Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Γαλλικές φρεγάτες: Τι αποκαλύπτεται από τον σε αυτή τη φάση αποτυχημένο δανεισμό τους

Στις 20 Απρίλη «έσκασε» η είδηση ότι Τσίπρας και Μακρόν έχουν συμφωνήσει στην παραχώρηση στην Ελλάδα με τη μέθοδο της χρονομίσθωσης δύο σύγχρονων γαλλικών φρεγατών τύπου FREMΜ, οι οποίες θα ενταχθούν έως τον Αύγουστο στο Πολεμικό Ναυτικό. Την είδηση επιβεβαίωσε ο Φώτης Κουβέλης προσθέτοντας ότι σε δεύτερο χρόνο η Ελλάδα θα αποκτήσει μια ακόμα φρεγάτα τύπου FREMΜ

, καθώς και μια φρεγάτα υπερσύγχρονης τεχνολογίας τύπου BELH@RRA (Τα Νέα, Καθημερινή). Λίγο αργότερα το γαλλικό υπουργείο άμυνας διέψευσε ότι θα νοικιάσει τις φρεγάτες, γελοιοποιώντας τον Κουβέλη, ενώ γράφτηκε στο γαλλικό τύπο ότι η ματαίωση έγινε γιατί η Γαλλία χρειάζεται η ίδια για τις δικές της επιχειρησιακές ανάγκες αυτές τις υπερσύγχρονες φρεγάτες. Αυτή η εξήγηση φαίνεται ελάχιστα πιθανή γιατί δεν μπορεί ο Μακρόν να πάρει μια τόσο σοβαρή απόφαση χωρίς να έχει τη συμφωνία του γαλλικού στρατιωτικού επιτελείου. Το πιθανότερο είναι ότι ο Μακρόν ματαίωσε τη συμφωνία ύστερα από τις έντονες διαμαρτυρίες των φιλελεύθερων της γερμανικής αντιπολίτευσης στη Μέρκελ, τη στενή σύμμαχο του Μακρόν, ότι δεν είναι δυνατόν η Γερμανία να δανείζει με πολύ περισσότερα δις την Ελλάδα σε σχέση με τη Γαλλία και από αυτά τα δις να εισπράττει ένα μέρος η Γαλλία, την ώρα μάλιστα που η Ελλάδα έχει γερμανικές φρεγάτες που θα μπορούσαν να επισκευαστούν με μικρότερο κόστος. (https://www.express.co.uk/news/world/951985/EU-news-Germany-Greece-bailout-France-warship-Emmanuel-Macron) Ήδη η Γερμανία είχε ματαιώσει και μια άλλη απόπειρα από την Ελλάδα να αγοράσει, και όχι απλά να νοικιάσει, γαλλικές φρεγάτες το 2011 επί προεδρίας Σαρκοζύ (http://www.spiegel.de/international/europe/germans-question-contract-france-to-sell-frigates-to-greece-in-controversial-deal-a-792189.html). .
Όποια ωστόσο και αν είναι η εξήγηση γι αυτή τη ματαίωση της συμφωνίας το πιο σημαντικό είναι να διαπιστώσουμε για μια ακόμα φορά την πολιτική ξεδιαντροπιά και τον φασιστικό κυνισμό της συμμορίας Τσίπρα που στόμφο καμάρωνε με τόσο στόμφο για αυτές τις νοικασμένες γαλλικές φρεγάτες , με όσο πάθος κατηγορούσε την απόπειρα να νοικιαστούν οι ίδιες αυτές το 2013.
Τώρα λοιπόν η συμμορία είπε με το στόμα του Κουβέλη.
