόκκινων» υποστηριχτών του Πούτιν. Ταυτόχρονα, αυτός ο αποκλεισμός εξαρτάει την Ευρώπη οικονομικά, οπότε και πολιτικά από τις ΗΠΑ του Τραμπ. Οι δυο αυτοί παράγοντες δυναμώνουν τις πιο ενδοτικές τάσεις στο εσωτερικό της Ευρώπης απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα οπότε και τις τάσεις διάσπασης της.

ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΚΥΨΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΥΙΣΛΙΓΚ ΤΡΑΜΠ

Μόνο ένας προβοκάτορας στην υπηρεσία του νεοναζί Πούτιν θα απαιτούσε προσάρτηση της Γροιλανδίας την ώρα που οι ΗΠΑ είχαν με τις υπάρχουσες διμερείς συμφωνίες τη δυνατότητα κάθε αμυντικής αλλά και εξορυκτικής δραστηριότητας στο απέραντο νησί.

Όμως ο Τραμπ δεν είναι μόνο ένας αποκρουστικός αλλά και ένας αδύναμος φασίστας. Γιατί οι ΗΠΑ είναι ακόμα μια δημοκρατική χώρα και όχι μια χώρα μακρόχρονα δουλεμένη στο νεοναζιστικό επεκτατισμό όπως η Ρωσία του Πούτιν. Γι αυτό άλλωστε ως τώρα ο Τραμπ κάνει μόνο αναίμακτες για τις ΗΠΑ επεμβάσεις που εξασφαλίζουν στη Ρωσία τη δυνατότητα να αντικαθιστά τοπικούς ρωσόφιλους φασίστες με άλλους ακόμα πιο υποτακτικούς της.

Αυτό σημαίνει ότι το χέρι του Τραμπ θα κοβόταν σύντομα όχι μόνο από τους αμερικανούς δημοκράτες αλλά και από τους δικούς του MAGA απομονωτιστές αν η Ευρώπη τολμούσε να πολεμήσει και να δώσει τους πρώτους νεκρούς αμερικανούς στρατιώτες που θα επιχειρούσαν να προσαρτήσουν ευρωπαϊκό έδαφος, πόσο μάλλον όταν αυτό είναι το έδαφος της ειρηνικής και δημοκρατικής Γροιλανδίας.

Για μια τέτοια ισχυρή απάντηση στον Τραμπ μόνο μια προϋπόθεση υπάρχει: η σταθερή αντιφασιστική ενότητα των ευρωπαϊκών λαών.

Αθήνα, 18/1/2026

Κάλεσμα για υποστήριξη στην αντίσταση του ουκρανικού λαού απέναντι στη ρώσικη εισβολή απευθύνει η ουκρανική κοινότητα με διοργάνωση πορείας από το μετρό στο Πανεπιστήμιο προς το Σύνταγμα την Κυριακή στις 23/2 στις τρεις το μεσημέρι. Η διοργάνωση της πορείας και της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα γίνεται στα πλαίσια ενός παγκόσμιου καλέσματος στήριξης στην Ουκρανία γιατί σε λίγες μέρες κλείνουν τρία χρόνια από τότε που η Ρωσία εξαπατώντας όλο τον πλανήτη, ξεκίνησε τον κατακτητικό της πόλεμο με τη ναζιστική γενοκτονική πλατφόρμα της άρνησης της ύπαρξης ουκρανικού έθνους και κράτους.

Σήμερα ο ηρωικός και παρατεταμένος αντιστασιακός πόλεμος της Ουκρανίας περνάει την πιο δύσκολη εποχή του αφού οι νέοι Χίτλερ έχουν στο πλευρό τους την ηγεσία Τραμπ, ό,τι πιο βρώμικο, επιθετικό και κανιβαλικό έχει βγάλει ποτέ του ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός.

Τώρα πια μόνο η ενότητα της Ουκρανίας με την Ευρώπη και η ενότητα της ίδιας της Ευρώπης απέναντι στο νεοναζιστικό άξονα Ρωσίας-Κίνας και τον κουίσλιγκ τους Τραμπ μπορούν όχι μόνο να καθυστερήσουν αλλά ακόμα και να αναχαιτίσουν την επέλαση του.Η ΟΑΚΚΕ θα είναι εκεί στο πλευρό της ουκρανικής κοινότητας για άλλη μια φορά. Πρέπει να είμαστε όλοι εκεί αυτή την Κυριακή για να σπάσουμε την αυξανόμενη απομόνωση που έχει επιβάλλει διακομματικά το ελληνικό πολιτικό καθεστώς με επικεφαλής του τους φασίστες και τους σοσιαλφασίστες ενάντια στους ουκρανούς μετανάστες και στο κίνημα στήριξης στη μεγαλειώδη και μαχητική αντίσταση του ουκρανικού λαού απέναντι στα τέρατα. Ειρήνη σημαίνει μόνο ένα πράγμα τελικά: να φύγει ο κατακτητής από όλο το έδαφος της Ουκρανίας.