ΕΞΩ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΧΙΤΛΕΡ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ

Η εισβολή της Ρωσίας στη Γεωργία, και η κατοχή ενός μέρους του εδάφους της είναι η πιο ανοιχτά χιτλερική ενέργεια από τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας ιμπεριαλισμός εισβάλλει σε μια ανεξάρτητη χώρα. Αυτό το έκανε ο ρώσικος σοσιαλιμπεριαλισμός στην Τσεχοσλοβακία και στο Αφγανιστάν στα πλαίσια της ΕΣΣΔ και ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στη Σερβία (Κόσσοβο) επικεφαλής διακρατικών συμμαχιών. Όμως υπάρχουν δύο στοιχεία που ξεχωρίζουν τούτη εδώ την εισβολή από κάθε προηγούμενη: 1ον Ότι η ιμπεριαλιστική χώρα που εισβάλλει προσαρτάει ντε φάκτο στον εαυτό της τμήμα της χώρας που δέχεται την εισβολή. 2ον Ότι στο εσωτερικό της χώρας-εισβολέα ασκείται μια κρατικομονοπωλιακή αστυνομικού τύπου φασιστική δικτα-τορία με αντισημιτικά χαρακτηριστικά. Αυτή απέ-δειξε την κτηνωδία της με τη γενοκτονία του τσετσένικου λαού και τις δολοφονίες των δημοκρατών ρώσων δημοσιογράφων. Η προηγούμενη φορά που συνδυάστηκαν οι δύο αυτοί παράγοντες ήταν με την εισβολή της χιτλερικής Γερμανίας στην Τσεχοσλοβακία. Ο Χίτλερ ισχυρίστηκε τότε ότι έτσι προστάτευσε τη γερμανική εθνική μειονότητα αυτής της χώρας. Τώρα ο Πούτιν ισχυρίζεται ότι προστάτευσε τις εθνικές μειονότητες των Οσσετών και των Αμπχάζιων που ζούσαν μέσα στη Γεωργία με δικαιώματα εδαφικής αυτονομίας. Η διαφορά είναι ότι επειδή αυτοί δεν ήταν Ρώσοι, το καθεστώς Πούτιν τους προμήθευσε με ρώσικα διαβατήρια ώστε να μπορεί να τους «προστατεύσει» σαν ρώσους πολίτες! Οι δημοκράτες όλου του κόσμου πρέπει να αντισταθούν στη γεωργιανή «Τσεχοσλοβακία του 2008» αν δεν θέλουνε να δουν την Ευρώπη να καταβροχθίζεται από τους νέους Χίτλερ.

Οι νέοι Χίτλερ είναι πιο επικίνδυνοι από τους παλιούς διότι:
1ο Οι γερμανοί Χίτλερ ανάπτυξαν την ισχύ τους σε λίγα χρόνια με στόχο μια αιφνιδιαστική στρατιωτική επίθεση στην Ευρώπη. Αντίθετα οι ρώσοι Χίτλερ ασκούν πολιτική διείσδυσης σε βάθος χρόνου με την οποία αποσπούν πολιτικές θέσεις παντού στον κόσμο για να περικυκλώσουν την Ευρώπη και μετά να εξαπολύσουν ενάντιά της έναν υποδουλωτικό πόλεμο. Γι’ αυτό έχουν αναπτύξει την παραδοσιακή τσαρική μέθοδο να χώνονται με πράκτορες στις ξένες κυβερνήσεις (όπως διαπίστωνε ο Μαρξ), με τον τροτσκιστικού τύπου εισοδισμό σε όλα τα κόμματα, ιδιαίτερα τα «αριστερά». 2ο Το Γ΄ Ράιχ στερούνταν οικονομικών μοχλών πίεσης στα θύματά του. Αντίθετα το νεοχιτλερικό καθεστώς Πούτιν έχει συγκροτήσει ένα διεθνές μέτωπο ελέγχου των ενεργειακών πηγών της Ευρώπης. 3ο Οι παλιοί Χίτλερ είχαν απέναντί τους την παγκόσμια αριστερά που ήταν η καρδιά κάθε δημοκρατικής αντίστασης. Αντίθετα οι νέοι Χίτλερ επειδή έχουν προκύψει σαν υπονομευτές και προδότες του επαναστατικού σοσιαλισμού έχουν καταφάει από τα μέσα την οργανωμένη αριστερά και την έχουν συχνά μεταλλάξει από το μεγαλύτερο αντίσωμα του ναζισμού σε φιλοναζιστικό ιό.
Να γιατί η αριστερά που σε άλλες εποχές θα