«Σε επιστολές, οι οποίες αντηλλάγησαν σε ανώτατο πολιτικό (Αλέξης Τσίπρας και Εμανουέλ Μακρόν) και σε στρατιωτικό επίπεδο, οι Γάλλοι εμφανίστηκαν να κατανοούν απολύτως το περίπλοκο γεωπολιτικό περιβάλλον στο οποίο καλείται να λειτουργήσει η Ελλάδα, ιδιαίτερα λόγω της αυξανόμενης τουρκικής απειλής, όπως αυτή έχει εκδηλωθεί τα τελευταία δύο χρόνια και εξακολουθεί να εντείνεται. Και αποφάσισαν να παραχωρήσουν με χρονομίσθωση (leasing) τις δύο φρεγάτες, οι οποίες θα αποτελέσουν σημαντική αποτρεπτική προσθήκη στον ελληνικό στόλο. Πέρα από την ουσιαστική “ανάσα” που δίνει με αυτόν τον τρόπο στο Π.Ν. η Γαλλία, πρόκειται για ένα ουσιαστικό και ηχηρό μήνυμα στήριξης της Ελλάδας από την ισχυρότερη στρατιωτικά χώρα της Ε.Ε., σε μια περίοδο ανόδου των εντάσεων στο Αιγαίο. Υπενθυμίζεται ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες (18 Απρ.) ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Μακρόν, από το βήμα του Ευρωκοινοβουλίου, υπογράμμισε τη στήριξη της Γαλλίας στην πολιτική κοινής άμυνας στην Ευρώπη, γνωστοποιώντας ότι στην τελευταία επικοινωνία του με τον Αλ. Τσίπρα τον διαβεβαίωσε πως η χώρα του θα σταθεί “δίπλα στην Ελλάδα όταν απειλείται στην Ανατολική Μεσόγειο”» (Καθημερινή, 20 Απρ.).
Το 2013 ο ίδιος ο Τσίπρας στη γνωστή απατεωνίστικη συνέντευξή του στη Θεσσαλονίκη, είχε ταχθεί εναντίον της προμήθειας των συγκεκριμένων φρεγατών: «Είναι οξύμωρο και αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν σε μια περίοδο κρίσης, σε μια περίοδο που ζητάμε βοήθεια από τους εταίρους αυτοί να απαιτούν να τους δίνουμε χρήματα για να νοικιάζουμε οπλικά συστήματα. Οι γνώστες μάλιστα, οι βαθύτεροι γνώστες των τεχνικών ζητημάτων με ενημερώνουν ότι αυτά τα πλοία είναι πλοία ακατάλληλα για τη χώρα μας, διότι είναι πλοία ανθυποβρυχιακού αγώνα και μάλιστα σε ανοικτές θάλασσες, όχι σε κλειστές θάλασσες όπως το Αιγαίο. Και προβλέπεται μάλιστα να τα νοικιάσουμε 200.000.000 το χρόνο για μια 5ετία, δηλαδή 1 δις στην 5ετία. Με δυο λόγια, από τη μια τσέπη βγαίνει η βοήθεια, από την άλλη μπαίνει» (ιστοσελίδα iefimerida.gr).
Πάντως το ότι ξαφνικά οι φρεγάτες αυτές από ακατάλληλες για το Αιγαίο έγιναν τόσο κατάλληλες, πέρα από τις δημαγωγίες της συμμορίας πρέπει να έχει σχέση με το ότι η Γαλλία, η «ισχυρότερη στρατιωτικά χώρα της Ε.Ε.», που κρατούσε έχει μπει πια για τα καλά στο αντιτούρκικο μέτωπο. Όπως αναφέρουν Τα Νέα (10/03/2018), «Ήδη Αθήνα και Παρίσι συζητούν επί τρεις μήνες τις λεπτομέρειες μιας συμφωνίας βάσει της οποίας η Ελλάδα θα αγοράσει από τους Γάλλους δύο φρεγάτες τύπου Belharra με δικαίωμα επέκτασης για δύο ακόμα (…) Η έναρξη της συζήτησης πυροδοτήθηκε μετά τη συνάντηση Τσίπρα-Μακρόν στο Παρίσι στο τέλος του περασμένου Νοεμβρίου. Από τότε και μετά έχουν πυκνώσει οι επισκέψεις των Γάλλων στην Αθήνα. Η τελευταία συνάντηση έγινε στα μέσα Φεβρουαρίου, ενώ η νέα άφιξη αναμένεται στο τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου για μια συνάντηση με τις ελληνικές υπηρεσίες. Τότε θα μορφοποιηθούν οι προδιαγραφές και θα “κλειδώσουν” λεπτομέρειες, όπως ο τύπος των όπλων, το είδος των ραντάρ και των συστημάτων επικοινωνιών κ.ά.».
