Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Συγκλονιστική σε όγκο, αποφασιστικότητα και παλμό ήταν η διαδήλωση των μεταλλωρύχων της Β. Χαλκιδικής στην Αθήνα στις 16 Απρίλη. Ήταν ένας πολιτικός θρίαμβος για τον αγώνα των μεταλλωρύχων,

 

 

Αν η κυβέρνηση αυτή θα καταφέρει να κρατήσει το χρυσάφι της Κασσάνδρας θαμμένο μέσα στη γη και από πάνω του τους ανθρώπους άνεργους και πεινασμένους, τότε τίποτα δεν θα την εμποδίσει να γκρεμίσει και την υπόλοιπη βιομηχανία που απέμεινε στη χώρα.

ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ

Η κυβερνητική αναδίπλωση είναι μια μεγάλη νίκη για τους μεταλλωρύχους αλλά μέσα της κρύβει και μια μεγάλη παγίδα. Όχι στη θανάσιμα δηλητηριώδη Διαιτησία

Οι μεταλλωρύχοι ξεκίνησαν τη νέα φάση του μεγάλου παρατεταμένου αγώνα τους κατά των αυθαίρετων και παράνομων αποφάσεων αυτής εδώ της πιο εχθρικής απέναντι τους κυβέρνησης, αλλά και των προηγούμενων που έβαζαν διαρκώς εμπόδια στις εργασίες στα μεταλλεία.

H τελευταία τους αυτή κινητοποίηση ήταν αποφασιστική, επίμονη και γεμάτη δυναμισμό και ενότητα και έβγαινε γνήσια μέσα από την οργή του δίκιου αλλά και της απόγνωσης.

Mετά την ψήφιση της νέας σύμβασης για τη λειτουργία των μεταλλείων Κασσάνδρας από τη Βουλή, είναι η στάση των εργατών της “Ελληνικός Χρυσός” απέναντι στο κράτος και στην εταιρεία, αυτό που θα κρίνει αποφασιστικά την τύχη των ίδιων, της περιοχής που ζουν, και της βαριάς βιομηχανίας της χώρας. Η σταθερή πάλη τους απέναντι στην εργοδοσία, στα μισθολογικά και γενικότερα τα εργασιακά ζητήματα πρέπει να συνδυαστεί με την πάλη να γίνει η επένδυση, δηλαδή με τη μάχη με αυτούς που ανοιχτά την πολεμάνε γιατί εκπροσωπούν τα πιο σκοτεινά αντεργατικά και αντιλαϊκά σχέδια ενώ παριστάνουν ότι παλεύουν για αυτά. Το αληθινό πρόβλημα είναι ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της επένδυσης δεν είναι ένας άλλος μεμονωμένος καπιταλιστής και ένας άλλος εργοδότης αλλά ο συλλογικός εργοδότης της χώρας, δηλαδή το ελληνικό κράτος που εδώ και χρόνια πολεμάει με μανία τη μεταλλουργία χρυσού. Αυτό οφείλεται στο ότι οι κομματικές ηγετικές μονάδες που κυριαρχούν σε αυτό κράτος είναι εξαρτημένες από μεγάλα ξένα συμφέροντα, και από μεγάλες ιμπεριαλιστικές και μάλιστα νέες φασιστικές δυνάμεις που δεν θέλουν τη μεγάλη βαριά βιομηχανία στη χώρα μας, ιδιαίτερα στο πολιτικά και γεωγραφικά κρίσιμο Άγιο Όρος. Όλα δείχνουν ότι πλησιάζει η μεγάλη μάχη.