στήριζε τη Γεωργία ακινητοποιείται σήμερα από τους κρυφοφασίστες ηγέτες της με τον ισχυρισμό ότι δεν βρίσκεται η Γεωργία απέναντι στη Ρωσία, αλλά η Αμερική. Για τους φασίστες δηλαδή με αριστερή προβιά δεν υπάρχει μια ανεξάρτητη Γεωργία και ένας γεωργιανός λαός που δέχονται εισβολή από έναν ιμπεριαλισμό αλλά μόνο μια γεωργιανή κυβέρνηση που επειδή θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ είναι γι αυτούς τόσο ξένη στη Γεωργία όσο και τα κατοχικά στρατεύματα. Τους είναι δηλαδή αδιάφορο που αυτήν την κυβέρνηση την ψήφισε ο λαός της δοσμένης χώρας. Στην πραγματικότητα ο αντιαμερικανισμός αυτών των φασιστών είναι προσχηματικός σαν τον αντιαγγλισμό του Χίτλερ με τον οποίο εκείνος προσπάθησε να διαβάλει τους αντιπάλους του αλλά και να σύρει πίσωτου τον αποικιακό κόσμο. Η αλήθεια είναι ότι οι δυτικοί ιμπεριαλιστές όχι μόνο δεν στρέφουν τη Γεωργία ενάντια στη Ρωσία αλλά την πιέζουν να υποκύψει σε αυτήν, πράγμα φυσικό μιας και οι ίδιοι συχνά ποδοπατούν την κρατική κυριαρχία των αδύναμων κρατών προκειμένου να διατηρήσουν την ηρεμία των χρηματιστηρίων τους, Ειδικά οι δυτικοευρωπαίοι θυσιάζουν τη Γεωργία για να μην τους κόψει η Ρωσία τη στρόφιγγα της ενέργειας. Αυτοί θα αντιδράσουν ουσιαστικά μόνο όταν ο Χίτλερ βαδίσει εναντίον τους.

Έτσι η μόνη ουσιαστική απάντηση σε αυτή τη φάση στο ρώσικο νεοναζισμό είναι ένα νέο δημοκρατικό και πατριωτικό αντιφασιστικό μέτωπο, κύρια των λαών και των απειλούμενων από τη Ρωσία μη ιμπεριαλιστικών κρατών. Μέσα από αυτό θα αναδυθεί σαν ηγετική αντιφασιστική δύναμη μια νέα πραγματική διεθνιστική αριστερά. Οι έλληνες δημοκράτες και πατριώτες έχουν ιδιαίτερο χρέος να αντισταθούν στους νέους Χίτλερ γιατί η χώρα κινδυνεύει να βρεθεί στο πλευρό τους καθώς οι ηγέτες και των 5 κοινοβουλευτικών κομμάτων προωθούν τα ρώσικα συμφέροντα σε όλα τα μεγάλα ζητήματα. Όταν κάποια από τα 5 κόμματα λένε πως είναι αντίθετα στην αναγνώριση της απόσχισης της Ν. Οσσετίας από τη Ρωσία προσποιούνται. Απόδειξη ότι: 1) Αυτό που τους ενοχλεί στη ρώσικη αναγνώριση είναι ότι είναι μονομερής, δηλαδή ότι δεν διαθέτει ακόμα η Ρωσία μια εγκάθετη κυβέρνηση στη Γεωργία για να συμφωνήσει στην απόσχιση. 2) Αναμασούν επίμονα το ρώσικο ισχυρισμό ότι η Γεωργία επιτέθηκε ενάντια στη Ν. Οσσετία, ρίχνοντας έτσι στην πρώτη τη βαθύτερη ευθύνη της απόσχισης. Όμως ήταν η Ρωσία που μέσω των Οσσέτιων εγκαθέτων της προκαλούσε επί μήνες τη Γεωργία με επιθέσεις σε γεωργιανούς στόχους ενώ σε κάθε περίπτωση δεν είναι επιθετικός ο όποιος πόλεμος διεξάγει μια χώρα για να αποκαταστήσει την εδαφική της κυριαρχία. 3) Και το κυριότερο: Τα 5 κόμματα δεν έχουν καταγγείλει τη ρώσικη εισβολή στη Γεωργία ούτε την κατοχή από το ρώσικο στρατό εδαφών της Γεωργίας και εκτός της Ν. Οσσετίας και της Αμπχαζίας. Αν οι 5 ηγεσίες δεν υπερασπίζουν ανοιχτά τον διαμελισμό της Γεωργίας είναι για να μην εκτεθούν σαν αντικειμενικοί αβανταδόροι του διαμελισμού και της Κύπρου. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι του Κρεμλίνου, με πρώτο τον Α. Παπανδρέου, ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν όταν η Ρωσία σαν ΕΣΣΔ έθεσε πρώτη ζήτημα διαμελισμού της Κύπρου προτείνοντας τη Διζωνική το 1965 ή όταν μόνη στον κόσμο χαιρέτισε το 1974 μέσω του ΤΑΣ την τούρκικη εισβολή στο νησί σαν “αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας”.
Εκείνο που θέλουν οι πράκτορες είναι το καλό του αφεντικού τους. Η δικιά μας υποχρέωση είναι να το σταματήσουμε όσο υπάρχει καιρός.

Αθήνα, 28/8/2008 (Β΄ έκδοση)