Οι μακρόχρονες αυτές διαπραγματεύσεις δείχνουν ακριβώς ότι πρόκειται περισσότερο για στρατηγική κίνηση της ελληνικής κυβέρνησης και όχι για μια εν θερμώ «απάντηση στην τούρκικη επιθετικότητα», όπως υποστηρίζουν οι ρωσόφιλοι και εθνικιστές σχολιαστές. Ο δανεισμός πελώριας αξίας όπλων όπως είναι δυο σύγχρονες φρεγάτες σημαίνει ότι η χώρα που δανείζει τα όπλα γίνεται αυτόματα στρατιωτικός σύμμαχος της χώρας που τα δανείζεται. Γιατί καταλαβαίνει κανείς ότι αν οι δύο φρεγάτες βρεθούν στο βυθό του Αιγαίου αυτός που θα χάσει τα πολλά λεφτά και το κύρος του θα είναι πολύ περισσότερο ο δανειστής και πολύ λιγότερο ο ενοικιαστής. Λόγω αυτού του ενδεχόμενου είναι εντελώς ασυνήθιστο να δίνονται δανεικά όπλα σε ξένες χώρες. Στην ουσία με έναν τέτοιο δανεισμό η Γαλλία θα είναι υποχρεωμένη σε περίπτωση ελληνοτουρκικού πολέμου ή επεισοδίου να πάρει ορμητικά το μέρος της Ελλάδας κόντρα στην Τουρκία, που σημαίνει να σύρει πιο έντονα το ΝΑΤΟ ανοιχτά κόντρα την Τουρκία, δηλαδή στην εξοντωτική ανοιχτή αγκαλιά του Πούτιν. Η αιτία της βασικής προτίμησης των εξοπλισμών από τη Γαλλία από την κυβέρνηση Τσίπρα παρά από τη Γερμανία, οφείλεται, όπως έχουμε πει πολλές φορές, στο ότι η γαλλική αστική τάξη λόγω του συνεχιζόμενου οικονομικού και πολιτικο-στρατιωτικού επεμβατισμού της στον τρίτο κόσμο είναι πολύ επιρρεπής στο να συνεργάζεται με όποιον μπορεί να της δώσει την άδεια γι αυτές τις επεμβάσεις. Σήμερα τέτοιες άδειες ιδιαίτερα στις πρώην γαλλόφωνες αποικίες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής τις μοιράζει κύρια η πουτινική Ρωσία και δευτερευόντως ο Τραμπ. Και με τους δυο αυτούς στενά συνεργαζόμενους τραμπούκους ο Μακρόν όχι τυχαία διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις σε σχέση με τους βρετανούς και γερμανούς ομολόγους του. Όσο για την προτίμηση των γάλλων στον Τσίπρα αυτό συνάγεται από τα προηγούμενα. Κανείς άλλος χρεωκοπημένος του Νότου δεν αγαπάει και κυρίως δεν αγαπιέται τόσο πολύ από τις δύο υπερδυνάμεις όσο αυτός, και κανείς άλλος δεν προσπαθεί όσο αυτός να προσεταιριστεί όσο μπορεί τη Γαλλία ενάντια στη Γερμανία, δίνοντας στην πρώτη πολιτικά και οικονομικά ανταλλάγματα, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα.
Η παραπάνω εκτίμησή μας για τις διπλωματικές ανάγκες που οδήγησαν την κυβέρνηση στο δανεισμό αυτών των φρεγατών ενισχύεται από το γεγονός ότι αυτές δεν εξυπηρετούν ιδιαίτερα τις ανάγκες ενός αμυντικού πολέμου σε μια κλειστή θάλασσα σαν το Αιγαίο γιατί είναι βασικά ένα επιθετικό όπλο ανοιχτής θάλασσας. Τα σχετικά δημοσιεύματα είναι σαφή: «Οι γαλλικές φρεγάτες Belharra με τα ειδικά τους χαρακτηριστικά, την υψηλή τεχνολογία που ενσωματώνουν, αλλά και το είδος των όπλων που μπορούν να φέρουν σηματοδοτούν και μια αλλαγή οπτικής του Πολεμικού Ναυτικού. (…) Οι φρεγάτες που τώρα διαθέτει το Ναυτικό, εκτός των όπλων τους, διαθέτουν αντιαεροπορικά συστήματα αυτοάμυνας. Προστασίας δηλαδή του ίδιου του σκάφους έναντι εχθρικών αεροσκαφών. Οι -υπό συζήτηση- φρεγάτες έχουν δυνατότητα για “αντιαεροπορική προστασία περιοχής” και αποτελούν μέσα κυριαρχίας σε “ανοιχτή θάλασσα”, όπως εξηγούν αξιωματικοί που έχουν γνώση των όσων συζητούνται για τα όπλα με τα οποία πρόκειται να εφοδιαστούν... Πρόκειται για τις λεγόμενες υπερφρεγάτες τελευταίας γενιάς (…) Σημειώνεται πως φρεγάτες Belharra δεν διαθέτει ακόμη ούτε η Γαλλία. Είναι δηλαδή υπό ναυπήγηση, ενώ και η Τουρκία δεν διαθέτει ανάλογο όπλο»...
«Σε πρακτικό επίπεδο οι FREMM αποτελούν επιθετικό όπλο, με πλέον πρόσφατο παράδειγμα τη χρησιμοποίηση μιας εκ των γαλλικών φρεγατών για χτυπήματα στη Συρία (…) Με βάση όσα έχουν συζητηθεί έως τώρα, οι φρεγάτες θα παραχωρηθούν με πενταετές leasing στο Π.Ν. με το σύνολο του εξοπλισμού τους. Αυτός περιλαμβάνει πυραύλους τύπου Exocet, αντιαεροπορικό σύστημα τύπου Aster 1τ5, αλλά και πυραύλους τύπου Cruise (MdCN) με εμβέλεια περίπου 1.000 χιλιομέτρων» (Καθημερινή, 23 Απρίλη).
Η Ελλάδα σύμφωνα με όσα γράφονται από κάποιους στρατιωτικούς ειδικούς έχει ως τώρα σαν κύριο στόχο της στο Αιγαίο να εμποδίσει μια τούρκικη στρατιωτική απόβαση στα νησιά, καθήκον που σε ότι αφορά το ναυτικό δεν έχει να κάνει, με Κρουζ εμβέλειας 1000 χιλιομέτρων, αλλά με έναν πολύ ευέλικτο στόλο με πολλά και γρήγορα σκάφη με αρκετή δύναμη πυρός που θα πλαισιώνει τις φρεγάτες που υπάρχουν και θα συνδυάζονται με μια καλή άμυνα των νησιών, με μια καλή αεροπορική κάλυψη και έναν ακόμα πιο καλό ηλεκτρονικό πόλεμο. Εδώ βέβαια δεν μιλάμε για παλλαϊκές άμυνες κλπ. Αυτές είναι στρατιωτικές τακτικές που αφορούν προοδευτικές αντιιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις. Αλλά αν υπήρχαν τέτοιες κυβερνήσεις σήμερα στην Ελλάδα θα κάνανε ένα πράγμα: Θα επεδίωκαν, και πιστεύουμε θα πετύχαιναν, ειρηνικές και δίκαιες διευθετήσεις με την Τουρκία του Ερντογάν σε όλα τα επίμαχα μέτωπα χωρίς να παραδώσουν πραγματικά κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